Bu çalışma, döviz kuru oynaklığının 2006M1–2024M12 döneminde Türk bankacılık sektörünün performansı üzerindeki etkisini araştırmaktadır. Türk finansal sisteminin ağırlıklı olarak banka tabanlı olması göz önüne alındığında, döviz kurlarındaki dalgalanmalar makro-finansal istikrarsızlığın önemli bir kaynağını oluşturmaktadır. Pesaran, Shin ve Smith (2001) tarafından geliştirilen Otoregresif Dağıtılmış Gecikme sınır testi yaklaşımı kullanılarak banka kârlılığı ile temel makroekonomik değişkenler arasındaki hem uzun hem de kısa vadeli ilişkiler incelenmiştir. Modelde, banka performansının bir ölçüsü olarak aktif getirisi kullanılmış, enflasyon, reel efektif döviz kuru ve banka riski ise açıklayıcı değişkenler olarak dahil edilmiştir. Ampirik bulgular, değişkenler arasında uzun vadeli bir eşbütünleşme ilişkisi olduğunu göstermektedir. Özellikle, enflasyon ve banka riski ROA'yı negatif yönde etkilerken, reel efektif döviz kuru banka kârlılığı üzerinde pozitif bir etki göstermektedir. Tanı ve istikrar testleri, modelin sağlamlığını ve geçerliliğini doğrulamaktadır; ancak COVID-19 döneminde küçük çaplı yapısal istikrarsızlıklar gözlemlenmiştir. Sonuçlar, döviz kuru oynaklığının Türk bankalarının kârlılığını ve dayanıklılığını şekillendirmede kritik bir rol oynadığını vurgulamaktadır. Bu doğrultuda, politika yapıcıların dış şoklardan kaynaklanan finansal riskleri azaltmak için etkili döviz kuru yönetimi ve makroekonomik ihtiyati stratejiler benimsemeleri önerilmektedir.
Exchange Rate Volatility Bank Profitability ARDL Bounds Test
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Zaman Serileri Analizi, Para-Bankacılık, Finansal Ekonomi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 3 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 20 Ocak 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 5 Sayı: 1 |