Children Hospitalized for Rotavirus Diarrhea; Evaluation of Clinical and Laboratory Data

Abstract

Rotavirüs İshali Nedeni ile Hastaneye Yatırılan Çocuklarda; Klinik ve Laboratuvar Verilerinin Değerlendirilmesi

Öz

Dünya genelinde çocukluk çağı ishallerinde Rotavirüs vakaları oldukça yüksek bir mortalite ve morbidite ile karşımıza çıkmaktadır. Hastaların klinik olarak yönetiminde laboratuvar belirteçleri ile korelasyonlu sonuçalarını bildiren çalışmalar sınırlı sayıdadır. Bu çalışmada rotavirüs pozitif hastaların çeşitli biyokimyasal ve klinik parametreler ile arasında olan ilişkiyi araştırmayı hedefledik. Retrospektif olarak dizayn edilen çalışmada hastanemize başvuran gaitada Rotavirüs antijeni pozitif tespit edilmiş ve yatırılarak tedavi edilmiş 297 çocuk olgu dahil edildi. Hastalar klinik değerlendirmeye göre 2 gruba ayrıldı. Klinik şiddeti hafif olan (skor<5, grup1) grup ile klinik şiddeti ağır olan grup (skor>5, grup 2) beyazküre(WBC), nötrofil sayısı, lenfosit sayısı, nötrofil/ lenfosit oranı (NLR), trombosit/MPV, lenfosit/monosit (LMR), WBC/lenfosit (WLR) açısından değerlendirildi. Hastaların yaş ve cinsiyetleri arasında anlamlı farklılık yoktu. Vaka sayıları yaz aylarında anlamlı şekilde yüksek bulundu. Grup 2’de Grup 1’e göre istatiksel anlamlı şekilde lenfosit ve LMR oranının azaldığı, WLR ve NLR oranının arttığı tespit edildi. Rotavirüs öntanısı ile takip edilen hastalarda klinik skorda WLR, NLR, LMR oranları ve lenfosit sayısı yol gösterici olabilir.

Anahtar Kelimeler

• Rotavirüs
• Klinik
• Rotavirüs
• Nötrofil/lenfosit Oranı
• Lenfosit
• Nötrofil

Kaynakça

1. World Health Organization, (2005). The treatment of diarrhoea: a manual for physicians and other senior health workers.
2. Florez, I.D., Niño-Serna, L.F., and Beltrán-Arroyave, C.P., (2020). Acute infectious diarrhea and gastroenteritis in children. Curr Infect Dis Rep, 22(2):4.
3. Crawford, S.E., Ramani, S., Tate, J.E., Parashar, U.D., Svensson, L., Hagbom, M., Franco, M.A., Greenberg, H.B., O'Ryan, M., Kang, G., Desselberger, U., and Estes, M.K., (2017). Rotavirus infection. Nat Rev Dis Primers, 9(3):17083.
4. Lundgren, O. and Svensson, L., (2001) .Pathogenesis of rotavirus diarrhea. Microbes Infect, 3:1145–1156.
5. Saxena, K., et al., (2015). Human intestinal enteroids: a new model to study human rotavirus infection, host restriction, and pathophysiology. J. Virol, 90:43–56.
6. Morris, A.P. and Estes, M.K., (2001). Microbes and microbial toxins: paradigms for microbial-mucosal interactions. VIII. Pathological consequences of rotavirus infection and its enterotoxin. Am. J. Physiol. Gastrointest. Liver Physiol. 281:G303–G310.
7. Chen, C.C., et al., (2012). Fecal calprotectin as a correlative marker in clinical severity of infectious diarrhea and usefulness in evaluating bacterial or viral pathogens in children. J. Pediatr Gastroenterol Nutr, 55:541–547.
8. Wiegering, V., et al., (2011). Gastroenteritis in childhood: a retrospective study of 650 hospitalized pediatric patients. Int. J. Infect. Dis, 15:401–e407.

9. Ball, J.M., et al., (1996). Age-dependent diarrhea induced by a rotaviral nonstructural glycoprotein. Science, 272:101–104.
10. Payne, D.C., Selvarangan, R., Azimi, P.H., et al., (2015). Long-term consistency in rotavirus vaccine protection: RV5 and RV1 vaccine effectiveness in US Children, 2012–2013. Clin Infect Dis. 61:1792–9.
11. https://www.cdc.gov/rotavirus/surveillance.html(Erişim Tarihi: 24.03.2021).
12. Burke, R.M., Tate, J.E., Barin, N., Bock, C., Bowen, M.D., Chang, D., Gautam, R., Han, G., Holguin, J., Huynh, T., Pan, C.Y., Quenelle, R., Sallenave, C., Torres, C., Wadford, D., and Parashar, U., (2018). Three Rotavirus Outbreaks in the Postvaccine Era - California, 2017. MMWR. Morbidity and mortality weekly report, 67(16):470–472.
13. Gündeşlioğlu, Ö.Ö., Kocabaş, E., Haytoğlu, Z., Dayar, G.T., Çil, M.K. ve Durmaz, R., (2018). Özgün çalışma/original article mikrobiyol bul. 52(2):156-165.
14. Bailey, B., Gravel, J., Goldman, R.D., Friedman, J.N., and Parkin, P.C., (2010). External validation of the clinical dehydration scale for children with acute gastroenteritis. Acad Emerg Med, 17(6):583–588.
15. Gravel J., Manzano S., Guimont C., Lacroix L., Gervaix A., and Bailey, B., (2010). Multicenter validation of the clinical dehydration scale for children. Arch Pediatr, 17(12):1645–1651.
16. Desselberger, U., (2014). Rotaviruses. Virus Res 190:75-96.
17. Ceyhan, M., Alhan, E., Salman, N., Kurugo,l Z., and Yildirim, I., Çelik, U., (2009). Multicenter prospective study on the burden of rotavirus gastroenteritis in Turkey, 2005-2006: a hospital-based study. J Infect Dis. 1:234-8.
18. Biçer, S., Şahin, G.T., Koncay, B., ve ark., (2008). Çocuk acil servisinde saptanan rotavirüs gastroenteriti olgularının sıklığı. Çocuk Enf Derg, 3:96-9.
19. Tekin, A., (2012). Mardin’deki akut gastroenteritliçocuklarda rotavirüs ve enterik adenovirüs sıklığı. Klin Den Ar Derg, 2010(1):41-5.
20. Balkan, Ç.E., Çelebi, D., Çelebi, Ö. ve Altoparlak, Ü., (2012). Erzurum’da 0-5 yaş arası çocuklarda rotavirus ve adenovirus sıklığının araştırılması. Türk Mikrobiyol Cem Derg. 42:51-54.
21. Doğan, Y., Ekşi, F., Karslıgil, T. ve Bayram, A., (2014). Akut Gastroenteritli hastalarda rotavirüs ve adenovirüs varlığının araştırılması. Türk Mikrobiyol Cem Derg, 44:18-22.
22. Karagün, B.Ş., Gürsu, H.A., Korkmaz, Ö., Bozdağ, İ. ve Hasbek, M., (2014). Beş yaşın altında akut gastroenteritli çocuklarda rotavirüs ve enterik adenovirüs sıklığının araştırılması. Türk Mikrobiyol Cem Derg, 44(2):70-4.
23. Özer, B., Jenedi, K., Pehlivanoğlu, C. ve Göçmen, M., (2014). Akut gastroenteritli hastaların dışkı örneklerinde rotavirüs ve adenovirüs sıklığı. Mustafa Kemal Üniv Tıp Derg, 5:1-10.
24. Demiray, T, Topcu, M, Aydemir, O., et al., (2016). Prevalence of rotavirus and adenovirus in children with acute gastroenteritis. J Immunol Clin Microbiol, 1(2).
25. Gülbudak, H., Kurnaz, N., Tezcan-Ülger, S., Vural-Taşdemir, E., Bozlu, G., Türkegün, M. ve Delialioğlu, N., (2019). Akut Gastroenteritli Hastalarda Rotavirus ve Enterik Adenovirus sıklığının araştırılması. Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi, 185.
26. Tapisiz, A., Bedir Demirdag, T., Cura Yayla, B.C., Gunes, C., Ugraş Dikmen, A., Tezer, H., ... and Ozkan, S., (2019). Rotavirus infections in children in Turkey: A systematic review. Reviews in Medical Virology, 29(1):e2020.
27. Ilie, P. C., Stefanescu, S., and Smith, L., (2020). The role of vitamin D in the prevention of coronavirus disease 2019 infection and mortality. Aging Clinical and Experimental Research, 1-4.
28. Milne, R.J. and Grimwood, K., (2009). Budget impact and cost-effectiveness of including a pentavalent rotavirus vaccine in the new zealand childhood immunization schedule. Value in Health, 12:888-98.
29. Giammanco, M.D., Coniglio, M.A., Pignato, S., and Giammanco, G., (2009). An economic analysis of rotavirus vaccination in italy. Vaccine, 27:3904-11.
30. Widdowson, M.A., Meltzer, M.I., Zhang, X., et al., (2007). Cost-Effectiveness and Potential Impact of Rotavirus Vaccination in the United States. Pediatrics, 119:684-97.
31. Tate, J.E., Shobha, C., Esposito, D.H., et al., (2009). Disease and economic burden of rotavirus diarrhoea in india. Vaccine. 27:18-24.
32. Sanear, M., Dalgıç, N., Haşim, Ö. ve Pullu, M., (2011). Bir eğitim ve araştırma hastanesindeki rotavirüslü çocuklarda yatış maliyeti. Journal of Pediatric Infection/Cocuk Enfeksiyon Dergisi, 5(1).
33. Karadag, A., Acikgoz, Z.C., Avci, Z., et al., (2005). Childhood diarrhoea in Ankara, Turkey:epidemiological and clinical features of rotavirus-positive versus rotavirusnegative cases. Scand J Infect Dis, 37:269-75.
34. Qadori, M., Flem, E., Bekkevold, T., et al., (2018). Hypoglycaemia was common in acute gastroenteritis in a prospective hospital-based study, but electrolyte imbalances were not. Acta Paediatr. Aug; 107:1455-60.
35. Yorulmaz, A. and Yücel, M., (2017). Rotavirüs enfeksiyonuna bağlı çocukluk çağının selim akut miyoziti: olgu sunumu. Journal of Clinical and Analytical Medicine, 1:53.
36. Asena, M., Canan, A., Öztürk, Ü., Öztürk, P.A. ve Pirinççioğlu, A.G. (2019). Gastroenterit nedeniyle yatırılan pediatrik hastaların rotavirüs/adenovirüs açısından değerlendirilmesi. Dicle Tıp Dergisi, 46(4):799-806.
37. Zhang, Z., Zou, J., Shi, Z., Zhang, B., Etienne-Mesmin, L., Wang, Y., and Gewirtz, A.T., (2020). IL-22–induced cell extrusion and IL-18–induced cell death prevent and cure rotavirus infection. Science Immunology, 5(52).