DIFFERENCES IN PRACTICE BETWEEN FRS FOR SME AND TAX PROCEDURE LAW/GCASI AND AN APPLICATION

Abstract

Purpose- FRS for SMEs (KÜMİ FRS) is financial reporting standards, compatible with the EU criteria designed for the benefit of small and micro enterprises. It has been prepared in accordance with the definition of small and micro enterprises determined by the EU in 2013. The purpose of this study is to present the differences between FRS for SMEs (KÜMİ FRS) and Tax Procedure Law(TPL)/GCASI applications. Methodology- The study employs literature review and case study to achieve the target. Finacial tables, prepared according to FRS SMEs and TPL/GCASI have been compared and the differences have been stated by financial table analysis. Findings- Financial statements to be prepared according to the Tax Procedure Law/GCASI (MSUGT/VUK) approach are balance sheet, income statement, cost of sales statement, cash flow statement, funds flow statement, equity statement and profit distribution statement. On the other hand, according to FRS for SMEs (KÜMİ FRS), the financial statements to be prepared are the statement of financial position, statement of profit or loss and footnotes. According to FRS for SMEs, during the recording of the revenue related to the construction contracts, the measurement is made according to the percentage of completion method. On the other hand, the revenue related to construction contracts by Tax Procedure Law/GCASI approach; provisional acceptance is recorded according to progress payment. According to Tax Procedure Law/GCASI approach, promissory notes and payables are subject to rediscount. However, due to FRS for SMEs all receivables or payables with or without notes should be rediscounted. The Ministry of Finance determines the useful life according to to Tax Procedure Law/GCASI approach regarding the depreciation of tangible fixed assets. On the other hand, the useful life is at the discretion of the enterprise regarding FRS for SMEs approach. According to Tax Procedure Law/GCASI approach, pro-rata depreciation can only be allocated to passenger cars. By FRS for SMEs, however, pro-rata depreciation is allocated to all tangible fixed assets. In addition, according to Tax Procedure Law/GCASI approach, buildings and lands are amortized together while depreciating. According to FRS for SMEs, the buildings and the plots should be separated from each other and the land should not be depreciated. Research and development expenses for intangible assets can be added to the cost of the asset according to Tax Procedure Law/GCASI approach or recorded as period expense. According to FRS for SMEs, however, research and development expenses incurred for tangible assets are expensed directly. The Tax Procedure Law/GCASI approach to impairment requires being at the stage of litigation and enforcement. According to this approach, in order to set aside a provision for impairment for any receivable, a lawsuit must be filed or the enforcement phase must be reached. According to FRS for SMEs, on the other hand, there is no need to have reached the stage of lawsuit or execution in order to set aside a provision for any receivable. Conclusion- Considering that FRS for SMEs, which will be implemented in 2022 and the first results will be seen in 2023, finds a wide application ground, the audit sector will show a serious growth. The realization of this growth will define that the financial statements of the enterprises present the relevant information in a more realistic way. Enterprises realizing this goal this will take an important step in terms of institutionalization.

Keywords

• KÜMİ FRS
• FRS for SMEs
• Small and micro enterprises
• TPL
• tax procedure law

KÜMİ FRS İLE MSUGT/VUK UYGULAMALARI ARASINDAKİ FARKLILIKLAR ve BİR UYGULAMA

Abstract

Amaç- KÜMİ FRS, AB kriterleriyle uyumlu; küçük ve mikro işletmelerin yararlanması açısından ortaya çıkarılmış finansal raporlama standartlarıdır. AB’nin 2013 yılında belirlemiş olduğu küçük ve mikro işletme tanımına göre hazırlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, KÜMİ FRS uygulamaları ile MSUGT/VUK uygulamaları arasındaki farkları ortaya koymaktır. Yöntem- Bu amaca ulaşmak için literatür taraması ve ardından vaka çalışması yapılmıştır. KÜMİ FRS ve MSUGT/VUK’ a göre hazırlanmış finansal tablolar karşılaştırılmış ve farklılıklar finansal tablo analizi yardımıyla açıklanmıştır. Bulgular- MSUGT/VUK yaklaşımına göre hazırlanması gereken finansal tablolar; bilanço, gelir tablosu, satışların maliyeti tablosu, nakit akım tablosu, fon akım tablosu, öz kaynak değişim tablosu ve kar dağıtım tablosudur. KÜMİ FRS’ye göre ise hazırlanması gereken finansal tablolar ise finansal durum tablosu, kar veya zarar tablosu ve dipnotlardır. KÜMİ FRS’ye göre inşa sözleşmeleriyle ilgili olan hasılatın kayda alınması esnasında tamamlanma yüzdesi yöntemine göre ölçüm yapılır. MSUGT/VUK’a göre ise inşa sözleşmeleriyle ilgili yapılan hasılat; geçici kabul, hakedişe göre kayıt altına alınır. MSUGT/VUK uygulamasına göre, senetli alacak ve borçlar reeskont işlemine tabi tutulmaktadır. KÜMİ FRS’ye göre senetli veya senetsiz tüm alacak veya borçlar reeskont işlemine tabi tutulmalıdır. Maddi duran varlıkların amortismanları hususunda MSUGT/VUK yaklaşımına göre faydalı ömrü Maliye Bakanlığı belirlemektedir. KÜMİ FRS’ye göre ise faydalı ömür işletmenin insiyatifindedir. MSUGT/VUK yaklaşımına göre kıst amortisman yalnızca binek otomobillere ayrılabilmektedir. KÜMİ FRS’ye göre ise tüm maddi duran varlıklara kıst amortisman ayrılmaktadır. Ayrıca MSUGT/VUK yaklaşımına göre amortisman ayrılırken bina ve arsalar birlikte itfa edilmektedir. KÜMİ FRS’ye göer ise bina ve arsalar birbirinden ayrıştırılmalıdır ve arsalara amortisman ayrılmamalıdır. Maddi olmayan duran varlıklar için yapılan araştırma ve geliştirme giderleri, MSUGT/VUK yaklaşımına göre varlığın maliyetine eklenebildiği gibi dönem gideri olarak da kayıt altına alınabilir. KÜMİ FRS’ye göre ise maddi duran varlıklar için katlanılan araştırma ve geliştirme giderleri doğrudan giderleştirilir. Değer düşüklüğü konusunda MSUGT/VUK yaklaşımı dava ve icra aşamasında olma şartı koymaktadır. Bu yaklaşıma göre herhangi bir alacak için değer düşüklüğü karşılığı ayrılabilmesi için o alacakla ilgili dava açılmış olması veya icra aşamasına gelinmiş olması gerekmektedir. KÜMİ FRS’ye göre ise herhangi bir alacak için karşılık ayrılabilmesi için dava veya icra aşamasına gelinmiş olmasına gerek yoktur. İşletme kendi insiyatifi ile değer düşüklüğü karşılığı ayırabilir Sonuç- 2022 yılında uygulanmaya başlanacak ve ilk sonuçları 2023 yılında görülecek KÜMİ FRS’nin geniş bir uygulama zemini bulması halinde, başta denetim sektörü ciddi bir büyüme gösterecektir. Bu büyümenin gerçekleşmesi, işletmelerin finansal tablolarının ihtiyaca uygun bilgiyi daha gerçekçi bir biçimde sunması anlamını taşıyacaktır. Bunu gerçekleşiren işletmeler kurumsallaşma açısından önemli bir adım atmış olacaktır.

Keywords

• KÜMİ FRS
• mikro ve küçük boy işletmeler
• VUK

References

1. AB Şirketler için Finansal Raporlama Yükümlülükleri Yönergesi Madde 3, 26 Haziran 2013.
2. Kıymetli Şen, İ. (2012). TMS 11 İnşaat Sözleşmeleri Standardına Göre Tamamlanma Yüzdesi Yöntemi. Çukurova Üniversitesi İİBF Dergisi, 16(2), 83-94.
3. Utku, M., Kaya, Y. (2021). Küçük Ve Mikro İşletmeler İçin Finansal Raporlama Standartları (KÜMİ FRS) Çerçevesinde Maddi Duran Varlıkların Muhasebeleştirilmesi. Mali Çözüm Dergisi, (163), 123-139.
4. Doğan, A. (2018). BOBİ FRS ile VUK\MSUGT Karşılaştırması. Muhasebe ve Finansman Dergisi, 115-132.
5. Kamu Gözetimi Kurumu. (2019). Küçük ve Mikro Ölçekli İşletmeler İçin Finansal Raporlama Standardı Taslağı. Ankara: KGK.
6. Kaya, U., Atasel, Y. (2017). Türkiye Muhasebe Standartları ile Vergi Usul Kanunu Açısından Maddi Duran Varlıklarda Amortisman Uygulamalarının Karşılaştırılması: Literatürdeki Farklılıklar Üzerinde Bir Değerlendirme. Siyaset Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 5(4), 137-155.
7. Deran, A., Yakupçebioğlu, N. S. (2006). Türk Vergi Mevzuatında Amortisman Muhasebesi. Mevzuat Dergisi, (104).
8. Deran, A., Savaş, İ. (2013). Maddi Olmayan Duran Varlıkların Değerleme ve Finansal Tablolarda Sunum Esasları. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(2).

9. Sönmez, F., Açan, F. (2004). Borçlanma Maliyetlerinin Muhasebeleştirilmesi (337 No’lu VUK Genel Tebliği, 25 No’lu SPK Tebliğleri ve TMS-14’le Desteklenmiş Olarak). Mali Çözüm(68), 140-157.
10. Kurt, G. (2003). Şerefiye’nin Uluslararası ve Türkiye Muhasebe Uygulamaları Açısından İncelenmesi. MÖDAV Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 5(1).
11. Kamu Gözetimi Kurumu. (2017). Büyük ve Orta Ölçekli İşletmeler İçin Finansal Raporlama Standardı