Bu çalışma İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa'nın yeniden yapılanma sürecinde Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu (AKÇT) tarafından 1953 yılında uygulamaya alınan hurda eşitleme plânını tarihsel bağlamı içinde incelemektedir. Savaş sonrası dönemde hurda kıtlığı, fiyat oynaklığı ve bölgesel rekabet dengesizlikleri karşısında tasarlanan bu plân piyasa istikrarını sağlamak ve Fransa, Almanya, Hollanda gibi ülkelerin düşük iç hurda fiyatlarını korumak amacıyla oluşturulmuştur. Ancak sistem beklenmedik biçimde İtalya'nın elektrikli ark ocaklı üreticilerine önemli avantajlar sağlamış ve ülkenin çelik üretiminde hızlı bir büyüme kaydetmesine yol açmıştır. Çalışma literatür taraması yöntemiyle gerçekleştirilmiş olup plânın ortaya çıkışı, işleyiş mekanizması, ekonomik-sektörel etkileri ve sonlanma sürecini analiz etmektedir. Elde edilen bulgular kaynak kıtlığı dönemlerinde serbest piyasa idealizminin yerini müzakere edilmiş dengeye bıraktığını, politika tasarımında yan etkilerin öngörülemez olduğunu ve uluslararası koordinasyonun ancak çıkarlar hizalandığında sürdürülebilir olduğunu göstermektedir. Çalışma günümüz hurda politikalarına ve Avrupa Birliği'nin kritik hammadde stratejisine yönelik tarihsel dersler sunmaktadır.
This study examines, in its historical context, the scrap equalization scheme implemented in 1953 by the European Coal and Steel Community (ECSC) during Europe’s post–Second World War reconstruction period. Designed in response to postwar scrap shortages, price volatility, and regional competitive imbalances, the plan was created to ensure market stability and to protect the low domestic scrap prices of countries such as France, Germany, and the Netherlands. Unexpectedly, however, the system provided significant advantages to Italy’s electric arc furnace producers, leading to rapid growth in the country’s steel output. Conducted through a literature review method, the study analyzes the emergence of the plan, its operational mechanism, its economic and sectoral impacts, and the process leading to its termination. The findings show that in periods of resource scarcity, free-market idealism gives way to negotiated equilibrium; that side effects in policy design are inherently unpredictable; and that international coordination is sustainable only when interests are aligned. The study offers historical lessons for today’s scrap policies and for the European Union’s critical raw materials strategy.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Sanayi Ekonomisi |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 17 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 30 Ocak 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 5 Sayı: 1 |