Examining Mothers’ OwnChildhood Experiences, Behaviours toward Their Children and Attitudes toward Violence

Öz

This research aims to examine the child-rearing experiences and attitudes toward the violence of mothers who witnessed or experienced violence in their childhood and those who have not. The research is conducted over a study group of 30 mothers whose 5- to 6-year-old children are attending kindergarten. The data have been collected using the semi-structured interview technique and analysed by performing descriptive analysis. As a result of the data analysis, the research findings have been gathered under five main themes: witnessing violence in childhood, unwanted behaviours in children, behaviours toward children when angry, punishments applied to children, and perspective on violence. According to the obtained results, 43.3% of the participant mothers had encountered a violent event that had affected them in their childhood, while 36.7% had not encountered any violent event. Regarding their child-raising experiences and attitudes toward violence, there were differences between mothers who had witnessed or experienced violence in their childhood and those who had not. When assessing the perspective on violence, 70% of the mothers consider using violence to be wrong, are completely against violence towards women and children, and believe that violence does not solve problems but instead leads to more violence.

Anahtar Kelimeler

• Mother
• child
• domestic violence
• culture
• violence against children

Kaynakça

1. Abramsky T, Watts CH, Garcia-Moreno C, Devries K, Kiss L, Ellsberg M, et al. (2011). Whatfactorsareassociatedwithrecentintimatepartnerviolence? Findings from the WHO multi country study on women’s health andd omestic violence. BMC Public Health, 11(109), 1-17.
2. Akalın, A.,& Arıkan, Ç. (2017). 15-49 yaş grubu kadınlarda aile içi şiddet sıklığı ve şiddetin depresyona etkisi, Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(2), 1-10.
3. Akduman, G. G. (2010). Okul öncesi dönem çocuğu olan annelerin uyguladıkları disiplin yöntemlerinin çocuk istismarı açısından değerlendirilmesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi,49, 27- 38.
4. Altıparmak, S., Yıldırım, G., Yardımcı, F., & Ergin, D. (2013). Annelerden alınan bilgilerle çocuk istismarı ve etkileyen etkenler. AnatolianJournal of Psychiatry, 14(4), 354-361.
5. Ashworth, P. &Lucas, U. (1998). What is the “World” of phenomenography?,ScandinavianJournal of EducationalResearch, 42(4), 415-431. Retrieved from https://doi.org/10.1080/0031383980420407 Aydemir, L.,& Demircioğlu E . (2017). Trabzon ili Ortahisar İlçesi’nde yerli halkın şiddet algısı ve yaşanan şiddet gerçekliğine ilişkin sosyolojik bir araştırma, Karadeniz İncelemeleri Dergisi, 22: 139-160.
6. Bandura, A., & Barab, P. G. (1971). Conditions governing nonreinforced imitation. Developmental Psychology, 5(2), 244.
7. Bevan, E., & Higgins, D. L. (2002). Is domestic violence learned? The contribution of five forms of child maltreatment tomen’s violence anda djustment. Journal of FamilyViolence, 17(3), 223-245.
8. Bilge, Y. D., Taşar, M. A., Kılınçoğlu, B., Özmen, S., & Tıraş, Ü. (2013). Socio-economic status lower levels of parental knowledge about child abuse, neglect, experiences and discipline methods used. Anatolian Journal of Psychiatry,14(1), 27-35.

9. BUHB & FR. (2014). Research: domestic violence against children aged 0-8 years in Turkey. https://bernardvanleer.org/publications-reports/arastirma-turkiyede-0-8-yas-arasindaki-cocuga-yonelik-aile-ici-siddet/
10. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş.,& Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri.Pegem.
11. Cindy, W. & Nathan J. B. (2017). Çocuk istismarı ve ihmali (M. Yurdakök, Çev. Eds). In K. J. Marcdante & R. M. Kliegman (Eds.), Nelson, pediatrinin temelleri. Güneş Tıp Kitabevleri.
12. Cropley, A. (2002). Qualitive research methods: An introduction for students of psychology and education. University of Latvia. Zinatne.
13. Çalışkan, Z.,Evgi̇n, D., Musalli̇, E., Akşi̇t, B., Durgun, Ö., & Türe, N. (2019). Annelerin çocuklarına yönelik istismar-ihmal davranışları ve etkileyen faktörler. Güncel Pediatri, 17(3) , 387-399.
14. Çayköylü, A.,Ibiloğlu, O. A., Taner Y, Potas N., & Taner E. (2011). The correlation of childhood physical abuse history and later abuse in a group of Turkish population. J Interpers Violence, 26, 3455-3475.
15. Dallar Bilge, Y., Ayşin- Taşar, M ., Kılınçoğlu, B., Özmen, S., ve Tıraş, Ü. (2013). Alt sosyoekonomik düzeye sahip anne-babaların çocuk istismarı ve ihmali hakkındaki bilgi düzeyleri, deneyimleri ve kullandıkları disiplin yöntemleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 14, 27-35.
16. Edleson, J. L. (1999). Children’switnessing of adult domestic violence. J Interpers Violence, 14, 839-870.
17. Enlow, M.B.,Egeland, B., Blood, E.A., Wright, R.O.,& Wright, R.J. (2012). Interpersonal trauma exposure and cognitive development in children to age 8 years: A longitudinal study. J Epidemiol Community Health, 66, 1005-1010.
18. Erkman, F. & Rohner, R. P. (2006, August) Youths’ perception of corporal punishment, parental acceptance, and psychological adjustment in a Turkish Metropolis. Cross-CulturalResearch: The Journal of Comparative Social Science, 40(3), 250-267.
19. Ernst, A. A, Weiss, S. J., Enright-Smith, S., & Hansen, J. P. (2008). Positive outcomes from an immediate and on going intervention for child witnesses of intimate partner violence. Am J Emerg Med, 26, 389-394.
20. Ezen M., & Açıkgöz A. (2017). Çocukların örselenmesine annelerin örselenme yaşantısının etkisi. Kocaeli Medical Jounal, 6(3), 13–21.
21. Fantuzzo, J. W.,&Fusco RA . (2007). Children’s direct exposure to types of domestic violence crime: A population-based ınvestigation. J Fam Violence, 22, 543–552.
22. Güler, N., Uzun, S., Boztaş, Z., &Aydoğan, S. (2002). Anneleri tarafından çocuklara uygulanan duygusal ve fiziksel istismar/ihmal davranışı ve bunu etkileyen faktörler. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 24(3), 128-134.
23. Hergüner, S. (2011). Duygusal istismar ve ihmal, çocuk hakları açısından çocuk ihmali ve istismarı. Çocuk Vakfı Yayınları.
24. Herman-Smith R (2013) In timate partner violence exposure in early childhood: An ecobio developmental perspective. Health SocWork, 38, 231-239.
25. Kalmuss, D. (1984). The intergenerational transmission of marital aggression. Journal of Marriage and theFamily, 46(46), 11–19.
26. Kara Doruk, S. (2012). 0-14 yaş çocuğu olan annelerin çocuklarına yönelik fiziksel ve duygusal istismar/ihmal durumu [Yüksek lisans tezi]. Erciyes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
27. Karakoç B, Gülseren L.,& Çam B. (2015). Depresyonu olan kadınlarda aile içi şiddetin yaygınlığı ve ilişkili etkenler, Arch Neuropsychiatr, 52, 324-30.
28. Karal, D.,& Aydemir, E. (2012). Türkiye’de kadına yönelik şiddet. Usak Yayınları.
29. Kartal, H.,& Bilgin, A. (2009). Anne-babaların kız ve erkek çocuklarına uyguladıkları psikolojik saldırganlık davranışları, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(8), 230-241.
30. Kaufman, J., & Zigler, E. (1987). Do abused children become abusive parents? American Journal of Orthopsychiatry, 57(2), 186-192.
31. Kırcaali-İftar, G. (2005). How do Turkish mothers discipline children? An analysis from a behavioral perspective. Child: Care, Health & Development, 31(2), 193-201.
32. Kıtzmann, K. M.,Gaylord, N. K., Holt A. R., &Kenny, E. D. (2003). Child wıtnesses to domestıc violence: A Meta-Analytic review. Journal of ConsultIng and Clınıcal Psychology, 71, 339-352.
33. Kodan Çetinkaya, S. (2013). Üniversite öğrencilerinin şiddet eğilimlerinin ve toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumlarının incelenmesi. Nesne, 1(2), 21-43.
34. Kutlu, L., Batmaz, M.,& Bozkurt, G. (2007). Annelere çocukluklarında uygulanan ceza yöntemleri ile çocuklarına uyguladıkları ceza yöntemleri arasındaki ilişki. Anadolu Psikiyatr Dergisi, 8, 22-29.
35. Küçük-Biçer, B., Özcebe, H., Köse, E., Köse, O & Ünlü, H. (2017). The family point of view for corporal punishment in Turkey: A comparative study, TurkishJournal of Pediatric Disease, 2, 90-97.
36. Merriam, S. (2013). Qualitative research and case study applications in education. JosseyBass.
37. Müderrisoğlu, S. (2014). Türkiye’de 0-8 yaş arası çocuklara yönelik aile içi şiddet araştırması. Bernard vanLeer Vakfı.
38. Neighbors, C.,Walker, D. D., Mbilinyi, L. F., O’Rourke, A., Edleson, J. L., Zegree, J., & Roffman, R. A. (2010). Normative misperceptions of abuse among perpetrators of intimate partner violence. Violence Against Women, 16, 370–386.
39. Neugebauer R. (2000) Research on intergenerational transmission of violence: The nextgeneration. Lancet, 335, 1116-1117.
40. Orhon, F. S., Ulukol, B., Bingoler, B., & Gulnar, S. B. (2006). Attitudes of Turkish parents, pediatric residents, and medical students toward child disciplinary practices. Child Abuse Neglect, 30, 1081-1092.
41. Osofsky, D.J. (1995). Children whowitness domestic violence: The invisible victims. Soc Policy Rep, 9(3), 1-16.
42. Peralta, R. L., Tuttle, L. A., & Steele, J. L. (2010). Intersection of interpersonal violence, masculinity, and alcoholuse: The experiences of heterosexual male perterators of intimate partner violence. Violence Against Women, 16(4), 387-409.
43. Schaffer, H. R. (2008). Çocuklar hakkında karar verme. Doruk.
44. Sofuoğlu, Z., Oral, R., Aydın, F, Cankardeş, S., Kandemirci, B., &K oc, F. (2014). Epidemiological study of negative childhood experiences in three provinces of Turkey. Türk Pediatri Arşivi, 49(1), 47–56.
45. Steketee, M. J. (2017). De olifant in de (kinder) kamer. Intergenerationele overdracht van geweld in gezinnen: hoe doorbreken we de cirkel.
46. Straus, M. (1991). New theory and old canards about family violence research. Social Problems, 38, 180-197.
47. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2011). Türkiye aile yapısı araştırması (TAYA 2011) https://ailevecalisma.gov.tr/uploads/athgm/uploads/pages/indirilebilir-yayinlar/65-aile-yapisi-arastirmasi-2011.pdf
48. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2013). Türkiye Aile Yapısı Araştırması tespitler ve öneriler (TAYA). https://ailevecalisma.gov.tr/uploads/athgm/uploads/pages/indirilebilir-yayinlar/67-turkiye-aile-yapisi-arastirmasi-2013-tespitler-oneriler.pdf
49. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2014). Türkiye aile yapısı araştırması: Tespitler, öneriler (Araştırma ve Sosyal Politika Serisi 07, ISBN: 978- 605-4628-55-1). İstanbul.
50. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2016). Türkiye Aile Yapısı Araştırması TAYA. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Aile ve Toplum Hizmetleri Genel Müdürlüğü https://ailevecalisma.gov.tr/media/35811/taya-2016.pdf
51. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2018). Türkiye Aile Yapısı Araştırması TAYA. https://www.ailevecalisma.gov.tr/media/35869/taya-18_turkce_kitap.pdf
52. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Kadın Statüsü Genel Müdürlüğü (2015). Türkiye’de kadına yönelik aile içi şiddet. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü. Ankara: Elma Teknik Basım Matbaacılık. http://www.hips.hacettepe.edu.tr/siddet2014/rapor/english_main_report.pdf
53. T.C. Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (2008). UNICEF-Türkiye, Türkiye’de “Çocuk istismarı ve Aile İçi Şiddet Araştırması. http://www.unicef.org.tr/files/bilgimerkezi/doc/cocuk-istismari-raporu-tr.pdf
54. T.C. Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü (KSGM), (2014). Türkiye’de kadına yönelik aile içi şiddet araştırması. http://kadininstatusu.aile.gov.tr/data/542950d5369dc32358ee2bba/Ana%20Rapor.pdf Tahiroğlu, A. Y., Bahalı, K., Avcı, A., Seydaoğlu, G., & Uzel, M. (2009). Ailedeki disiplin yöntemleri, demografik özellikler ve çocuklardaki davranış sorunları arasındaki ilişki. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 16(2), 67- 82.
55. Terrell, S. (2012). Mixed-research methodologies. The Qualitative Report, 17(1), 254-280.
56. TUİK. (2016). Aile yapısı araştırması http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=21869
57. Türkiye/GENAR (2008).Türkiye etkili çocuk yetiştirme eğitimi üzerine bilgi/tutum/beceri araştırması kantitatif sonuçları taslak raporu. https://www.unicef.org/turkey/media/2521/file/TURmedia_unicef-kap-midline-survey-taslak-rapor-kantitatif-r01-05.12.08-4.pdf.pdf
58. Türkiye’de 0-8 Yaş Arası Çocuğa Yönelik Aile İçi Şiddet Araştırması. (2014). http://www.ailecocuksiddet.info/RAPOR.pdf.
59. UNICEF (2008). Türkiye’de çocuk istismarı ve aile içi şiddet araştırması http://panel.unicef.org.tr/vera/app/var/files/c/o/cocukistismari-raporu-tr.pdf
60. UNICEF (2017). Tanıdık bir Yüz: çocukların ve ergenlerin yaşamında şiddet. https://www.unicefturk.org/yazi/siddet
61. UNICEF. (2014). Hidden in plain sight: A statistic alanalysis of violence against children. (UNICEF), Division of Data, Researchand Policy, New York, NY 10017, USA
62. Vahip, I. (2002). Evdeki şiddet ve gelişimsel boyutu: Farklı bir açıdan bakış. Türk Psikiyatri Dergisi, 13, 312-319.
63. White, H. R., & Widom, C. S. (2003). Intimatepartner violence among abused and neglected children in young adulthood: The mediating effects of early aggression, antisocial personality, hostility and alcohol problems. Aggressive Behavior, 29(4), 332-34.5
64. World Health Organization [WHO]. (2013). Global and regional estimates of violence against women: Prevalence and health effects of ıntimatepartner violence and non-partner sexual violence. Geneva, World Health Organization.
65. World Health Organization WHO. (2017). “Çocuklara yönelik kötü muamele” raporu https://www.aa.com.tr/tr/turkiye/dunyanin-ortak-sorunu-cocuk-istismari/1071819
66. Yağmurlu, B., & Sanson, A. (2009). Acculturation and parenting among Turkish mothers in Australia. Journal of Cross-Cultural Psychology, 40, 361– 380.
67. Yavuzer, H. (2013). Ana-baba ve çocuk (24. Baskı). Remzi Kitabevi.
68. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin.
69. Young Life Foundatiıon’s. (2012) . Research on children’s experience of domestic violence.
70. Yüksel-Kaptanoğlu, İ., & Çavlin, A. (2015). Kadına yönelik şiddet yaygınlığı. Türkiye’de kadına yönelik aile içi şiddet araştırması içinde (81-122). Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü. Ankara: Elma Teknik Basım Matbaacılık.