The Waqf of Saruca Pasha in Gallipoli and Agricultural Economy in 17th Century Thrace

Öz

The waqf of Saruca Pasha in Gallipoli was a medium-size imperial waqf. It derived its income from both urban and rural revenue sources. The largest part of the waqf’s income came from the agricultural revenue sources in the Eastern Thrace. The financial situation of the waqf in the first half of the 17th century can be followed through the account books and correlated with the local agricultural conditions. The present study aims at contributing to the debate on economic crisis in the Ottoman Empire and it is a part of a wider project which analyses the large waqfs financially and examines the local agricultural history in the Balkans. In the first half of the 17th century, the waqf of Saruca Pasha experienced short-term financial fluctuations due mainly to the changes in local conditions. However, a long-term crisis in agricultural economy did not show and the waqf did not fall into a serious financial hardship.

Anahtar Kelimeler

• Ottoman
• Waqf
• Saruca Pasha
• Agricultural Economy
• Gallipoli
• Thrace

Gelibolu’da Saruca Paşa Vakfı ve 17. Yüzyıl Trakyasında Tarımsal Ekonomi

Öz

Saruca Paşa’nın Gelibolu’daki vakfı selatin vakıfları içinde ortaölçekli bir vakıftır. Vakıf gelirlerini kentsel ve tarımsal kaynaklardan elde etmektedir. Tarımsal gelirleri Doğu Trakya bölgesinde yer almaktadır ve vakıf bütçesinin esas gelir kaynağıdır. Vakfın 17.yy’ın ilk yarısındaki mali durumunu muhasebe defterleri üzerinden takip etmek ve yerel tarımsal koşullar ile ilişkilendirmek mümkündür. Bu çalışma Balkanlardaki büyük vakıfların mali analizini yaparak tarımsal koşulları tespit etmeye çalışan kapsamlı bir projenin parçasıdır ve 17.yy iktisadi krizi tartışmasına katkı yapmayı amaçlamaktadır. Saruca Paşa vakfı incelenen dönemde yerel koşullara bağlı mali dalgalanamalar göstermişdir ancak tarımsal koşullarda uzun dönemli bir kötüleşme görünmmektedir ve vakıf ciddi bir mali krize girmemişdir.

Kaynakça

1. ÇIZAKÇA, Murat. (1980). Price History and the Bursa Silk Industry: A Study in Ottoman Industrial Decline, 1550–1650. The Journal of Economic History, XL, no. 3, 533–550.
2. FAROQHI, Suraiya. (1987). A Great Foundation in Difficulties: or some evidence on economic contraction in the Ottoman Empire of the mid-seventeenth century. Revue D’Histoire Magrebine, 47–48, 109–121.
3. FAROQHI, Suraiya. (1988). Agricultural Crisis and the Art of Flute-Playing: The Worldly Affairs of the Mevlevi Dervishes (1595–1652). Turcica Revue D’Etudes Turques, XX, 43–69.
4. GERBER, Haim. (1983). The Waqf Institution in Early Ottoman Edirne. Asian and African Studies, 17, 29–45.
5. GERBER, Haim. (1988). Economy and Society in an Ottoman City: Bursa, 1600–1700. Jerusalem: The Hebrew University.
6. GÖKBİLGİN, M. Tayyib. (1952). Edirne ve Paşa Livası. İstanbul: Üçler Basımevi.
7. GÜRAN, Tevfik. (2006). Vakıflar. İstanbul: Kitabevi.
8. HOEXTER, Miriam. (2003). Charity, the Poor, and Distribution of Alms in Ottoman Algiers. In M. Bonner, M. Ener, A. Singer (Eds.), Poverty and Charity in Middle Eastern Contexts. State University of New York Press.

9. ORBAY, Kayhan. (2007a). Economic Development of the Imperial Waqfs; A Study in the Institutional and Local Economic History in the Transformation Period. Unpublished Ph.D. Thesis, University of Vienna.
10. ORBAY, Kayhan. (2007b). 16. ve 17. Yüzyıllarda Bursa Ekonomisi: Sultan Çelebi Mehmed Yeşil İmaret’inin Mali Tarihi (1553–1650). A.Ü. Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi (OTAM) Dergisi, 22, 125–158.
11. PERI, Oded. (1992). Waqf and Ottoman Welfare Policy. Journal of Economic and Social History of the Orient, XXXV, 167–186.
12. SINGER, Amy. (2002). Constructing Ottoman Beneficence: An Imperial Soup Kitchen in Jerusalem. State University of New York Press.