Yerel Vergileme
Öz
Vergileme, devletlerin kamusal hizmetlerini gerçekleştirebilmesi amacıyla gelir sağlamak için egemenlik gücüne bağlı olarak kişilere konulan mali yükümlülüklerdir. Devletler, kamu hizmetlerinin karşılanması amacıyla vergi geliri elde etmek istemektedirler. Vergi gelirlerinin kamu harcamalarını finanse edebilmesi etkin bir şekilde vergi gelirlerinin yönetilmesine bağlıdır. Vergi gelirlerinin etkin bir şekilde yönetimi devletlerin mali, ekonomik ve sosyal amaçlarının gerçekleştirilmesi için büyük önem arz etetmektedir. Etkin olmayan vergi gelirlerinin yönetiminde bu amaçların gerçekleştirilmesi devletler acısından zorlaşabilmektedir. Vergi gelirlerinin yönetimi genel olarak merkezi idare tarafından yürütülmekle birlikte bazı devletlerde vergi gelirinin yönetim yetkisi yerel idarelere devredilebilmektedir. Vergi gelirleri yönetiminin yerel idarelere devledilmesinde siyasi, tarihi ve ekonomik nedenler yer almaktadır. Yerel idarelere devredilen vergi gelirlerinin yönetim yetkisi yerel vergileme kavramını ortaya çıkarmaktadır. Yerel vergileme ile yerel idarelere vergi gelirlerinin yönetiminde karar alma hakkı verilmektedir. Bu çalışmada yerel idarelere verilen vergilendirme yetkisi kapsamında yerel vergilemeye ilişkin yaklaşımlar ele alınmaya çalışılmıştır. Yerel vergileme ile birlikte yerel idareler bazı avantajlara sahip olabilirken aynı zamanda bazı dezavantajlar da ortaya çıkabilmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acar İ. A., Kitapcı, (2009). Bir mali yerelleşme deneyimi olarak İsveç. Maliye Dergisi, 157, 85-105.
- Aktan, C. C. (2012). Vergi psikolojisinin temelleri ve vergi ahlakı. Çimento Endüstrisi İşverenleri Sendikası, Ocak, 14-22.
- Aktan, C., C., vd., (2012). “Yeni” maliye değişim çağında kamu maliyesi: Yeni trendler, yeni paradigmalar, yeni öğretiler. Ankara: Yeni Perspektifler.
- Alm J., Jackson B. R.,Mckee M. (1992). Estimaitng the determinants of taxpayer compliance with experimental data. National Tax Journal, 45(1), 107-114.
- Arıkboğa, Ü. (2015). Türkiye’de yerel vergi yönetimi. Maliye Dergisi, 168, 1-19.
- Avcı, İ. (1999). Üniter devlet yapısı içinde vergilerin merkezi ve mahalli idareler arasında dağılımı. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
- Backhaus J. G., Wagner R. E. (2004). Handbook of public finance. Boston/Dordrecht/New York/London: Kluwer Academic Publishers,.
- Çetinkaya, Ö. (2011). Mahalli idareler maliyesi. Bursa: Ekin Basım-Yayın-Dağıtım, 2. Baskı.
- Demirbaş, T., ve Çetinkaya, Ö. (2010). “Belediye Gelir Türü Olarak Motorlu Taşıtlar Vergisi Önerisinin Tartışılması”, Mahalli idareler maliyesi üzerine yazılar, Ed: Fiğen Altuğ, Özhan Çetinkaya ve Selçuk İpek, Ekin Bas. Yay. Dağıtım, Bursa, ss: 117-130.
- Dulupçu, M. A., Özkul, G., Ünlü, H., Sayin, M. (2014). Yerel yönetimlerin vergilendirme yetkisine ilişkin değerlendirmeler. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 27-54.