Araştırma Makalesi

İhtiyaç Odaklı Kur’an Kursu Öğretim Programının Öğretici görüşlerine Göre Değerlendirilmesi

Sayı: 1 30 Eylül 2023
PDF İndir
TR EN

İhtiyaç Odaklı Kur’an Kursu Öğretim Programının Öğretici görüşlerine Göre Değerlendirilmesi

Öz

Kur’an Kursları, Diyanet İşleri Başkanlığının en önemli yaygın din eğitimi kuruluşlarıdır. Diyanet İşleri Başkanlığı istatistiklerine göre Kur’an kurslarına devam eden öğrencilerin yetişkin olarak tanımlanabilecek bireylerden oluşmakta ve Kur’an kurslarında büyük ölçüde bir yetişkin din eğitimi faaliyeti yürütülmektedir. Öğrencilerin önemli bir kısmı emekli, ev hanımı veya anne olan öğrencilerin, Kur’an kurslarından annelik ve ev hanımlığı sorumluluklarıyla uyumlu bir program taleplerinin yanı sıra günlük mesaiye tabi çalışan bireyler, çalışma şartları nedeniyle kursların normal programlarını takip edememekte ve mesai saatleri dışında veya hafta sonları Kur’an kurslarından hizmet almak istemektedir. Bu talepler doğrultusunda Başkanlıkça hizmet çeşitliliği adı altında ihtiyaç odaklı Kur’an kursu öğretim programı hazırlanarak uygulanmaya başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı programı yürüten Kur’an kursu öğreticilerinin tecrübeleri ışığında bu programı değerlendirmektir. Çalışma nitel bir çalışma olarak tasarlanıp, Ankara ili Yenimahalle ve Çankaya ilçelerinde görev yapan Kur’an kursu öğreticileriyle yürütülmüştür. Çalışma grubu toplam 24 öğreticiden oluşmakta olup, yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile katılımcılardan veri toplanmıştır. Toplanan veriler betimsel analiz ve içerik analizi ile değerlendirilip, yorumlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Din Eğitimi , Yaygın Din Eğitimi , Yetişkin Din Eğitim , Kur’an Kursu , İhtiyaç Odaklı Öğretim Programı

Kaynakça

  1. Baltacı, Cahit. “Cumhuriyet Döneminde Kur’an Kursları”. Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi 6 (1999), 180-186.
  2. Başkurt, İrfan. Din Eğitimi Açısından Kur’an Öğretimi Ve Yaz Kur’an Kursları. Değerler Eğitimi Merkezi, 2007.
  3. Berg, Bruce L. - Lune, Howard. Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. ed. Hasan Aydın. çev. Yılmaz Bulut - Bahar Ercan. Konya: Eğitim Kitabevi, 2015.
  4. Bilgin, Beyza. Eğitim Bilimi ve Din Eğitimi. Ankara: Yeni Çizgi yayınları, 1995.
  5. Buyrukçu, Ramazan. Kuran Kurslarında Din Eğitimi Ve Öğretiminin Verimliliği Üzerine Bir Araştırma. Isparta: Fakülte Kitabevi, 2001.
  6. Christensen, Larry B. vd. “Araştırma Yöntemleri Desen ve Analiz”. çev. Emine Gümüş. ed. Ahmet Aypay. 367-399. Ankara: Anı Yayıncılık, 2. Basım, 2015.
  7. Çınar, Enes. İhtiyaç Odaklı Kur’an Kurslarında Yetişkinlerin Eğitimi (Ankara Örneği). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2018.
  8. Diyanet İşleri Başkanlığı. 1996 yılı İstatistikleri. İstatistik. Ankara, 1997.
  9. Diyanet İşleri Başkanlığı. Diyanet İşleri Başkanlığı, Diyanet İşleri Başkanlığı. Diyanet İşleri Başkanlığı Kuruluş Ve Görevleri Hakkında Kanuna Bir Ek Madde Eklenmesine Dair Kanun, 4415 (22 Temmuz 1999).
  10. Diyanet İşleri Başkanlığı. Diyanet İşleri Başkanlığı Kur’an Eğitim Ve Öğretimine Yönelik Kurslar İle Öğrenci Yurt Ve Pansiyonları Yönetmeliği (2012). Http://mevzuat.basbakanlik.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=7.5.16041&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch= Erişim Tarihi: .

Kaynak Göster

ISNAD
Sevinç, İrfan. “İhtiyaç Odaklı Kur’an Kursu Öğretim Programının Öğretici görüşlerine Göre Değerlendirilmesi”. Ordu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 1 (01 Eylül 2023): 31-62. https://izlik.org/JA39JL96FB.