Halk Müziği İcrasında Ezgi Yapılarının Akort Değişimine Etkisi ve Kuramsal Yansımaları

Halk müzikleri; herhangi bir sanat anlayışından uzak olarak âşık yahut ozan tarafından irticalen duygu, düşünce ya da yaşanılanların dile getirildiği sözlü kültürün müzikal bir söylemidir. Sanat endişesi taşımadığından herhangi bir kurama da ihtiyaç duymaz. Bu nedenle düzenli denebilecek yapıların yanı sıra düzensiz yapılanmaları da beraberinde taşır. Herhangi bir kurama bağlı olmayan bu geleneğin günümüze kadar yaşamasındaki en etkin eğitim metodu usta-çırak ilişkisi olmuştur. Bu tür bir eğitim ve yapıtlara bakıldığında ise kendi içinde kuramsal öğelere sahip yapıların halk ezgilerinde örtük bir şekilde bulunduğu görülmektedir. Çalışma bu yapıların temel halk müziği kuramında yeri ve önemine etken olan nedenleri irdelemektedir. Bununla birlikte halk ezgilerinin düzenler yardımı ile perde alanlarının genişletilerek bir gelişim haritası çıkartılarak ses sistemlerinde dikkat edilmesi gereken noktalara işaret edilmiştir. Yöntem olarak tarama yöntemi ile TRT Halk müziği repertuarı incelenerek düzenlerle ifade edilen eserlerin icra teknikleri ve kullanılan motiflerin perdeleri analiz edilmiştir.