FRANK KRALLIĞI’NDA YAHUDİLER

Frank Krallığı Batı Roma İmparatorluğu’nun yıkılışından sonra Batı Avrupa’da hüküm süren ve Avrupa’nın şekillenmesinde kalıcı etkilerde bulunan erken ortaçağın önemli bir krallığıdır. Bugünkü Fransa topraklarından Ren nehrinin batısında kalan topraklara kadar oldukça geniş bir alana sahip Galya bölgesinde yaşayan Franklar, Kral Clovis’in Katolikliği benimsemesiyle Roma İmparatorluğu’ndan sonra Batı Avrupa’daki en önemli Hristiyan krallık olarak ortaya çıkmıştır. Yahudilerin Frank Krallığı’ndaki mevcudiyeti ise uzun zamandan beri içinde yaşadıkları Avrupa şehirlerinin Frankların eline geçmesiyle başlamıştır. 6. yüzyıldan 10. yüzyıla değin Avrupa’da merkezi yönetimini güçlendirmeye ve dini anlamda Hristiyanlığın temsilciliğine soyunan Frank Krallığı, krallık bildirileri ve dini konsil kararlarıyla topraklarındaki Yahudilerin yaşamını şekillendirmeye çalışmıştır. Ortaçağ Avrupa’sındaki Yahudi yaşamının dini, ekonomik ve toplumsal sınırlandırmalar ve sürgünlerle tanımlanması alışıla gelmiş bir durumdur. Ancak iki büyük hanedan tarafından idare edilen Frank Krallığı’nın idaresi altındaki Yahudilerin durumu birkaç istisna dışında bu genellemenin dışında kalmış gibi görünmektedir. Zira Frank Krallığı’nı imparatorluğa dönüştüren Şarlman, papanın elinden taç giymesine ve kilisenin koruyuculuğunu üstlenmesine rağmen Yahudilere yönelik ön yargıları bir tarafa bırakarak, onlara sağladığı ayrıcalıklar yoluyla ekonomik ve kültürel anlamda Yahudilerin imparatorluğuna katkıda bulunmasını sağlamıştır. Kısacası Frank Krallığı ve sonrasında imparatorluğu, Ortaçağ Avrupa’sında farklı bir dönem yaratarak Yahudileri görmezden gelmek yerine onlarla işbirliği yapmıştır. Çalışma bu Hristiyan krallığın Yahudilerle olan işbirliğini ve altında yatan nedenleri krallık bildirileri, kilise konsil kararları ve dönemin din adamlarının çalışmaları gibi birinci el kaynaklar başta olmak üzere mevcut araştırmaları dikkate alarak çözümlemeyi amaçlamaktadır.