ADDITIONAL LIQUIDATION IN CAPITAL COMPANIES: LEGAL NATURE, CONDITIONS AND ACCOUNTING FOR ADDITIONAL LIQUIDATION TRANSACTIONS

Öz

Capital companies may terminate their activities from time to time due to various economic, legal, and similar reasons, and in such cases, a process involving the liquidation of the company’s assets is carried out. The liquidation process aims to terminate the legal personality of the company’s by collecting its receivables, settling its liabilities, and distributing the remaining liquidation balance to the shareholders. However, in practice, situations may arise after the completion of liquidation procedures and the company’s deregistration from the trade registry, such as the discovery of previously overlooked assets or liabilities during the liquidation process or the continuation of legal disputes to which the company is a party. In such cases, the institution of additional liquidation, regulated under Article 547 of the Turkish Commercial Code, comes into effect. Additional liquidation is a complementary legal mechanism that enables a capital company, whose liquidation has been completed and which has been deregistered from the trade registry, to be re-registered for the limited purpose of completing the remaining liquidation procedures. In this study, in order to provide guidance for practitioners, the following issues are examined; (1) the liquidation and additional liquidation mechanisms applicable to capital companies, (2) the conditions and grounds for initiating additional liquidation, (3) the accounting treatment of transactions arising during the additional liquidation process together with related accounting recommendations, and (4) the differences between add

Anahtar Kelimeler

• Capital Companies
• Liquidation
• Additional Liquidation
• Accounting for Additional Liquidation Transactions
• Reversal of Liquidation

SERMAYE ŞİRKETLERİNDE EK TASFİYE: HUKUKİ NİTELİĞİ, ŞARTLARI VE İŞLEMLERİN MUHASEBELEŞTİRİLMESİ

Öz

Sermaye şirketleri zaman zaman çeşitli ekonomik, hukuki ve benzeri nedenlerden dolayı faaliyetlerini sona erdirebilmektedirler ve bu durumda şirketlerin malvarlığının tasfiye edilmesini içeren bir süreç uygulanmaktadır. Tasfiye süreci ise şirket alacaklarının tahsil edilmesi, borçların ödenmesi ve kalan tasfiye bakiyesinin pay sahiplerine dağıtılması suretiyle şirket tüzel kişiliğinin sona erdirilmesini amaçlamaktadır. Ancak uygulamada tasfiye işlemlerinin tamamlanarak şirketin ticaret sicilinden terkin edilmesinden sonra, tasfiye sırasında gözden kaçan malvarlığı unsurlarının veya borçlarının ortaya çıkması ya da şirketin taraf olduğu hukuki uyuşmazlıkların devam etmesi gibi durumlarla karşılaşılabilmektedir. Bu gibi hallerde Türk Ticaret Kanunu’nun 547. maddesinde düzenlenen ek tasfiye müessesesi devreye girmektedir. Ek tasfiye ise tasfiyesi tamamlanarak ticaret sicilinden terkin edilmiş bir sermaye şirketinin, eksik kalan tasfiye işlemlerinin tamamlanması amacıyla sınırlı olarak yeniden tescil edilmesini sağlayan tamamlayıcı bir müessesedir. Bu çalışmada uygulayıcılara yol göstermek amacıyla: 1- Sermaye şirketlerinde uygulanan veya uygulanabilecek tasfiye ve ek tasfiye müesseseleri, 2- Ek tasfiyeye başvuru şartları, halleri veya sebepleri, 3- Ek tasfiye sürecindeki işlemlerin muhasebeleştirilmesi ve muhasebeleştirilmeye ilişkin öneriler, 4-Ek tasfiye ve tasfiyeden dönme müesseseleri arasındaki farklar, hakkında açıklamalara yer verilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Sermaye Şirketleri
• Tasfiye
• Ek Tasfiye
• Ek Tasfiye İşlemlerinin Muhasebeleştirilmesi
• Tasfiyeden Dönme

Kaynakça

1. Aksoy, M. A. (2019). Sermaye Şirketlerinde ve Kooperatiflerde Ek Tasfiye. Ankara: Gazikitabevi, Ekim.
2. Çankırı Valiliği Defterdarlık Gelir Müdürlüğü (2018).13.09.2018 Tarih ve 19208162-125-6341 Sayılı Özelgesi.
3. Ercan, T. & Evis, M. (2025). Anonim Şirketlerde Tasfiye. Gaziantep Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Sayı:1, 93-106.
4. Erdoğan, E. (2013). Tasfiyeye Girmek Tasfiye Edilmek Değildir. Vergi Dünyası Dergisi, Sayı:384, Ağustos, 35-39.
5. Erdoğan, R. (2020). Anonim Şirketlerde Ek Tasfiye. TAAD, Yıl: 11, Sayı: 43, Temmuz, 115-143.
6. Eriş, M. H. (2026). Ek Tasfiye (TTK m.547). (https://www.eris.av.tr/dosya/24ba6bef18..pdf , Erişim Tarihi: 10.03.2026).
7. Erkayıran, A. (2025). Türk Ticaret Kanunu Hükümleri Çerçevesinde Ek Tasfiye ve Tasfiyeden Dönme.
8. Hayran Polat, M. (2022). Ek Tasfiye Amacıyla Şirketin Yeniden Tescilinin Talep Edildiği Yargılamada Uygulanacak Olan Yargılama Usulünün Değerlendirilmesi. Adalet Dergisi, Sayı:69, 491-512.

9. Karaağın, S. (2025). Türk Ticaret Kanunu ve Türk Vergi Kanunlarına Göre Tasfiye Müessesesi ve Uygulamaları-I. Vergi Dünyası Dergisi, Sayı:525, Mayıs, .102-113.
10. On Dokuz Mayıs Üniversitesi (2026). Şirketler Muhasebesi. (http://avys.omu.edu.tr, 10.04.2026).
11. Özulucan, A. (2021). Tekdüzen Hesap Planı’na ve Türk Ticaret Kanunu’na Göre Hazırlanmış Şirketler Muhasebesi. Ekin Basım Yayın Dağıtım, Bursa.
12. Satıcı Toprak, Ö. (2024). Anonim Şirketlerde Ek Tasfiye. Lebin Yalkın Dergisi, Sayı:242, Şubat.
13. Ticaret Bakanlığı (31.12.2025). Merkezi Sicil Kayıt Sistemi (MERSİS). Rapor Tarihi: 31.12.2025.
14. TOBB (20 Şubat 2026). 2026 Ocak Ayına Ait Kurulan ve Kapanan Şirket İstatistikleri Haber Bülteni, Sayı: 2026/01.
15. Yavuz, M. (2016). Tasfiye Halindeki Anonim ve Limited Şirketlerde Tasfiyeden Dönme. Vergi Dünyası Dergisi, Sayı:422, Ekim, 112-116.
16. Yıldırım, A. H. (2012). Tasfiye Sonucunda Ortaklara Kalan (Dağıtılan) Değerlerin Durumu. Vergi Sorunları Dergisi, Sayı:288, Eylül, 175-180.