A Review of the Graduate Theses on Gaming Addiction in Turkey

Abstract

Gaming addition is attracting the attention of more and more researchers every day. Diagnostic criteria defined by World Health Organization WHO and American Psychiatric Association APA for gaming disorder or internet gaming disorder have caused a rapid increase in the number of studies on the subject. A similar case applies to the studies conducted in Turkey. Regarded as a type of behavioral addiction, gaming addiction is observed in almost every group while it affects children and adolescents in particular. Affecting a wide range of people, gaming addiction can be seen as one of the problems of future because daily life is becoming more technological. This study accordingly aimed to review gaming addiction in graduate theses in Turkey. The research used the document analysis method of qualitative research methods, and the research sample composed of 28 graduate theses. It was found in the research that the studies started to increase after 2013, and the actual concentration was seen in 2018. The research studies were conducted primarily on children and adolescents followed by young and adult groups. It was found that the most used research design was the quantitative research design and none of the studies utilized the qualitative research design on its own. The most used research model was the survey model, and the correlation analysis was found to be the most used data analysis technique. It was also observed in the research that gaming addiction was studied along with both negative concepts such as depression, anxiety, somatization, and obesity and positive concepts such as self-regulation, subjective happiness, satisfaction with life, and social support.

Keywords

• Gaming addiction,graduate education,document analysis

Kaynakça

1. Aksel, N. (2018). Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ile öz denetim ve sosyal eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Unpublished master’s thesis). Ordu Üniversitesi, Ordu.
2. Aksoy, Z. (2018). Adölesanlarda oyun bağımlılığı, yaşam biçimi davranışları ve etkileyen faktörler (Unpublished master’s thesis). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
3. Aktaş, B. (2018). Ortaokul öğrencilerinde internet ve dijital oyun bağımlılığının psikolojik sağlamlık ve saldırganlıkla ilişkisi (Unpublished master’s thesis). Kafkas Üniversitesi, Kars.
4. Alpaydın, Y., & Erol, İ. (2017). Türkiye’de eğitim ekonomisi alanında yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 45(45), 23‐41.
5. American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM‐5®). American Psychiatric Pub.
6. Andreassen, C. S., Billieux, J., Griffiths, M. D., Kuss, D. J., Demetrovics, Z., Mazzoni, E., & Pallesen, S. (2016).
7. The relationship between addictive use of social media and video games and symptoms of psychiatric disorders: A large‐scale cross‐sectional study. Psychology of Addictive Behaviors, 30(2), 252‐262. doi:10.1037/adb0000160.
8. Arık, R. S. ve Türkmen, M. (2009). Eğitim bilimleri alanında yayımlanan bilimsel dergilerde yer alan makalelerin incelenmesi. I. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi’nde sunulan sözel bildiri, 1‐3 Mayıs, 2009, Çanakkale.

9. Arslan Durna, H. K. (2015). Effects of violent game addiction on executive functions, response inhibition and emotional mamory (Unpublished master’s thesis). Bahçeşehir University, İstanbul.
10. Ataseven, A. G. N., ve Oğuz, A. (2015). Türkiye’de öğrenme stilleri konusunda yapılan tezlerin incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(3), 192‐205.
11. Ayas, T.(2012). Lise öğrencilerinin internet ve bilgisayar oyun bağımlılık düzeylerinin utangaçlıkla ilişkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(2), 627‐636.
12. Balak. Z. İ. (2016). Ergenlerde çevrimiçi oyun bağımlılığı ile somatizasyon bozukluğu ve zihin kuramı arasındaki ilişki (Unpublished master’s thesis). Üsküdar Üniversitesi, İstanbul. Balıkçı, R. (2018). Çocuklarda ve ergenlerde çevrimiçi oyun bağımlılığı ve agresif davranışlar arasındaki ilişkinin incelenmesi (Unpublished master’s thesis). Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi, İstanbul.
13. Başal, H. A. (2007). Geçmiş yıllarda Türkiyeʹde çocuklar tarafından oynanan çocuk oyunları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(2), 243‐266.
14. Bekar, B. (2018). Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan ve olmayan çocuklarda bilgisayar oyun bağımlılığı (Unpublished master’s thesis). Hasan Kolayoncu Üniversitesi, Gaziantep.
15. Bekir, S. (2018). Üniversite öğrencilerinde çevrimiçi oyun bağımlılığı düzeyinin duygusal şemalar, eylemli kişilik ve bazı değişkenler açısından incelenmesi (Unpublished master’s thesis). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
16. Büdük, S. (2018). Obez bireylerde obezite düzeyi ile akıllı telefon bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi (Unpublished master’s thesis). Üsküdar Üniversitesi, İstanbul.
17. Çakıcı, G. (2018). Ergenlerde dijital oyun bağımlılığı ve öfkeyi ifade etme biçimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Unpublished master’s thesis). Haliç Üniversitesi, İstanbul.
18. Çakır, H. (2013). Bilgisayar oyunlarına ilişkin ailelerin görüşleri ve öğrenci üzerindeki etkilerin belirlenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 138‐150.
19. Çankaya, G., & Ergin, H. (2015). Çocukların oynadıkları oyunlara göre empati ve saldırganlık düzeylerinin incelenmesi. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 1, (2), 283‐297.
20. Demirtaş Madran, H. A., & Ferligül Çakılcı, E. (2014). Çok oyunculu çevrimiçi video oyunu oynayan bireylerde video oyunu bağımlılığı ve saldırganlık. Anatolian Journal of Psychiatry, 15(2), 99‐107. doi: 10.5455/apd.39828
21. Derici, B. (2018). Effects of violent game addiction on emotional memory and psychological factors (Unpublished master’s thesis). Baçeşehir University, İstanbul.
22. Dönmez, Ş. (2018). Çevrimiçi oyun bağımlılığının bilinçli farkındalık ve yaşam doyumu ile ilişkisi (Unpublished master’s thesis). Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi, İstanbul.
23. Egemen, A., Yılmaz, Ö., & Akil, İ. (2004). Oyun, oyuncak ve çocuk. ADÜ TıpFakültesi Dergisi, 5(2), 39 – 42.
24. Eni, B. (2017). Lise öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ve algıladıkları ebeveyn tutumlarının değerlendirilmesi (Unpublished master’s thesis). Haliç Üniversitesi, İstanbul.
25. Erboy, E. (2010). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılığına etki eden faktörler (Unpublished master’s thesis). Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın.
26. Erdem,D.(2011). Türkiye’de 2005–2006 yılları arasında yayımlanan eğitim bilimleridergilerindeki makalelerin bazı özellikler açısından incelenmesi: Betimsel bir analiz. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 2(1), 140‐147.
27. Gökçearslan, Ş. ve Durakoğlu, A. (2014). Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 419‐435.
28. Güngören, Ö. C., Erdoğan, D. G., & Ayas, T. (2018). Sanal zorbalık ile ilgili yapılmış lisansüstü tezlerin yapısal incelenmesi. Online Journal Of Technology Addiction & Cyberbullying, 5(2), 1‐20
29. Gürcan, A., Özhan, S., Uslu, R. (2008). Dijital Oyunlar ve Çocuklar Üzerine Etkisi. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Ankara.
30. Hazar, K. (2014). Lise öğrencilerinde internet ve bilgisayar oyun bağımlılığının spora katılım düzeyi ve bazı değişkenlerle ilişkisi (Unpublished master’s thesis). Niğde Üniversitesi, Niğde.
31. Hazar,Z.(2016). Fiziksel hareketlilik içeren oyunların 11‐14 yaş grubu ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığına etkisi (Unpublished master’s thesis). Gazi Üniversitesi, Ankara.
32. Horzum, M. B., & Ayas, T. (2017). Examining the methodological tendencies of published cyber bullying related articles in journals in Turkey. Online Journal Of Technology Addiction & Cyberbullying, 4(2), 1‐12.
33. Hyun, G. J., Han, D. H., Lee, Y. S., Kang, K. D., Yoo, S. K., Chung, U. S., & Renshaw, P. F. (2015). Risk factors associated with online game addiction: A hierarchical model. Computers in Human Behavior, 48, 706‐ 713. doi: 10.1016/j.chb.2015.02.008.
34. İşçibaşı, Y. (2011). Bilgisayar, internet ve video oyunları arasında çocuklar. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 7(1), 122‐130.
35. Karaca, S., Gök, C., Kalay, E., Başbuğ, M., Hekim, M., Onan, N., & Ünsal Barlas, G. (2016). Ortaokul öğrencilerinde bilgisayar oyun bağımlılığı ve sosyal anksiyetenin incelenmesi. Clinical and Experimental Health Sciences, 6 (1), 14‐19. doi: 10.5152/clinexphealthsci.2016.053.
36. Karagöz, D. (2017). İnternet bağımlılığı ile oyun bağımlılığı yaygınlığının, ilişkili değişkenlerin incelenmesi. (Unpublished master’s thesis). Kocaeli Üniversitesi, Kocaeli.
37. Karataş, Z. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62‐80.
38. Kasap, Z. (2018). Theeffects of violent video game addiction on visual‐spatial memory: An erp study (Unpublished master’s thesis). Bahçeşehir University, İstanbul.
39. Kaya, A. B. (2013). Çevrimiçi oyun bağımlılığı ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması (Unpublished master’s thesis). Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
40. Kim, N., Hughes, T. L., Park, C. G., Quinn, L., & Kong, I. D. (2016). Resting‐state peripheral catecholamine and anxiety levels in Korean male adolescents with Internet game addiction. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 19(3), 202‐208. doi: 10.1089/cyber.2015.0411.
41. Koç, E. S. (2016). Türkiye de ilköğretim programlarının değerlendirilmesine yönelik yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi (2005–2014). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 198‐216.
42. Kurtbeyoğlu, Ş. (2018). Ortaokul öğrencilerinin demografik özelliklerinin oyun bağımlılığı ile ilişkisi (Unpublished master’s thesis). Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul.
43. Li, H., & Wang, S. (2013). The role of cognitive distortion in online game addiction among Chinese adolescents. Children and Youth Services Review, 35(9), 1468‐1475. doi: 10.1016/j.childyouth.2013.05.021
44. Liu, C. C., & Chang, I. C. (2016). Model of online game addiction: The role of computer‐mediated communication motives. Telematics and Informatics, 33(4), 904‐915. do: 10.1016/j.tele.2016.02.002.
45. Liu, S., Yu, C., Conner, B. T., Wang, S., Lai, W., & Zhang, W. (2017). Autistic traits and internet gaming addiction in Chinese children: The mediating effect of emotion regulation and school connectedness. Research in Developmental Disabilities, 68, 122‐130. doi: 10.1016/j.ridd.2017.07.011.
46. Mehroof, M., & Griffiths, M. D. (2010). Online gaming addiction: The role of sensation seeking, self‐control, neuroticism, aggression, state anxiety, and trait anxiety. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 13(3), 313‐316. doi: 10.1089/cyber.2009.0229.
47. Musluoğlu, M. (2016). 15‐19 yaş arası öğrencilerden oluşan birlise örnekleminde bağlanma stilleri şileinternet ve dijital oyun bağımlılığının incelenmesi (Unpublished master’s thesis). Beykent Üniversitesi, İstanbul. Odabaşı, Ş. (2016). Üniversite öğrencilerinin online oyun bağımlılık düzeylerinin öznel mutluluk düzeyleri ile ilişkisi (Unpublished master’s thesis). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
48. Orhan, E. (2018). 10‐14 yaş arasındaki çocukların fiziksel aktivite seviyesi, dijital oyun bağımlılığı ve dikkat düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Unpublished master’s thesis). Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, Niğde.
49. Şahin, F. (2018). İnternet kullanımı ve bilgisayar oyun bağımlılığının üstün zekâlı ve yetenekli çocukların okul sosyal davranışlarına etkisi (Unpublished master’s thesis). Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul.
50. Topşar, A. (2015). Ortaokul 7. Sınıf öğrencilerinde duygusal zekâ ile bilgisayar oyun bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi (Unpublished master’s thesis). Fatih Üniversitesi, İstanbul.
51. Tosun Sümer, E., & Güven, M. (2018). Okul psikolojik danışmanlarıyla ilgili lisansüstü tezler üzerine bir inceleme. Journal of International Social Research, 11(60). 1307‐9581. doi: 10.17719/jisr.2018.2833.
52. Ulum, H. (2016). Çocuklarda bilgisayar oyunu bağımlılığı ile duygu ayarlayabilme arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Published master’s thesis). Çağ Üniversitesi, Mersin.
53. Ücan, İ. (2018). Algılanan sosyal destek ile dijital oyun bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi (Unpublished master’s thesis). Nişantaşı Üniversitesi, İstanbul.
54. World Health Organization. (2019, 16 Mayıs). ICD‐11 for mortality and morbidity statistics. Erişim adresi: https://icd.who.int/browse11/l‐m/en#/http://id.who.int/icd/entity/1448597234.
55. Yavuzer, H. (2002). Çocuk psikolojisi. İstanbul: Remzi Kitapevi. (22. basım).
56. Yıldırım, A. (1999). Nitel araştırma yöntemlerinin temel özellikleri ve eğitim araştırmalarındaki yeri ve önemi. Eğitim ve Bilim, 23(112), 7‐17.
57. Yıldız, E., Tüfekci, F. G., & Aksu, E. (2016). Çocuklarda bilgisayar oyunu bağımlılığı ile sosyal anksiyete arasındaki ilişki ve etkileyen faktörler. Turkiye Klinikleri Journal of Public Health Nursing‐Special Topics, 2(1), 54‐60.
58. Yılmaz, G. (2018). The effect of video game addiction on working memory: An erp study (Unpublished master’s thesis). Bahçeşehir University, İstanbul.
59. Yılmaz, K. (2017). Türkiye’de yapılan örgütsel güç çalışmaları ile ilgili bir meta değerlendirme çalışması. A. B Bostancı ve S. Koçak (ed) Eğitim araştırmaları ve öğretmen el kitabı içinde (s.33‐49). Ankara: Eyuder Yay.
60. Yiğit, E. (2017). Çocukların dijital oyun bağımlılığında ailelerin bazı değişkenler açısından incelenmesi (Unpublished master’s thesis). Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.