Advice for Academician Mothers with Only Child: “I Wish He Had A Brother”

Abstract

The purpose of this research is to reveal what kind of reactions academic mothers get from having a only child and their thoughts on having a child again. In this study, descriptive phenomenology design, one of the qualitative research designs, was used. The study group of research was composed of 9 academician mothers (32-51 age range; age range at marriage: 22-35; duration of the marriage; between 7-23 years) with an only child (5-25 age range), using the criterion sampling method, which is one of the purposive sampling methods. Inclusion criteria for the research; They are academicians who have a child of at least 5 years old and have only child. A semi-structured interview was used to collect the data. Content analysis was used to analyze the data collected. As a result of the analysis, the theme of "I wish he had a brother" was reached. As a result, it has been seen that academic mothers with one child are supported by their spouses to have one child; however, most of them want to have a second child. tap here to enter text.

Keywords

• Only child
• academician mother
• family demography
• sibling
• qualitative research

Kaynakça

1. Adler, A. (1928). Characteristics of the first, second, and third child. Children, 3(5), 14.
2. Adler, A. (1931): What life should mean to you. Perigree Books.
3. Adler, A. (1964). Problems of neurosis. Harper Torchbooks.
4. Armenti, C. (2004). May babies and posttenure babies: Maternal decisions of women professors. The Review of Higher Education, 27(2), 211-231. https://doi.org/10.1353/rhe.2003.0046
5. Aslan, Ş., ve Atabey, A. (2005). Küresel rekabette kadın girişimcilerin rolü ve türk kadın girişimci tipolojisi. Journal of Azerbaijani Studies, 1-17. http://www.jhss-khazar.org
6. Aydın, S. (2019). Tek çocuklu aileler ve çoğul çocuklu ailelerin çocuklarının sosyal beceri düzeyi bakımından değerlendirilmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Üsküdar Üniversitesi, İstanbul.
7. Aydoğdu, F., & Dilekmen, M. (2016). Ebeveyn tutumlarının çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 569-585. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/befdergi/issue/28762/307860
8. Bailey, N. B. K. D. E., & Kurland, N. B. (1999). The advantages and challenges of working here, there, anywhere, and anytime. Organizational Dynamics, 28(2), 53-68. https://www.academia.edu./

9. Baker, M. (2008, July). The family life of academics: Gendered priorities and institutional constraints. In Annual Conference of the Australian Institute of Family Studies (pp. 9-11)
10. Beddoes, K., & Pawley, A. L. (2014). ‘Different people have different priorities’: work–family balance, gender, and the discourse of choice. Studies in Higher Education, 39(9), 1573-1585. https://doi.org/10.1080/03075079.2013.801432
11. Bekir, H., Şahin, H., & Aydın, R. (2013). 4-7 yaş arası sağlıklı çocukların ebeveyn görüşlerine göre yaşam kalitelerinin belirlenmesi. Zeitschrift für die Welt der Türken/Journal of World of Turks, 5(3), 7-19.
12. Belmont, L., & Marolla, F. A. (1973). Birth order, family size, and intelligence: A study of a total population of 19-year-old men born in the Netherlands is presented. Science, 182(4117), 1096-1101. https://doi.org/10.1126/science.182.4117.1096
13. Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu (2018). 9 Eylül 2020, https://www.unfpa.org/annual-report-2018#!/indicators-2.
14. Blake, J. (1981). The only child in America: Prejudice versus performance. Population and Development Review, 43-54. https://www.jstor.org/stable/1972763
15. Büyüköztürk, Kılıç-Çakmak, Erkan-Akgün, Karadeniz ve Demirel, (2019). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem.
16. Census (2018). https://www.census.gov/quickfacts/fact/table/US/HSD310217#HSD310217 adresinden 8 aralık tarihinde edinilmiştir.
17. Claudy, J. G. (1984). The only child as a young adult: Results from project talent. The single child family (211-252). Guilford Press.
18. Comer, D. R., & Stites-Doe, S. (2006). Antecedents and consequences of faculty women’s academic–parental role balancing. Journal of Family and Economic Issues, 27(3), 495-512. https://doi.org/10.1007/s10834-006-9021-z
19. Contreras, D., & Plaza, G. (2010). Cultural factors in women's labor force participation in Chile. Feminist Economics, 16(2), 27-46. https://doi.org/10.1080/13545701003731815
20. Creswell, J. W. (2013). Nitel araştırma yöntemleri (M. Bütün ve S. B. Demir, Çev.). Siyasal Kitapevi.
21. Creswell, J. W. (2017). Nitel araştırmacılar için 30 temel beceri (H. Özcan, Çev.). Anı Yayıncılık.
22. Creswell, J. W., & Miller, D. L. (2000). Determining validity in qualitative inquiry. Theory into practice, 39(3), 124-130. https://doi.org/10.1207/s15430421tip3903_2
23. Croda, E., Kyriazidou, E., & Polycarpou, I. (2011). Intertemporal labor force participation of married women in Germany: A panel data analysis. University Ca'Foscari of Venice, Dept. of Economics Research Paper Series No, 17. https://ssrn.com/abstract=1950603
24. Çakır, İ., & Arslan, R. (2018). Türkiye’deki Üniversitelerde Kadın Akademisyenlerin Karşılaştıkları Sorunlar ve Bartın Üniversitesi’nde Çalışan Kadın Akademisyenler Üzerine Bir Araştırma. Bartın Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(18), 265-280. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/bartiniibf/issue/40570/478433
25. Dayıoğlu, M., & Kırdar, M. G. (2010). Türkiye’de kadınların işgücüne katılımında belirleyici etkenler ve eğilimler. DPT Yayınları.
26. Demir, S. (2018). Akademide kadın: Farklı disiplinlerden kadınların akademideki yeri ve aile yaşamlarıyla etkileşimi. Siyasal Bilimler Dergisi, 6(1), 187-210. https://doi.org/10.29000/rumelide.897125
27. Demirbulat, Ö. G., Saatcı, G., & Avcıkurt, C. (2019). İşkoliklik ve bireysel mutluluk arasındaki ilişkinin turizm akademisyenleri açısından incelenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(4), 3500-3315. https://doi.org/10.29000/rumelide.897125
28. Deutschland.de (2020). Retrieved from https://www.deutschland.de/tr
29. Dikmen, N., & Maden, D. (2012). A research on ınvisible labor of women cademicians: example of Ordu university. Istanbul Commerce University Journal of Social Sciences, 21(1), 257-288. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/
30. Doh, H. S. (1999). Social competence, maternal attentiveness, and overprotectiveness: Only children in Korea. International Journal of Behavioral Development, 23(1), 149-162. https://doi.org/10.1080/016502599384044
31. Downey, D. B., & Condron, D. J. (2004). Playing well with others in kindergarten: The benefit of siblings at home. Journal of Marriage and Family, 66(2), 333-350. https://doi.org/10.1111/j.1741-3737.2004.00024.x
32. Dunn, J., & Brisbane, H. E. (1985). Sisters and brothers. Harvard University Press.
33. Durgel, E. S. (2007). Çocuklarda olumlu sosyal davranışın gelişimi. Koç Üniversitesi Psikoloji Bölümü Çoluk Çocuk Dergisi, 64, 6-8.
34. Easterlin, R. A. (1978). What will 1984 be like? Socioeconomic implications of recent twists in age structure. Demography, 15(4), 397-432. https://doi.org/10.2307/2061197
35. Eker, G., Ö., (2002). “Yazılı Kaynaklarda Türk Ailesi”. Atatürk Kültür Merkezi Erdem Dergisi, 13(37), 131-157. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/erdem/issue/44288/546823
36. Ergöl, Ş., Koç, G., Eroğlu, K., & Taşkin, L. (2012). Türkiye'de kadın araştırma görevlilerinin ev ve iş yaşamlarında karşılaştıkları güçlükler. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 2(1), 43-49. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/higheredusci/issue/61477/918007
37. Erkan, S., & Toran, M. (2010). Child acceptance-rejection behaviors of lower and upper socioeconomic status mothers. Social Behavior and Personality: An International Journal, 38(3), 427-432. https://doi.org/10.2224/sbp.2010.38.3.427
38. Falbo, T. (2012). Only children: An updated review. Journal of Individual Psychology, 68(1), 38-49. Retrieved from https://eds.p.ebscohost.com/eds/pdfviewer/pdfviewer?vid=0&sid=385f271c-48d7-4dfe-8f7a-6cacdafb8e17%40redis
39. Falbo, T., & Polit, D. F. (1986). Quantitative review of the only child literature: Research evidence and theory development. Psychological Bulletin, 100(2), 176-189. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/0033-2909.100.2.176
40. Fenton, N. (1928). The only child. The Pedagogical Seminary and Journal of Genetic Psychology, 35(4), 546-556.
41. Forster, N. (2001). A case study of women academics’ views on equal opportunities, career prospects and work‐family conflicts in a UK university. Career development international, 6(1), 28-38. https://doi.org/10.1108/13620430110381016
42. Geldiyev, G., & Karayunusoğlu, Y. (2017). Karşılaştırılmalı Türkmen Atasözleri, Türk Dil Kurumu Yayınları.
43. GfK GeoMarketing (GfK Demographics 2011, January 2012). Retrieved from https://www.nim.org/en/compact/focustopics/german-family-structure-geographical-perspective
44. Glesne, C. (2012). Nitel araştırmaya giriş. Anı.
45. Gönen, E., & Hablemitoğlu, Ş. (2004). Akademisyen kadınlar. Toplumsal Dönüşüm Yayınları.
46. Graham-Bermann, S. & Gest, S. (1991). Sibling and peer relations in socially rejected, average, and popular children. ERIC No: ED332822.
47. Gutiérrez-Domènech, M. (2010). Parental employment and time with children in Spain. Review of Economics of the Household, 8(3), 371-391. https://doi.org/10.1007/s11150-010-9096-z
48. Holloway, I., & Wheeler, S. (1996). Qualitative research for nurses (pp. p115-129). Blackwell Science.
49. Howe, M. G., & Madgett, M. E. (1975). Mental health problems associated with the only child. Canadian Psychiatric Association Journal, 20(3), 189-194. Retrieved from https://journals.sagepub.com/doi/pdf/10.1177/070674377502000303
50. INSEE (2020). Retrieved from https://www.ined.fr/en/everything_about_population/data/france/couples-households-families/children-family/
51. Jamshidi, B., Afshar, M. ve Rastgaran, M. (2013). 2053–Single child families and conflict of families. European Psychiatry, 28, 1-1. https://doi.org/10.1016/S0924-9338(13)76972-4
52. Jiao, S., Ji, G., Jing, Q., & Ching, C. C. (1986). Comparative study of behavioral qualities of only children and sibling children. Child development, 357-361. https://www.jstor.org/stable/1130591
53. Jordan, C., Cobb, N., & McCully, R. (1989). Clinical issues of the dual-career couple. Social Work, 34(1), 29-32. https://doi.org/10.1093/sw/34.1.29
54. Kaytez, N. ve Durualp, E. (2016). Annelerin kabul-red düzeylerinin çocuğun mizacı ve bazı değişkenler açısından incelenmesi. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, 58, 418-431. http://www.akademikbakis.org/
55. Kemkes-Grottenthaler, A. (2003). Postponing or rejecting parenthood? Results of a survey among female academic professionals. Journal of Biosocial Science, 35(2), 213-226. https://doi.org/10.1017/S002193200300213X
56. Kızılgöl, Ö. (2012). Kadınların işgücüne katılımının belirleyicileri: ekonometrik bir analiz. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 13 (1), 88-101. Retrieved from http://journal.dogus.edu.tr/index.php/duj/article/view/281/0
57. Kocabıyık, O. (2016). Olgubilim ve gömülü kuram: Bazı özellikler açısından karşılaştırma. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 55-66. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/200424
58. Leonard, P., & Malina, D. (2017). Caught between two worlds: Mothers as academics. In Changing the subject. Taylor & Francis.
59. Makihara, H., Nagaya, M., & Nakajima, M. (1985). An investigation of neurotic school refusal in one-parent families. Japanese Journal of Child and Adolescent Psychiatry, 26, 303-315. Retrieved from https://www.jstage.jst.go.jp/browse/jscap
60. Masika, R., Wisker, G., Dabbagh, L., Akreyi, K. J., Golmohamad, H., Bendixen, L., & Crawford, K. (2014). Female academics’ research capacities in the Kurdistan region of Iraq: socio-cultural issues, personal factors and institutional practices. Gender and Education, 26(1), 52-69. https://doi.org/10.1080/09540253.2013.873391
61. MEB (2013). Çocuk gelişimi ve eğitimi, aile ve çocuk. Milli Eğitim Bakanlığı.
62. Meriam, S. B. (2013). Nitel araştırma: desen ve uygulama için bir rehber (S. Turan, Çev.), Nobel.
63. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (2019). Nitel veri analizi genişletilmiş kaynak kitap. (3.Baskı) (Çev. S. Akbaba Altun ve A. Ersoy). Pegem.
64. Miller, N., & Maruyama, G. (1976). Ordinal position and peer popularity. Journal of Personality and Social Psychology, 33(2), 123-131. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/0022-3514.33.2.123
65. O’Laughlin, E. M., & Bischoff, L. G. (2005). Balancing parenthood and academia: Work/family stress as influenced by gender and tenure status. Journal of family issues, 26(1), 79-106. https://doi.org/10.1177%2F0192513X04265942
66. O'Brien, M. (1996). Child-rearing difficulties reported by parents of infants and toddlers. Journal of Pediatric Psychology, 21(3), 433-446. https://doi.org/10.1093/jpepsy/21.3.433
67. Ogelman, H. G., & Sarıkaya, H. E. (2014). 5-6 yaş çocukların sosyal beceri, akran ilişkileri ve okula uyum düzeyleri ile kardeş değişkenleri arasındaki ilişkiler. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (41). http://www.akademikbakis.org/
68. Özkanlı, Ö., & Korkmaz, A. (2000). Kadın akademisyenler.Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi.
69. Palabıyık, A. (2018). Kamu istihdamı üzerinde çalışmak. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi , 6 (2), 257-268. https://doi.org/10.18506/anemon.395783
70. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri (M, Bütün, & S. B. Demir, Çev. Eds.). Pegem.
71. Pektaş, İ., & Özgür, G. (2005). İlköğretim öğrencilerinin anneleri ile olan ilişkilerini algilayişlari ve bu ilişkiyi etkileyen etmenlerin incelenmesi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 21(2), 13-27. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/egehemsire/issue/49614/635895
72. Pitkeathley, J. ve Emerson, D. (2013). Tek çocuk sendromu (E. Saraçoğlu, Çev.). Yakamoz Kitap.
73. Polit, D. F., & Falbo, T. (1987). Only children and personality development: A quantitative review. Journal of Marriage and the Family, 309-325. https://doi.org/10.2307/352302
74. Roberts, L. C. ve Blanton, P. W. (2001). " I always knew mom and dad loved me best": Experiences of only children. Journal of Individual Psychology, 57(2), 125-140. Retrieved from https://utpress.utexas.edu/journals/journal-of-individual-psychology
75. Rolfe, G. (2006). Validity, trustworthiness and rigour: quality and the idea of qualitative research. Journal of Advanced Nursing, 53(3), 304-310. https://doi.org/10.1111/j.1365-2648.2006.03727.x
76. Rosen, I. S. (2001). Me, myself and I: The life of an only child. (Master’s thesis). Dissertation Abstract International. (UMI No. 1404483).
77. Rosenzweig, M. R. (1976). Female work experience, employment status, and birth expectations: Sequential decision-making in the Philippines. Demography, 13(3), 339-356. https://doi.org/10.2307/2060532
78. Rossberg, E. (2008). Tek çocuk-tamam mı devam mı? (N. Altay, Çev.). Turkuaz Kitaplığı.
79. Saldaña (2019). Nitel araştırmacılar için kodlama el kitabı (A. Tüfekci Akcan ve S. N. Şad, Çev.). Pegem.
80. Santos, G. G. (2015). Narratives about work and family life among Portuguese academics. Gender, Work & Organization, 22(1), 1-15. https://doi.org/10.1111/gwao.12061
81. Schoen, R., Kim, Y. J., Nathanson, C. A., Fields, J., & Astone, N. M. (1997). Why do Americans want children? Population and Development Review, 23 (2), 333-358. https://doi.org/10.2307/2137548
82. Shenton, A. K. (2004). Strategies for ensuring trustworthiness in qualitative research projects. Education for Information, 22(2), 63-75. Retrieved from https://content.iospress.com/articles/education-for-information/efi00778
83. Silverman, D. (2018). Nitel verileri yorumlama. Pegem.
84. Sorensen, B. (2008). Only-child experience and adulthood. Springer.
85. Sperry, L. (1993). Tailoring treatment with dual-career couples. American Journal of Family Therapy, 21(1), 51-59. https://doi.org/10.1080/01926189308250995
86. T.C. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü (2016). Türkiye’de aile yapısı araştırması 2016. Araştırma ve Politika Serisi, 66. TDV Yayın Matbaacılık, Ankara.
87. Tekindal, M., & Uğuz, Ş. (2020). Nitel araştırma yöntemi olarak fenomenolojik yaklaşımın kapsamı ve sürecine yönelik bir derleme. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 20(1), 153-172. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/uobild/issue/58856/813813
88. Thomas-Johnson, M. R. (2005). A comparative study of parenting styles between parents of an only child and parents of more than one child. California State University, Long Beach.
89. Thompson, V. D. (1974). Family size: Implicit policies and assumed psychological outcomes. Journal of Social Issues, 30(4), 93-124. Retrieved from https://www.academia.edu/
90. Wei, C. (2005). Great expectations in hard times: The psychological risks of Chinese only children in late adolescence (Doctoral dissertation). Harvard University.
91. Weinlein, J. (2000). Only, but not lonely. Los Angeles Family, 2, 18-19.
92. Westoff, C. F. (1978). The unmet need for birth control in five Asian countries. Family planning perspectives, 10(3), 173-181. https://doi.org/10.2307/2134309
93. Winnicott, D., W. (2014). Çocuk, aile ve dış dünya. (N. Nirven & N. Diner, Çev.). Pinhan.
94. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2000). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (Gözden geçirilmiş 2.baskı). Seçkin.
95. Yıldırım, K., & Doğrul, G. (2008). Çalışmak ya da .alışmamak: Türkiye'de kentsel alanlarda yaşayan kadınların işgücüne katılmama kararlarının olası belirleyicileri. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 239-262. Retrieved from https://app.trdizin.gov.tr/makale/TnprME5qZzQ
96. Yıldız, S. (2018). Türkiye'de kadın akademisyen olmak. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 8(1), 29-40. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/higheredusci/issue/61495/918184
97. Yildirim, B. N., & Tüfekci, A. (2020). Okul öncesi dönem çocuğu olan annelerin çocuğu kabul red durumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 11(1), 159-183. http://doi.org/10.18039/ajesi.731961
98. Yoldaşev, İ. & Gümüş, M. (1995). Türkçe Açıklamalı Özbek Atasözleri. Engin Yayınevi.
99. YÖK (2020). Retrieved from https://istatistik.yok.gov.tr/