ANALYSIS OF THE RELATIONSHIP BETWEEN HUMAN RESOURCES MANAGEMENT AND INNOVATION IN THE CONTEXT OF TOTAL QUALITY MANAGEMENT PRACTICES: AN EMPIRICAL APPLICATION IN MARMARA REGION

Abstract

Purpose- In this study, it is aimed to investigate the relationship between human resource management and innovation on the basis of total quality management practices.

Methodology- The questionnaire was used as a method of collecting data and information in the study. In the questionnaire form, 28 questions were asked by the employer to evaluate the views and ideas of total quality management (TQM), human resource management (HRM) and innovation. Confirmatory factor analysis, structural equality model, structural validity and reliability analysis and exploratory factor analysis were used to determine the factors that determine the relationship between human resource management and innovation in TQM and to establish the model of the research.

Findings- The total variance explanation ratio of the result of the reliability analysis was calculated as 74,076% and the general alpha coefficient was 0,976. Since this ratio is generally 0.80˂1.00 which is considered as the lower limit, the scale is considered as a reliable scale at a high level.

Conclusion- According to the results obtained from the structural equation model; TQM-oriented human resources management and strategic orientation to innovation affects innovation positively and strategic orientation to innovation affects human resources management positively.

Keywords

• Total quality management,human resources management,innovation

İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ VE YENİLİK ARASINDAKİ İLİŞKİNİN TOPLAM KALİTE YÖNETİMİ UYGULAMALARI KAPSAMINDA İNCELENMESİ: MARMARA BÖLGESİNDE AMPİRİK BİR UYGULAMA

Abstract

Amaç- Bu çalışmada insan kaynakları yönetimi ile yenilik arasındaki ilişkinin toplam kalite yönetimi uygulamaları temelinde araştırılması amaçlanmıştır.

Yöntem- Çalışmada veri ve bilgi toplama yöntemi olarak anket formundan yararlanılmıştır. Anket formunda işletmelerin toplam kalite yönetimi (TKY), insan kaynakları yönetimi (İKY) ve yenilik konusundaki görüş ve düşüncelerini değerlendirmek için 28 soru yöneltilmiştir. TKY uygulayan işletmelerde İKY ile yenilik ilişkisini ortaya koyan faktörleri belirlemede ve araştırmanın modelini oluşturmada değişkenler arasındaki doğrusal ve doğrusal olmayan ilişkinin değerlendirilmesi için doğrulayıcı faktör analizi, yapısal eşitlik modeli, yapı geçerliliği ve güvenirlik analizi ile açımlayıcı faktör analizleri kullanılmıştır.

Bulgular- Güvenirlik analizi sonucu ölçeğin toplam varyansı açıklama oranı %74,076 ve genel alfa katsayısı 0,976 olarak hesaplanmıştır. Bu oran genel olarak alt sınır olarak kabul edilen 0,80˂1,00 arasında olduğundan ölçek yüksek derecede güvenilir bir ölçek olarak değerlendirilmiştir.

Sonuç- Yapısal eşitlik modelinden elde edilen sonuçlara göre; TKY odaklı insan kaynakları yönetiminin ve yeniliğe yönelik stratejik oryantasyonun yeniliği olumlu yönde etkilediği, yeniliğe yönelik stratejik oryantasyonun ise TKY odaklı insan kaynakları yönetimini olumlu yönde etkilediği sonuçlarına varılmıştır.

Keywords

• Toplam kalite yönetimi,insan kaynaklari yönetimi,yenilik

References

1. Barlay, Ö. (2008). Türk holdinglerinde yenilik sürecinde insan kaynakları yönetimi faaliyetlerini değerlendirme araştırması. Dönem projesi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
2. Benedetto, C. A. (1994). Defining markets and users for new technologies. Edited by Souder Wm. E. ve Sherman Daniel J., Managing New Technology Development, McGrawHill Inc., New York.
3. Billington, J. (1998). Customer driven innovation. Harvard Management Update, Vol.3, No.7, pp.7-9.
4. Chen, W. H. (1997). The human side of total quality management in Taiwan: leadership and human resource management. International Journal of Quality & Reliability Management, Vol.14, No:1, pp. 24-45.
5. Evans, J. R. (1997). Production/operations management: quality, performance and value. WestPublishing, Mineapolis.
6. Flynn, B. B. (1994). The relationship between quality management practices, infrastructure and fast product innovation. Benchmarking for Quality Management & Technology, Vol.1, No.1, pp.48-64.
7. Higgins, J. M. (1995). Innovation core competence. Planning Review, Nov./Dec., pp.32-36.
8. Perdomo-Ortiz, J., González-Benito, J., Galende, J. (2009). The intervening effect of business innovation capability on the relationship between total quality management and technological innovation. International Journal of Production Research, Vol.47, No.18, pp.5087-5107.

9. Prajogo, D. I., Sohal, A. S. (2003). The relationship between TQM practices, quality performance, and innovation performance: an empirical examination. International Journal of Quality and Reliability Management, Vol.20, No.8, pp. 901-918.
10. Singh, P. J., Smith, A. J. R. (2003). Relationship between TQM and innovation: an empirical study. Journal of Manufacturing Technology Management, Vol. 15, pp. 394-401.
11. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Nobel Yayıncılık, Ankara.
12. Terziovski, M., Samson, D. (1998). The link between total quality management practice and organizational performance. International Journal of Quality and Reliability Management, Vol.16, No.3, pp. 226-237.
13. Wilkinson, A. (1995). Towards human resource management? A case study from banking. Research and Practice in Human Resource Management, Vol.3, No.1, pp.97-115.