Postmodern Sanatta İfade Aracı Olarak İroni
Öz
1960’lı yıllardan itibaren hayatın çeşitli alanlarında meydana gelen hızlı değişimler ile postmodernizm net sınırları belirsizleştiren bir yapısı vardır. Nostaljik beğenilerin reddedildiği ve kopyanın kopyasının gerçeklik olarak sunulduğu evren oluşturma amacı, postmodernizmde kendini gösterir. Bu nedenle sanatta oluşan kavram kargaşası, postmodenizmin anlık değişim karakterinden kaynaklanmaktadır. Bu durum postmodernist anlayış içerisindeki edimlerin anlaşılabilirliğini zorlaştırmaktadır. Postmodern sanat geçmişi tamamen reddetmemiş, reddetmenin aksine kendine göre yeniden alıntılayarak gündemine dâhil etmiştir. Sanat eserlerinin postmodern süreç içerisinde alıntılanması sonucunda ortaya çıkan ironik kavramlar ve imgeler üretilmektedir. Görsel kültür alanına yönelik alıntılamalar neticesinde eski ve yeni kavramları altüst edilmiş, yeni oluşumlar ve dönüşüm gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda yeniden oluşum sürecine giren görsel kesitler alıntılanarak biçemsel yeni anlamlar üretilmektedir. Diğer taraftan çoğul estetik içerisinde görsel alıntı ile izleyici etkileşimi sağlanarak yeni bir ifade edinimi ortaya konulmaktadır. Sonuç olarak görsel kültür üretiminde ifade aracı olarak ironinin bu denli sıkça kullanılması, popüler kültüre yönelik ortak bir dilin olmamasından kaynaklanmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- [1] Aktulum, K., (2016). Resimsel Alıntı Resimlerarası Etkileşimler ve Aktarımlar. Konya: Çizgi Kitabevi.
- [2] Almasulu, D., (2008). Postmodernizm Sanatın Sonu mu?. İstanbul: Sone Yayınları.
- [3] Antmen, A., (2008). 20. Yüzyıl Batı Sanatında Akımlar: Sanatçılardan Yazılar ve Açıklamalarla. İstanbul: Sel Yayıncılık.
- [4] Antmen, A., (2014). Kimlikli Bedenler. İstanbul: Sel Yayıncılık.
- [5] Appignanesi, R., Garratt, C., Sardar, Z. ve Curry, P., (2007). Herkes İçin Postmodernizm. (2. Baskı). İstanbul: Dipnot Yayınları.
- [6] Aral, N., (2003) Postmodern Süreçte Fotoğrafın Önemi ve Postmodern Fotoğraf, I. Ulusal Fotoğraf Sempozyumu, 17-20 Aralık, 32-36.
- [7] Baudrillard, J., (2005). The Conspiracy of Art, New York ve Los Angeles: Semiotext(e).
- [8] Baudrillard, J., (2013). Simülakrlar ve simülasyon. (7. Baskı). (Çeviren: Oğuz Adanır). İstanbul: Doğu Batı Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
18 Temmuz 2020
Gönderilme Tarihi
18 Mayıs 2020
Kabul Tarihi
18 Temmuz 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 15 Sayı: 3
APA
Ünlü, M. M., & Küpeli, A. E. (2020). Postmodern Sanatta İfade Aracı Olarak İroni. Fine Arts, 15(3), 186-199. https://izlik.org/JA38RC24GW
AMA
1.Ünlü MM, Küpeli AE. Postmodern Sanatta İfade Aracı Olarak İroni. Fine Arts. 2020;15(3):186-199. https://izlik.org/JA38RC24GW
Chicago
Ünlü, Muhammet Mustafa, ve Ali Ertuğrul Küpeli. 2020. “Postmodern Sanatta İfade Aracı Olarak İroni”. Fine Arts 15 (3): 186-99. https://izlik.org/JA38RC24GW.
EndNote
Ünlü MM, Küpeli AE (01 Temmuz 2020) Postmodern Sanatta İfade Aracı Olarak İroni. Fine Arts 15 3 186–199.
IEEE
[1]M. M. Ünlü ve A. E. Küpeli, “Postmodern Sanatta İfade Aracı Olarak İroni”, Fine Arts, c. 15, sy 3, ss. 186–199, Tem. 2020, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA38RC24GW
ISNAD
Ünlü, Muhammet Mustafa - Küpeli, Ali Ertuğrul. “Postmodern Sanatta İfade Aracı Olarak İroni”. Fine Arts 15/3 (01 Temmuz 2020): 186-199. https://izlik.org/JA38RC24GW.
JAMA
1.Ünlü MM, Küpeli AE. Postmodern Sanatta İfade Aracı Olarak İroni. Fine Arts. 2020;15:186–199.
MLA
Ünlü, Muhammet Mustafa, ve Ali Ertuğrul Küpeli. “Postmodern Sanatta İfade Aracı Olarak İroni”. Fine Arts, c. 15, sy 3, Temmuz 2020, ss. 186-99, https://izlik.org/JA38RC24GW.
Vancouver
1.Muhammet Mustafa Ünlü, Ali Ertuğrul Küpeli. Postmodern Sanatta İfade Aracı Olarak İroni. Fine Arts [Internet]. 01 Temmuz 2020;15(3):186-99. Erişim adresi: https://izlik.org/JA38RC24GW