AVRUPA BİRLİĞİ’NİN ÇEVRE DİPLOMASİSİNDEKİ ROLÜ

Öz

Mevcut çalışma çevre diplomasisi kavramını tanıtarak, Avrupa Birliği’nin hem üye devletler arasında hem de uluslararası düzeydeki çevre diplomasisi girişimlerine odaklanmaktadır. Amaç, AB’nin çevre diplomasisi yaklaşımının yıllar içinde nasıl geliştiğini, küresel çevre yönetişimine nasıl katkı sağladığını göstermek ve 2019 sonrasındaki değişimini ortaya koymaktır. Bu çalışma nitel araştırma yöntemlerinden belge analizi, söylem ve içerik analizine dayanarak çoklu bir metot uygulamaktadır. AB Konseyi, Avrupa Zirvesi ve Avrupa Komisyonun resmî web sitelerinden alınan sonuç belgeleri ve Birliğin Durumu Konuşmaları araştırmanın temel verilerini oluşturmaktadır. Bilimsel literatürden ve ilgili verilerden elde edilen bilgiler, kilit sonuç raporları ile tamamlanmıştır. Sonuçta bu veriler özelinde çevre diplomasisi ile ilgili kelimeler taranmıştır. Bu kelimeler üzerinden AB’nin hem küresel çevre diplomasisine ne şekilde uyum sağladığı hem de üye devletler arasında yarattığı uyum/uyumsuzluk analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu araştırmanın ana argümanı 2019 sonrasında çevre diplomasisinin daha kapsamlı bir strateji haline evrildiğidir.

Anahtar Kelimeler

• Avrupa Birliği
• Çevre Diplomasisi
• Küresel Çevre Yönetişimi
• Diplomasi
• Çevre.

THE ROLE OF THE EUROPEAN UNION IN ENVIRONMENTAL DIPLOMACY

Öz

This study introduces the concept of environmental diplomacy and focuses on the European Union's environmental diplomacy initiatives both among member states and at the international level. The aim is to show how the EU’s approach to environmental diplomacy has evolved over the years, how it has contributed to global environmental governance and how it will change after 2019. This study uses a multi-method approach based on qualitative research methods of document, discourse and content analysis. The outcome documents and State of the Union speeches from the official websites of the European Council, the European Summit and the European Commission constitute the main data of the study. The information obtained from the scientific literature and relevant data is complemented by key conclusions. As a result, words related to environmental diplomacy were analysed. Through these words, an attempt has been made to analyse both how the EU has adapted to global environmental diplomacy and the harmony/discord created among member states. The main argument of this research is that environmental diplomacy has evolved into a more comprehensive strategy after 2019.

Anahtar Kelimeler

• European Union
• Environmental Diplomacy
• Global Environmental Governance
• Diplomacy
• Environment.

Kaynakça

1. Abdurrahmanlı, E., & Bağış, E. (2021). Diplomasi Tanımı ve Uluslararası Konjoktürde Mevcut Olan Diplomasi Türleri. Anadolu Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 140-160. Arar, G. (2006). Çevre Diplomasisi Dediğimiz... Uluslararası Ekonomik Sorunlar Dergisi, 21- 24.
2. Aydın, A. H., & Çamur, Ö. (2017). Avrupa Bı̇rlı̇ğı̇ Çevre Polı̇tı̇kaları ve Çevre Eylem Programları Üzerı̇ne Bı̇r İnceleme. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(13), 21-44.
3. Benedick, R. E. (1998). Diplomacy For The Environment. Environmental Diplomacy (s. 3-13). Germany: The Johns Hopkins University.
4. Blaxekjaer, L. O. (2016, 29 Mayıs). New Practices and Narratives of Environmental Diplomacy. E-International Relations: https://www.e-ir.info/2016/05/29/newpractices-and-narratives-of-environmental-diplomacy/#google_vignette adresinden alındı
5. Čiefová, M. (2019). Slovakia´s Participation In Environmental. SOUČASNÁ EVROPA, 24(2), 40-52.
6. Commission, E. (2022, 10 19). Climate Action. European Commission: https://climate.ec.europa.eu/eu-action/international-action-climate-change_en adresinden alındı.
7. Çatal, B., & Doğan, M. (2018). Yeni Diplomatik Yöntemler: Çevre Diplomasisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16-31.
8. Çelik, F. B. (2022). The EU’s different faces in climate diplomacy: leadership, interests, and responsibilities. Journal of European Integration, 1019-1039.

9. Denisson, S., & Engstörm, M. (2023). Decarbonisation nations: How EU climate diplomacy can save the world. European Council on Foreign Relations: https://ecfr.eu/publication/decarbonisation-nations-how-eu-climate-diplomacy-cansave-the-world/#conclusion W adresinden alındı.
10. Erdoğan, S. (2018). İklim Değişikliğine Karşı Verilen Küresel Mücadele ve Avrupa Birliği. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(4), 703-718.
11. EU. (2023). How is the European Council, Council of the European Union Works? European Council: https://www.consilium.europa.eu/en/european-council/how-the-europeancouncil-works adresinden alındı
12. European Climate Foundation. (2023). The European Green Deal Diplomacy. European Climate Foundation: https://europeanclimate.org/expertises/european-green-dealdiplomacy/ adresinden alındı
13. European Commission. (2023). Climate Change Conference. EC: https://commission.europa.eu/strategy-and-policy/priorities-2019-2024/europeangreen-deal/climate-action-and-green-deal/eu-un-climate-change-conference/eucop28-climate-change-conference_en adresinden alındı
14. European Commission. (2023). European Green Deal and Fit for 55 . EU: https://www.consilium.europa.eu/en/policies/green-deal/timeline-european-greendeal-and-fit-for-55/ adresinden alındı
15. European Council. (2023). Council conclusions on Climate Diplomacy. Council of the European Union: https://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-5033-2020- INIT/en/pdf adresinden alındı.
16. European Parliement. (2018). Report on Climate Diplomacy. EU: https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/A-8-2018- 0221_EN.html#_section2 adresinden alındı
17. European Union. (2023). https://climate-advisory-board.europa.eu/about adresinden alındı
18. Europen Union. (2020, Ekim 14). EUR-Lex. EUR-Lex Access to European Union Law Sitesi: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/ALL/?uri=CELEX:52020PC0652 adresinden alındı
19. French, H. (1998). How Can We Reconcile The Slow Pace Of International Diplomacy With The Growing Urgency Of Global Ecological Decline. Environmental Diplomacy (s. 12-16). Germany : The Johns Hopkins University.
20. Gülmez, S. B., & Top, B. (2018). Çin’in Çevre Diplomasisi: Realist Dış Politikanın Liberalism ile İmtihanı. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 72-85.
21. Gürsoy, S. İ., & Bahadır, N. H. (2020). Avrupa Birliği’nin Çevre Politikası: İşbirliğinden Sürdürülebilirliğe. H. Sağır içinde, Ekolojik Kriz ve Küresel Çevre Politikaları (s. 51-79). İstanbul: Beta Yayıncılık.
22. Jordan, A., Grayev, V., & Adelle, C. (2021). EU Environmentral Policy at 50: retrospect and prospect, Environmental Policy in the EU Actors, Institutions and Processes. Londra: Routledge.
23. Kartal, Ş. M. (2023). Avrupa Birliği'nin Çevre Diplomasisi. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. Kırklareli: YÖK: Ulusal Tez Merkezi Tez No:833346.
24. Lazard, O., & Youngs, R. (2021, Temmuz 12). Carnegie Europe. Carnegie Europe Web sitesi: https://carnegieeurope.eu/2021/07/12/eu-and-climate-security-toward-ecologicaldiplomacy-pub84873?gclid=Cj0KCQiA9OiPBhCOARIsAI0y71BBP7fXeaumfoZSIFqJgEtKxgsz
25. Moore, B., Benson, D., Jordan, A., Wurzel, R. K., & Zito, A. (2021). Governing with multiple policy instruments? A. Jordan, & v. Gravey içinde, Environmental Policy In The EU (s. 299-317). New York: Routledge.
26. Nicolas, L., & Kallab, E. (2021). Effective Forms of Environmental Diplomacy. New York: Routledge.
27. Saleem, H. A., & Helena, V. V. (2016). Environmental Diplomacy . M. C. Constantinou, P. Kerrve, & P. Sharp içinde, The Sage Handbook of Diplomacy (s. 600-617). London: SAGE Publications Ltd.
28. Selin, H. (2015). EU Environmental Policy and Implementation: Changin Process and Mixed Outcomes. 14th Biennial Conference (s. 1-28). Boston: European Union Studies Association.
29. Selin, H., & VanDeveer, S. D. (2015). Broader, Deeper and Greener: European Union Environmental Politics, Policies, and Outcomes. Annual Review of Environment and Resources, 1(40), 309-335.
30. Söker, Ç. (2021). Çevre Diplomasisi. Z. Savaşan, Ç. Söker, & F. H. Yılmaz içinde, Çevre Hukuku ve Politikaları (s. 131-157). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
31. Susskind, L. E. (1994). Environmental Diplomacy; Negotiating More Effective. New York: OXFORD UNIVERSITY PRESS.
32. Susskind, L. E., & Saleem, H. A. (2015). Environmental Diplomacy Negotiating More Effective Global Agreements. New York: Oxford University Press.
33. Tayebi, S., Moosavi, F. S., & Poorhashemi, A. S. (2016). Environmental Diplomacy: A Framework for Growth of International Interaction and Cooperation for Achievement of Global Peace. Journal of Politics and Law, 150-154.
34. Tolba, M. K. (2008). Global Environmental Diplomacy: Negotiating Environmental Agreements for the World. London: MIT Press.
35. Türkeş, M., & Kılıç, G. (2004). Avrupa Birliği'nin İklim Değişikliği Politikaları ve Önlemleri. Çevre, Bilim ve Teknoloji, Teknik Dergi, 35-52.
36. Union, E. (2021, Nisan 20). The facts about global warming. European Council of the European Union: https://www.consilium.europa.eu/en/eu-climate-change/ adresinden alındı
37. Union, E. (2022, Ekim 22). 5 facts about the EU's goal of climate neutrality . European Council of the European Union: https://www.consilium.europa.eu/en/5-facts-eu-climateneutrality/ adresinden alındı. dPaLBF3_cCsFoOyxao9XlKxRnlMaAnWrEALw_wcB adresinden alındı
38. Ledgerwood, G., & Arlene Idol, B. (1999). Environment, Ethics and the Corporation. London: Macmillan Press.