The Predictor Role of the Search for Meaning in Life in the Determination of High School Students’ Lifelong Learning Tendencies

Abstract

The current study aims to determine the extent to which high school students’ lifelong learning tendencies are predicted by their search for meaning in life. The study was conducted on a total of 352 senior high school students (165 females, 187 males) attending high schools located in the Bodrum District of the city of Muğla. The data of the study was collected by using a personal information form developed by the researchers, The Lifelong Learning Tendencies Scale developed by Diker-Coşkun (2009) and the sub-dimension of the search for meaning in life in the Meaning in Life Scale High School Form adapted to Turkish by Demirbaş-Çelik and İşmen-Gazioğlu (2015). In the analysis of the collected data, Pearson correlation coefficient and simple linear regression analysis were used to determine the relationship between the variables and in relation to the differences, independent samples t-test and one-way variance analysis were employed. All the analyses were conducted in SPSS 20.0 program package. At the end of the study, it was found that the high school students’ lifelong learning tendencies are positively and significantly predicted by their search for meaning in life. Moreover, the high school students’ lifelong learning tendencies were found to be varying significantly depending on gender and the type of the school attended. The findings of the study are discussed in light of the literature.

Keywords

• Lifelong learning
• search for meaning
• high school student
• adolescents

Kaynakça

1. Adabaş, N. (2019). Yaşam boyu öğrenmenin sağlanmasında halk eğitim merkezlerinin önemine dair kursiyer görüşlerinin değerlendirilmesi (Bartın Halk Eğitimi Merkezi örneği) (Unpublished master's thesis). Bartın University, Graduate School of Educational Sciences, Bartın.
2. Adler, A. (2011). Yaşamın anlam ve amacı (9th ed.) (K. Şipal, Translator). İstanbul: Say Yayınları.
3. Akyol, B., Başaran, R., & Yeşilbaş, Y. (2018). Halk eğitim merkezlerine devam eden kursiyerlerin yaşam doyum düzeyleri ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Education Faculty, (48), 301-324. doi:10.21764/ maeuefd.412680
4. Arslan, A., Bıçakçıgil-Özsoy, R., & Aslan, R. (2019). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve kitap okuma alışkanlıklarına ilişkin tutumlarının incelenmesi. Journal of International Social Research, 12(66), 730-747. doi:10.17719/jisr.2019.3622
5. Asiloğulları, (2020). Lise öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile hayatın anlam ve amacını sorgulama davranışları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi (Unpublished master's thesis). Bartın University, Graduate School of Educational Sciences, Bartın.
6. Aydoğan, R. (2019). Öğretmenlerin etkili yaşam boyu öğrenme algılarının incelenmesi (Unpublished master's thesis). Siirt University, Graduate School of Social Sciences, Siirt.
7. Bağcı, E. (2011). Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde Türkiye'de yaşam boyu eğitim politikaları. Ondokuz Mayıs University Journal of Education Faculty, 30(2), 139-173.
8. Bahadır, A. (2018). İnsanın anlam arayışı ve din (4th ed.). İstanbul: İnsan Yayınları.

9. Bahadır, Z. (2019). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin yaşamın anlamı ile bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi (Unpublished doctoral dissertation). Sakarya University, Graduate School of Educational Sciences, Sakarya.
10. Brooks, R. (2006). Young graduates and life-long learning: The impact of institutional strafication. Sociology, 40(6), 1019-1037. doi:10.1177/0038038506069842
11. Bulaç, E., & Kurt, M. (2019). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi. Amasya University Journal of Education Faculty, 8(1), 125-161.
12. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (19th ed.). Ankara: Pegem Akademi.
13. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (21th ed.). Ankara: Pegem Akademi.
14. Castleberry, A., Ward, W., & Stein, S. (2019). Lifelong learning inspires the creative art of academic writing. Currents in Pharmacy Teaching and Learning, 11(8), 757-759. doi:10.1016/j.cptl.2019.04.002
15. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis fort he behavioral sciences (2th ed.). Hillsdale, NJ: Erlbaum.
16. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş., (2014). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları (3th ed.). Ankara: Pegem Akademi.
17. Demirbaş-Çelik, N., & İşmen-Gazioğlu, E. (2015). Yaşamda anlam ölçeği lise formu: Türkçe geçerlik ve güvenirliği. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Education Faculty, (33), 42-60.
18. Denat, Y., Dikmen, Y., Filiz, N. Y., & Başaran, H. (2016). Hemşirelik öğrencilerinde yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Journal of Human Rhythm, 2(1), 39-45.
19. Diker-Coşkun, Y. (2009). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi (Unpublished doctoral dissertation). Hacettepe University, Graduate School of Social Sciences, Ankara.
20. Diker-Coşkun, Y., & Demirel, M. (2012). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Hacettepe University Journal of Education, 42(42), 108-120.
21. Yıldız-Durak, H., & Sarıtepeci, M. (2019). Üniversite öğrencilerinin sergilediği siber insani değerlerin hayat boyu öğrenme eğilimlerine yansımaları üzerine bir inceleme. Journal of Computer and Education Research, 7(14), 418-436. doi:10.18009/jcer.601158
22. Dursun, N. (2019). Evli ve bekar bireylerin yaşamın anlamı ve maneviyat düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Unpublished master's thesis). İstanbul Sabahattin Zaim University, Graduate School of Social Sciences, İstanbul.
23. Ersoy, A., & Yılmaz, B. (2009). Yaşam boyu öğrenme ve Türkiye’de halk kütüphaneleri. The Journal of Turkish Librarianship, 23(4), 803-834.
24. Evin-Gencel, İ. (2013). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterliklerine yönelik algıları. Education and Science, 170(38), 238-252.
25. Frankl, V. E. (2014). Hayatın anlamı ve psikoterapi (1th ed.) (V. Atayman, Translator). İstanbul: Say Yayınları.
26. Göka, E. (2014). Hayatın anlamı var mı? (2th ed.). İstanbul: Timaş Yayınları.
27. Gökyer, N. (2019). Ortaokul öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Trakya University Journal of Social Science, 21(1), 145-159. doi:10.26468/trakyasobed.463102
28. Gür-Erdoğan, D. (2014). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerine etki eden faktörler (Unpublished doctoral dissertation). Abant İzzet Baysal University, Graduate School of Educational Sciences, Bolu.
29. Güzel, H. (2017). Lise öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies, (56), 23-35. doi:10.9761/JASSS7073
30. Işılak, H., & Durmuş, A. (2004). Kara tahtayı aşmak öğrenci merkezli öğretmenlik (1th ed.). İstanbul: Kaktüs Yayınları.
31. İlic, U., & Haseski, H. İ. (2019). Öğretmen adaylarının hayat boyu öğrenme ve yetişkin eğitimi dersine yönelik görüşleri. Ege Journal of Education, 20(1), 51-66. doi:10.12984/egeefd.488612
32. İzci, E., & Koç, S. (2012). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Adıyaman University Journal of Social Sciences, 5(9), 101-112.
33. Jenkins, A. (2004). Women, lifelong learning and employment report. centre for the economics of education. U.K. London School of Economics and Political Science. Retrived from http://eprints.lse.ac.uk/19467/1/Women,_Lifelong_Learning_and_Employment.pdf
34. Kalçık, C. (2017). Tarihi dizilerle yaşam boyu öğrenme algısı (Bartın İli örneği) (Unpublished master's thesis). Bartın Üniversitesi University, Graduate School of Educational Sciences, Bartın.
35. Karakaya, S. (2010). Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde gerçekleştirilen yetişkin eğitimi uygulamaları (Unpublished master's thesis). Marmara University, Graduate School of Educational Sciences, İstanbul.
36. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi (24th ed.). Ankara: Nobel Publication. Little, R. J. (1988). A test of missing completely at random for multivariate data with missing values. Journal of the American statistical Association, 83(404), 1198-1202. doi:10.1080/01621459.1988.10478722
37. May, R. (2019). Yaratma cesareti (5th ed.) (A. Oysal, Translator). İstanbul: Metis Publications.
38. Ministry of National Education (2009). Türkiye hayat boyu öğrenme strateji belgeseli - Yüksek Planlama Kurulu. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı(Ministry of Education).
39. Oral, B., & Yazar, T. (2015). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin algılarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Electronic Journal of Social Sciences, 14(52), 1-11. doi:10.17755/esosder.72011
40. Savickas, M. L. (2002). Career construction: A developmental theory of vocational behavior. In D. Brown (Ed.). Career choice and development (4th ed.) (pp. 149-205). San Francisco: Jossey-Bass.
41. Semerci, N., & Kalçık, C. (2017). Televizyonda yayınlanan dizilerin lise öğrencilerinin yaşam boyu öğrenmesine etkisine ilişkin öğrenci görüşleri. Bartın University Journal of Faculty of Education, 6(1), 237-262. doi:10.14686/buefad.280034
42. Sezer, S. (2012). Yaşamın anlamı konusuna kuramsal ve psikometrik çalışmalar açısından bir bakış. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences, 45(1), 209-228.
43. Spilka, B., Shaver, P., & A. Kirpatrick, L. (2001). Din psikolojisi açısından genel bir atıf teorisi (A. Kuşat, Translator). Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 11, 173-196.
44. Steger, M. F., Frazier, P., Oishi, S., & Kaler, M. (2006). The meaning in life questionnaire: Assessing the presence of and search for meaning in life. Journal of Counseling Psychology, 53(1), 80-93. doi:10.1037/0022-0167.53.1.80
45. Sullivan, R., Fulcher-Rood, K., Kruger, J., Sipley, G., & van Putten, C. (2019). Emerging technologies for lifelong learning and success: A MOOC for everyone. Journal of Educational Technology Systems, 47(3), 318-336. doi:10.1177/0047239518821065
46. Şahin, M., Akbaşlı, S., & Yanpar-Yelken, T. (2010). Key competences for lifelong learning: The case of prospective teachers. Educational Research and Reviews, 5(10), 545-556. doi:10.5897/ERR.9000216
47. Tabachnick, B. G., Fidell, L. S., & Ullman, J. B. (2007). Using multivariate statistics (5th ed.). Boston, MA: Pearson.
48. Tanatar, E., & Alpaydın, Y. (2019). Öğretmenlerin iş değerleri ile yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Electronic Turkish Studies, 14(3), 1775-1790. doi:10.29228/TurkishStudies.22598
49. Tanrıverdi, A., & Ulu, M. (2018). Lise öğrencilerinde hayatın anlam ve amacı ile değer yönelimleri arasındaki ilişki. Çukurova University Journal of Faculty of Divinity, 18(2), 1198-1234. doi:10.30627/cuilah.469850
50. Topakkaya, A. (2013). Yaşam boyu öğrenme ve Türk üniversitelerinin bu alana muhtemel katkıları. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(4), 1081-1092. doi:10.9761/JASSS1299
51. Tunca, N., Alkın-Şahin, S., & Aydın, Ö. (2015). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Mersin University Journal of the Faculty of Education, 11(2), 432-446. doi:10.17860/efd.92694
52. Ünal, F., & Kalçık, C. (2017). Tarihi dizilerle yaşam boyu öğrenme algısı ölçeğinin geliştirilmesi. Abant İzzet Baysal University Journal of the Faculty of Education, 17(4), 1916-1937. doi:10.17240/aibuefd.2017.17.32772-363975
53. Wagner, D. A. (2015). Learning and literacy: A research agenda for post-2015. International Review of Education, 61(3), 327-341. doi:10.1007/s11159-014-9447-8
54. Yalom, I. D. (2018). Varoluşçu psikoterapi (1th ed.) (Z. Babayiğit, Translator). İstanbul: Pegasus Publications.
55. Yaman, F., & Yazar, T. (2015). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi (Diyarbakır ili örneği). Kastamonu Education Journal, 23(4), 1553-1566.
56. Yenice, N., & Tunç, G. A. (2019). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile bireysel yenilikçilik düzeylerinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(2), 753-765. doi:10.24106/kefdergi.2716
57. Yüksel, R. (2013). Genç yetişkinlerde aşk tutumları ve yaşamın anlamı (Unpublished master's thesis). Sakarya University, Graduate School of Educational Sciences, Sakarya.