Social Media Addiction as a Predictor of Romantic Relationship Levels During Emerging Adulthood

Öz

The purpose of this study is to examine the relationship between social media addiction levels of emerging adults with romantic relationship dimensions. The working group consists of 442 participant living in various districts of İstanbul. Social media addiction scale adult, multidimensional relationship questionnaire scale, and personal data form were used as data collection tools. The SPSS 25 package program was used to analyze the data. A correlational model was used in this research. Pearson Moments Product Correlation Coefficients, Multiple Linear Regression and Simple Linear Regression analyses were used in the analysis of the study. According to the results of research, social media addiction dimensions was sagnificantly associated positive with romantic relationship dimensions (focus on relationship extremely, fear of relationship/relational anxiety, relational assertiveness, relational monitoring, external relational control, and relational satisfaction). Also, social media addiction dimensions was sagnificantly predicts focus on relationship extremely, fear of relationship/relational anxiety, relational monitoring, external relational control, and relational satisfaction.

Anahtar Kelimeler

• Emerging adult
• social media addiction
• romantic relationship

Beliren Yetişkinlik Döneminde Romantik İlişki Düzeylerinin Yordayıcısı Olarak Sosyal Medya Bağımlılığı

Öz

Bu araştırmanın amacı, beliren yetişkinlik döneminde sosyal medya bağımlılığının romantik ilişki boyutları ile ilişkisi incelenmesidir. Çalışma grubu İstanbul’un çeşitli semtlerinde yaşayan beliren yetişkinlik döneminde olan 442 kişiden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak sosyal medya bağımlılık ölçeği yetişkin formu, çok boyutlu ilişki ölçeği ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde Spss 25 paket programı kullanılmıştır. Bu araştırmada korelasyon model kullanılmıştır. Araştırmada verilerin analizinde ise Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayıları ve Çoklu Doğrusal Regresyon ile Basit Doğrusal Regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre sosyal medya bağımlılığı boyutları ilişkide kendine güven, ilişkiye yüksek düzeyde odaklanma, ilişki korkusu/kaygısı, ilişkide izlenim ayarlama, dışsal ilişki kontrolü, ilişki doyumu boyutlarıyla anlamlı olarak ilişkilidir. Ayrıca sosyal medya bağımlılığı boyutları ilişkiye yüksek düzeyde odaklanma, ilişki korkusu/kaygısı, ilişkide izlenim ayarlama, dışsal ilişki kontrolü, ilişki doyumu boyutlarını anlamlı şekilde yordamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Beliren yetişkinlik
• Sosyal Medya Bağımlılığı
• Romantik İlişki

Kaynakça

1. Akçay, D . (2020). Ebeveynlerin çocukların dijital video oyunları bağımlılığı karşısında tutum ve davranışları . Middle Black Sea Journal of Communication Studies , 5 (2) , 65-71 . Aksoy, S . (2020). Akıllı cihazların ebeveynler tarafından çocuk bakımında bir bakıcı olarak kullanılması: nitel bir araştırma. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7 (11) , 231-243 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/asead/issue/58010/811754
2. Albayrak S., Balcı, S. (2014). Gençlerde madde bağımlılığı ve önlenmesi. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 11 (2), 30-37
3. Aral, N., & Doğan Keskin, A. (2018). Ebeveyn bakış açısıyla 0-6 yaş döneminde teknolojik alet kullanımının incelenmesi. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 5(2), 317-348.
4. Ateş, M. ve Durmuşoğlu Saltalı, N . (2019). KKTC’de yaşayan 5-6 yaş çocukların tablet ve cep telefonu kullanımına ilişkin ebeveyn görüşlerinin incelenmesi. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 5 (1), 62-90.
5. Ayhan H. ve Öztürk E. (2021). Sharenting (paylaşan ebeveynlik): dijital dünyada ebeveyn olmanın görünürde normal bir yansıması. Türkiye Klinikleri Adli Tıp ve Adli Bilimler Dergisi. DOI: 10.5336/forensic.2021-82082
6. Calvert, S. L., ve Wilson, B. J. (2008). The Handbook Of Children, Media And Development. Wiley-Blackwell Collins Dictionary. Sharenting. İn Collins Dictionary. 23.04.2021 tarihinde https://www.collinsdictionary.com/dictionary/english/sharenting adresinden erişildi.
7. Çalışkan, M. (2019). Toplum ve suç araştırmalarında sınırları aşan bir sorun “çevrimiçi çocuk istismarı” . Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (61) , 122-131.
8. Çimke, S., Yıldırım Gürkan, D., Polat, S. (2018). Sosyal medyada çocuk hakkı ihlali: sharenting. Güncel Pediatri, 16 (2) , 261-267 .

9. Darga, H . (2021). Anasınıfına devam eden 5-6 yaş grubu çocukların evde oynadıkları dijital oyunlar ve ebeveynlerin davranışlarının belirlenmesi. Journal of Computer and Education Research , 9 (17), 447-479 . DOI: 10.18009/jcer.876987
10. DeMause, L. (Ed.). (1995). The history of childhood. Jason Aronson, Incorporated. Durmus, K. ve Övür, A. (2021). Medya etkileri bağlamında okul öncesi dönem çocuklarının yeni medya kullanımının analizi. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 5 (2), 136-155.
11. Fuchs, C. (2003). Internet and Society: Social Theory in The Information Age. Routledge.
12. Gündoğdu, Z., Seytepe, Ö., Pelit, B., Doğru, H., Güner, B., Arıkız, E., Akçomak, Z., Kale, E., Moran,İ., Aydoğdu, G., Kaya, E . (2016). Okul öncesi çocuklarda medya kullanımı. Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi , 2 (2) , 6-10 . DOI: 10.30934/kusbed.358563
13. Günüç, S. ve Atli, S. (2018). 18-24 aylık bebeklerde teknolojinin etkisine yönelik ebeveyn görüşleri. Addicta: The Turkish Journal on Addiction, 5, 205–226.
14. Harsh, P., Chakrabarty, B., K. ve Isha Mahajan, I. (2018). Early exposure and adaptability of smart phone devices among young children and parental perception of their usage in a semi urban, middle class population in india. International Journal of Current Advanced Research, 7 (8), 14772-14775. doi.org/10.24327/ijcar.2018.14775.2690.
15. Hoffner, C. (1997). Children’s Emotional Reactions To A Scary Film: The Role Of Prior Outcome Information And Coping Style. Human Communication Research, (23), 323-341.
16. Harman, J. P., Hansen, C. E., Cochran, M. E., ve Lindsey, C. R. (2005). Liar, liar: internet faking but not frequency of use affects social skills, self-esteem, social anxiety, and aggression. Cyberpsychology ve Behavior : The İmpact Of The Internet, Multimedia And Virtual Reality On Behavior And Society, 8(1), 1–6. https://doi.org/10.1089/cpb.2005.8.1
17. Johnson, J. A.ve Dinger, D. (2012). Let them play: an early learning (un)curriculum. Redleaf Press.
18. Kabakçı Yurdakul, İ , Dönmez, O , Yaman, F , Odabaşı, H . (2013). Digital parenting and changing roles . Gaziantep University Journal of Social Sciences , 12(4) , 883-896.
19. Kara Özçalık C. Ve Atakoğlu R. (2021), Online child sexual abuse: Prevalence and characteristics of the victims and offenders. Journal Of Psychıatrıc Nursıng, 12(1): 76-81, DOI: 10.14744/phd.2020.30643
20. Kırık, A.M. (2014). Aile ve çocuk ilişkisinde internetin yeri: nitel bir araştırma. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 337-347.
21. Koca, M. (2012). Çocuk istismarında ihbar yükümlülüğü. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 3(1), 113-128.
22. Mentzoni, R. A., Brunborg, G. S., Molde, H., Myrseth, H., Skouverøe, K. J., Hetland, J., ve Pallesen, S. (2011). Problematic video game use: estimated prevalence and associations with mental and physical health. Cyberpsychology, behavior and social networking, 14(10), 591–596. https://doi.org/10.1089/cyber.2010.0260
23. Mustafaoğlu R., Yasacı Z. (2018). Dijital oyun oynamanın çocukların ruhsal ve fiziksel sağlığı üzerine olumsuz etkileri. Bağımlılık Dergisi, 19(3), 51-58.
24. Mustafaoğlu, R., Zirek, E., Yasacı, Z. ve Razak Özdinçler, A. (2018). Dijital teknoloji kullanımının çocukların gelişimi ve sağlığı üzerine olumsuz etkileri. Addicta: The Turkish Journal on Addictions. Advance online publication. http://dx.doi.org/10.15805/addicta.2018.5.2.0051
25. Özsoy, D , Atılgan, S . (2018). Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi’ndeki 0-8 yaş grubu çocukların internet kullanımı ve bu kapsamda ebeveyn arabuluculuğu: Nitel bir araştırma. Selçuk İletişim Dergisi, 11(2), 96-125. DOI: 10.18094/josc.415323
26. Öztürk, E. (2016). Psikotarih açısından çocuk yetiştirme tarzları ve çocuk istismarı. Türkiye Klinikleri J Foren Med-Special Topics, 2(3), 24-34.
27. Öztürk E. (2018a). Psikotarih ruhsal travma ve dissosiyasyon. O. Celbiş (Ed.), Turaz akademi (1. baskı, s. 92-106). Akademisyen Kitabevi
28. Öztürk E. ve Çalıcı C. (2018b). Modern toplumda kimlik,“siber dissosiyasyon” ve “siber alter”: Teorik ve klinik bir yaklaşım. E. Öztürk (Ed.), Ruhsal travma ve dissosiyasyon (s. 39-47). Türkiye Klinikleri.
29. Öztürk, E. (2020a). Travma ve dissosiyasyon: Psikotravmatoloji temel kitabı. Nobel Tıp Kitabevi.
30. Öztürk E. (2020b). Siber toplumlar ve siber hayatlar: dissosiyojen bir ajan olarak dijital iletişim ağları. E. Öztürk (Ed.), Siber psikoloji (1. baskı, s. 1-13). Türkiye Klinikleri.
31. Özyürek, A. (2018). Okul öncesi çocukların bilgisayar teknolojileri kullanımının annelerin görüşlerine göre incelenmesi. Çocuk ve Gelişim Dergisi, 2(2), 1-12. DOI: 10.36731/cg.467662
32. Palmer, S. (2006). Toxic childhood: How the modern world is damaging our children and what we can do about it. Orion
33. Plowman L., Stevenson O., Stephen C., ve McPake J. (2012). Preschool children’s learning with technology at home. Computers and Education, 59 (1), 30-37.
34. Powell, A., & Henry, N. (2017). Sexual violence in a digital age. Springer.
35. Taner, Y. ve Gökler, B. (2004). Çocuk istismarı ve ihmali: psikiyatrik yönleri. Hacettepe Tıp Dergisi, 35, 82-86.
36. TDK-Türk Dil Kurumu. İstismar. sozluk.gov.tr içinde. 23.04.2021 tarihinde https://sozluk.gov.tr/ adresinden erişildi.
37. Tomopoulos, S., Cates, C. B., Dreyer, B. P., Fierman, A. H., Berkule, S. B., ve Mendelsohn, A. L. (2014). Children under the age of two are more likely to watch inappropriate background media than older children. Acta paediatrica (Oslo, Norway : 1992), 103(5), 546–552. https://doi.org/10.1111/apa.12588
38. Toran, M., Ulusoy, Z., Aydın, B., Deveci, T., Akbulut, A . (2016). Çocukların dijital oyun kullanımına ilişkin annelerin görüşlerinin değerlendirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(5), 2263-2278.
39. TÜİK-Türkiye İstatistik Kurumu Haber Bülteni (2020). Hanehalkı Bilişim Teknolojileri (BT) Kullanım Araştırması (Sayı: 33679). Türkiye İstatistik Kurumu. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Hanehalki-Bilisim-Teknolojileri-(BT)-Kullanim-Arastirmasi-2020-33679
40. Yale University Sexual Harassment and Assault Response ve Education. Cyber Abuse. 23.04.2021 tarihinde https://sharecenter.yale.edu/sites/default/files/files/ShareCenter_CyberAbuse-PDF%5B1%5D.pdf adresinden erişildi.
41. World Health Organization Child Maltreatment, 23.04.2021 tarihinde https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/child-maltreatment adresinden erişildi.
42. Ziyalar, N. (2020). Çocuk İstismarı ve Çocukla Adli Görüşme. Seçkin Yayıncılık.