KAMU YÖNETİMİNDE BİREYSEL PERFORMANS VE ÖRGÜTSEL VERİMLİLİK ARACI OLARAK PERSONEL GÜÇLENDİRME

Öz

Özel yönetim açısından uluslar arası rekabet, küreselleşme ve
müşteri öncelikli yönetim anlayışı, kamu yönetimi açısından kurum
imajı ve vatandaşın almayı arzu ettiği kalitede hizmet verebilme gibi
nedenler insan kaynağını ön plana çıkarmıştır. Yönetimler de bu
gelişme ve değişmelerle ilintili olarak sahip olduğu insan
kaynaklarını, değişen ve gelişen piyasa koşullarına ve müşteri
beklentilerine en yaygın ve hızlı cevap verebilmek, rekabet avantajı
ve müşteri, vatandaş memnuniyetini yakalayabilmek için güçlü kılmanın
yollarını aramaktadır. Zaten kurumsal etkinlik de insan kaynağını en
verimli ve en uygun şekilde kullanmayı gerektirir. Fırsatları
yakalayabilmek, tehditlere karşı korunabilmek, güçlü yönleri ortaya
çıkarıp zayıf taraflarını analiz edebilmek, başarılı olup varlığını
devam ettirebilmek için inisiyatif alabilen, risk üstlenebilen,
yeniliğe ve gelişmeler açık, yüksek belirsizliklerle baş edebilecek
işgörenlere ihtiyaç kendini hissettirmeye başlamıştır. Kamu yönetimi,
merkeziyetçi yapısı, yasal bir yönetim oluşu, kamu görevlisinin
inisiyatif kullanabilme konusundaki sınırlı oluşu gibi nedenlerle özel
yönetime nazaran uluslararası düzeyde meydana gelen bu değişimlere
taraf olamamış, arzu edilen düzeyde gelişim gösterememiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kamu Yönetimi, Personel Güçlendirme, Yetki Devri, Katılım, İş Zenginleştirme

Kaynakça

1. • Ataman, G., (2001). İşletme Yönetimi Temel Kavramlar ve Yeni
2. Yaklaşımlar, Türkmen Yayınları, İstanbul.
3. • Bolat, T., (2003). Personeli Güçlendirme: Davranışsal ve
4. Bilişsel Boyutta İncelenmesi ve Yönetim Kavramınla
5. Karşılaştırılması. Atatürk Üniversitesi İ.İ.B.F Dergisi, Cilt:
6. , Sayı: 3-4, 194-2195.
7. • Conger, I.A. and Kanongo, R.N., (1988). The Empowerment Process
8. Integrating Theory And Pratice, Academy of Management Review,

9. Vol: 13, No: 3 pp:474.
10. • Çalık, T., (2003). Performans Yönetimi Tanımlar Kavramlar
11. İlkeler, Gündüz Eğitim ve Yayıncılık: Ankara
12. • Çuhadar, M.T., (2005). Türk Kamu Yönetiminde Personel
13. Güçlendirme Sorunlar ve Çözüm Önerileri, Erciyes Üniversitesi,
14. İ.İ.B.F Dergisi, İstanbul.
15. • DPT (2003). Kamu Yönetiminin İyileştirilmesi ve Yönetim
16. Yapılandırılması, Özel İhtisas Komisyon Raporu, DPT Yayını,
17. Ankara.
18. • Eren, E., (2001). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, Beta
19. Yayınlar, İstanbul.
20. • Eryılmaz, B., (2005). Bürokrasi ve Siyaset, Alfa Yayınları,
21. Bursa
22. Eryılmaz, B. ve Şen, M., (1994). 2000’li yıllarda Doğru Yerel
23. Yönetimler Müsiad Araştırma Raporları.
24. • Hales, C. and Klidas, A., (1998). Empowerment in Five-Stars
25. Hotels: Choice, Voice or Rhetoric? Internetional Jaurnal of
26. Contemporary Hospitality Management, Vol: 10, No: 3, pp: 88.
27. • Heywood, A., (2006). Siyaset, Liberte Yayınları, Ankara.
28. • Howe, Michael J.A., (2001). Öğrenme Psikolojisi, (Çev. Ebru
29. Kılıç), Alfa Basım Yayım Dağıtım, İstanbul.
30. • Hu, S.L. and Leung, I., (2003). Effekts of Expectancy-Value,
31. Attitudes, and; Use of the Internet on Psychological Empowerment
32. Experienced by Chinese Women at the Workplace Telematics and
33. Informatics, Vol: 20, No: 4, pp: 368.
34. • Koçel, T., (2007). İşletme Yöneticiliği, Arıkan Basım Yayım
35. Dağıtım, İstanbul.
36. • Nelson, Michael. (2003), “Bureaucracy”, (ed.) A Kuper ve
37. J.Kuper, The Social Science Encyclopedia, Routledge. London.
38. • Parlak, B. ve Sobacı, Z., (2005). Kuram ve Uygulamalarda Kamu
39. Yönetimi: Ulusal ve Global Perspektifler, Alfa Yayanı İstanbul
40. • Rainet, G. and Steınbauer, P., (1999). “Galloping elephants:
41. Developing Elements of a Theory of Effective Government
42. Organizations”, Journal of PA Research&Theory, 9, 1:1-35.
43. • Saran, U., (2004.) Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma: Kalite
44. Odaklı Bir Yaklaşım, Atlas Yayıncılık, Ankara.
45. • Selçuk, Z., (1999). Gelişim ve Öğrenme Eğitim Psikolojisi, Nobel
46. Yayın Dağıtım, Ankara.
47. • Smıth, B.C., (1988). Bureaucracy and Political Power, Wheatsheaf
48. Books Ltd. Sussex.
49. • Spreitzer, G.M., (1995). Psychological Empowerment in the
50. Workplace: Dimensions, Measurement and Volidation Academy of
51. Management Jaurnal, Vol. 38, No: 5, pp: 1144.
52. • Türköne, M., (2005). “Bürokrasi” Siyaset, Lotus Yayınevi, Ankara
53. • Yaşamıs, F.D., (1997). “Kamu Yönetimi kuramında ve Uygulamasında
54. Yeni Gelişmeler: Administration’dan Management’a”, Türk İdare
55. Dergisi, Sayı:417.