YAKINDOĞU YARDIM KOMİTESİ’NİN FAALİYETLERİ VE TÜRK-AMERİKAN İLİŞKİLERİNE ETKİLERİ

Özet

Yakın Doğu Yardım Komitesi 1915 yılında tehcir edilen Ermenilere yardım için kurulmuştur. Komitenin kurucuları uzun yıllar Osmanlı coğrafyasında faaliyette bulunan Amerikalı misyonerlerdi. Yakın Doğu Yardım Komitesi yaklaşık on beş yıl boyunca Anadolu, Suriye, Kafkasya ve Yunanistan’da faaliyetlerini sürdürmüştür. Faaliyet alanı ve icraatlarının büyüklüğü göz önüne alınırsa muhtemelen komite o güne değin kurulmuş olan en büyük sivil yardım organizasyonuydu. Savaş yıllarında misyonerler yardım toplamak için çeşitli kampanyalar başlatmıştı. Bu sayede Amerikan halkından milyonlarca dolar değerinde bağış kabul etmişlerdi. Misyonerler Amerikan halkını Ermeni meselesine daha duyarlı hale getirmek için basını mümkün olduğunca etkin kullanmaya çalışmışlardı. Bu süreçte komite Türk-Amerikan ilişkilerini de yakından takip etmiş, ABD’nin dış politikasını kendi amaçları doğrultusunda şekillendirmeye çalışmıştı. Bu makalede komitenin nasıl hızlı şekilde örgütlendiği, faaliyetlerini nasıl yürüttüğü ve neden yardım toplama konusunda bu denli başarılı olduğu sorularına yanıt aranacaktır. Ayrıca misyonerlerin neden Türk karşıtı propagandayı kullandıkları üzerine durulacak ve propagandanın ABD’deki Türk imajını nasıl etkilediği açıklanmaya çalışılacaktır.

Abstract

The Near East Relief Organization was established to support the deported Armenians in 1915 by the American missionaries, who acted in the Ottoman territories for many years. The Near East Relief continued its activities in Anatolia, Syria, Caucasus and Greece for about fifteen years. Probably, it was the largest charity organization until established at that time considering its activities and working zone. During the war years, missionaries started various campaigns to collect donations. In this way, they received millions of Dollars’ worth of donations from the American people. In order to make the Americans more sensitive to the Armenian question, the they used the press as effectively as possible. In this process, the committee followed Turkish-American relations closely and tried to shape the foreign policy of the USA in line with their aims. This study tries to answer the questions of how the committee was quickly organized, how it carried out its activities and why it was so successful in fundraising. In addition, it also focuses on why the anti-Turkish propaganda was used by the missionaries, and how the propaganda affected the Turkish image in the USA.