Hz. Peygamber’in Müslüman Olmayanlarla Yardımlaşma ve Dayanışması

Hz. Peygamber gayrimüslim bir çevrede doğmuş ve yine aynı çevrede yetişmiştir. Toplumsal hayatın gereği olarak farklı bireylerle aynı toplumu paylaşama hadisesi Resûlullah (s) zamanında bir hakikat olarak varlığını devam ettirmiştir. Resûlullah (s) nübüvveti boyunca farklı din ve inanca mensup insanlarla birlikte yaşamıştır. O gerek İslâm öncesi gerekse İslâm döneminde Müslüman olmayanlarla farklı vesilelerle irtibat halinde olmuştur. Hz. Peygamber İslâm’ı tebliğ ederken insanların zihinlerinde yerleşik olan din yerine İslâm’ı anlatırken, dönemin şartları da göz önüne alındığında, oldukça meşakkatli bir süreç geçirmiştir. Resûlullah (s) nübüvvet görevini icra ederken Müslüman olmayanlarla bazen bireysel bazen de toplumsal manada münasebet kurmuştur. O, değişik vesilelerle bu insanlarla yardımlaşama ve dayanışma içerisinde olmuştur. Başta amcası Ebû Talib olmak üzere toplumsal yardımlaşma ve dayanışma söz konusu olduğunda bu kesim ile etkileşim içerisinde olmuştur. Hz. Peygamber’in bu yaklaşımı insan olma erdeminin, bütün değerler üzerinde olduğunu göstermesi açısından önemli bir örneklik oluşturmuştur. Resûlullah (s) Müslüman bireylerle olduğu gayrimüslimlerle de farklı vesilelerle bir araya gelmek suretiyle değişik problemlerim çözümü için çözüm yolları aramıştır. İnsanların değişik dini anlayış ve görüşlere sahip olması aynı toplumu paylaşmaların engel olmamıştır. Hz. Peygamber’in yaşantısına bakıldığında insanların farklı görüş, inanç ve düşüncelere sahip olması bir arada yaşamaya engel teşkil etmemiştir. Çalışmamızda Hz. Peygamber’in örnekliğinden hareketle Müslüman olmayanlarla bir arada yaşama tecrübesine kısman değinmekle birlikte bir arada yaşamın bir gereği olarak insanların birbirine olan ihtiyaçları ve ihtiyaçlarına çözüm bulma adına aralarında gerçekleşen yardımlaşma ve dayanışma örneklerine değindik. Makalemizde çoğunlukla klasik İslam tarihi kaynaklarından istifade etmekle birlikte çağdaş bazı çalışmalardan da yararlandık.