TİKELCİ ETİĞİN SİYASET TEORİSİNE YANSIMASI: KOMÜNİTERYANİZMİN BİR TÜREVİ OLARAK LİBERAL MİLLİYETÇİLİK

This study discusses whether the idea of liberal nationalism can be considered as a derivative of communitarian political theory from the perspective of particularist ethics. Initially, the tension between universalist ethics and particularist ethics is discussed in terms of some key concepts such as objectivity-relativism, rationality-irrationality, impartiality-neutrality. Proponents of universal ethics consider moral principles and norms to be universal, context-free, generalizable, equal to all and impartial to all. Particularist ethicists, on the other hand, argue that moral principles differ from society to society or from period to period, that there are no generally valid and universal moral rules, that qualities such as equality and impartiality cannot explain moral behavior or norms in some cases, and that a person's private relationships and commitments are morally important. In the second part, the debate is brought into the context of political theory and the universalist arguments of liberalism and the particularist arguments of communitarianism are examined - limited to their general outlines - by focusing on some key concepts such as normative individualism, individual autonomy, self-concept, contextuality, community, common life and the good life. The final section draws attention to the theoretical affinities between liberal nationalism and communitarianism and concludes that liberal nationalism is a derivative of communitarianism. Since liberal nationalism largely adopts a communitarian conception of the self by emphasizing the contextuality of the individual, and criticises universalist ethics by envisioning the nation as a community, and emphasizes the value of particularist ethics. These ideas bring liberal nationalists and communitarians converge in arguing that the moral and political good is based on specific historical and social values, not principles that can be arrived at through abstract reasoning.

Bu çalışmada liberal milliyetçilik düşüncesi komüniteryan siyaset teorisinin bir türevi olarak tikelci etik perspektifinden incelenmektedir. Çalışmada öncelikle evrenselci etik ile tikelci etik arasındaki gerilim nesnellik-görecelilik, rasyonellik-irrasyonellik, tarafsızlık-tarafgirlik gibi kavramlar ekseninde tartışılmaktadır. Evrensel etik savunucuları ahlaki ilke ve normları evrensel, bağlama göre değişiklik göstermeyen, genelleştirilebilir, herkese karşı eşit ve yine herkese karşı tarafsız olarak kabul eder. Tikelci etik savunucuları ise ahlaki ilkelerin toplumdan topluma veya dönemden döneme farklılık göstereceğini, genel geçer ve evrensel ahlaki kurallardan bahsedilemeyeceğini, eşitlik ve tarafsızlık gibi niteliklerin bazı durumlarda ahlaki davranışı ya da normu açıklayamayacağını, kişinin özel ilişkilerinin ve bağlılıklarının ahlaki öneme sahip olacağını öne sürer. Bu tartışma çalışmada siyaset teorisi bağlamına taşınmakta ve liberalizmin evrenselci argümanları ile komüniteryanizmin tikelci argümanları -genel hatlarıyla sınırlı olmak üzere- normatif bireycilik, bireysel otonomi, benlik tasavvuru, bağlamsallık, toplum, ortak yaşam ve iyi hayat gibi kavramlar merkeze alınarak incelenmektedir. Son kısımda ise liberal milliyetçilik düşüncesinin komüniteryan düşünce ile arasındaki teorik bağlantılara dikkat çekilmekte ve liberal milliyetçiliğin komüniteryanizmin bir türevi olduğu sonucuna varılmaktadır. Çünkü liberal milliyetçilik bireyin bağlamsallığına vurgu yaparak büyük oranda komüniteryan benlik anlayışını benimsemekte, ulusu bir cemaat olarak tasavvur ederek evrenselci etiğe eleştirel yaklaşmakta ve tikelci etiğin değerine vurgu yapmaktadır. Bu fikirler ahlaki ve politik iyilerin soyut akıl yürüterek ulaşılabilecek ilkelere değil belirli tarihsel ve toplumsal değerlere dayandığını öne süren liberal milliyetçileri ve komüniteryan düşünürleri birbirlerine yaklaştırır.