Erişkin Karın Travma Hastalarının ve Karın İçi Solid Organ Yaralanmalarının Değerlendirilmesi
Öz
Amaç: Çalışmamızda acil serviste karın yaralanması düşünülüp batın tomografisi çekilen erişkin olguların; demografik özelliklerini, karın yaralanmalarının klinik ve laboratuar bulgularını, travmanın şiddetini, mortalite oranlarını, karın içi solid organ yaralanma oranlarını ve organların yaralanma derecelerini incelemeyi ve literatüre katkıda bulunmayı amaçladık.
Yöntem: Bu çalışma acil servise gelen çoklu travma hastalarından batın yaralanması düşünülüp tomografi çekilen 18 yaş üzerindeki 335 hastanın geriye dönük incelenmesi sonucu gerçekleştirildi. Olguların yaşı, cinsiyeti, yaralanma mekanizması, eşlik eden diğer sistem yaralanmaları, vital bulguları, fizik muayene bulguları, laboratuar değerleri, solid organ yaralanma derecesi, olguların yaralanma şiddet skorları, tedavileri ve son durumları kaydedildi. Elde edilen veriler istatistiksel olarak incelendi.
Bulgular: Olguların % 76.2 erkekti ve hastaların yaş ortalaması 41±18.4 idi. Batın yaralanması şüphesi olan hastaların %92.8’inde künt yaralanma ve %7.2’sinde ise penetran yaralanma tespit edildi. Tüm hastaların mortalite oranı %1.2 tespit edildi. Hastaların % 12.8’inde solid organ yaralanması mevcuttu. Solid organ yaralanması olan hastaların %95.3’ü künt yaralanma idi. Solid organ yaralanması olan olguların %55.8’inde karaciğer, %41.9’sında dalak, %18.6’sında böbrek yaralanması tespit edildi. Solid organ yaralanması tespit edilen hastaların %79.1’i konservatif tedavi edilirken %20.9’una cerrahi tedavi uygulandı. Solid organ yaralanması olan hastaların yaralanma şiddet skorları (ISS ve NISS) ve transaminaz değerleri anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0.05).
Sonuç: Sonuç olarak; karın travma olgularında birden fazla karın içi organın yaralanması, eşlik eden karın dışı yaralanmalar, etkilenen solid organın yaralanma derecesi, yüksek travma indeksi mortalite ve morbiditeyi etkileyen faktörler arasında yer almaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. French LK, Gordy S, O. John Ma. Abdominal Trauma. In Tintinalli JE, Stapczynski JS, Ma OJ, Yealy DM, Meckler GD, Cline DM (eds): Emergency Medicine A Comprehensive Study Guide. 8th ed. New York: The Mac Graw Hill Companies, 2015.
- 2. Isenhour JL, Marx J. Advances in Abdominal Trauma. Emerg Med Clin N Am 2007;25:713-733.
- 3. Poletti PA, Mirvis SE, Shanmuganathan K, Takada T, Killeen KL, Perlmutter D, et al. Blunt abdominal trauma patients: can organ injury be excluded without performing computed tomography? J Trauma 2004;57:1072-81.
- 4. Ozkan S. Karın Yaralanmaları. Tüm Yönleriyle Acil Tıp: Tanı, Tedavi ve Uygulama Kitabı. Ed: Zeynep Kekeç. 3. Baskı, Akademisyen Tıp Kitabevi, 2013, s:859-866.
- 5. Salimi J, Ghodsi M, Zavvarh MN, Khaji A. Hospital management of abdominal trauma in Tehran, Iran: a review of 228 patients. Chin J Traumatol. 2009;12:259-62.
- 6. Demetriades D, Hadjizacharia P, Constantinou C, Brown C, Inaba K, Rhee P, et al. Selective non operative management of penetrating abdominal solid organ injuries. Ann Surg 2006;244:620-8.
- 7. Yanar H, Ertekin C, Taviloglu K, Kabay B, Bakkaloglu H, Guloglu R. Nonoperative treatment of multipleintra-abdominal solid organ injury after blunt abdominal trauma. The Journal of Trauma 2008;4:943-8.
- 8. Isenhour JL, Marx J. Advances in abdominal trauma. Emerg Med Clin North Am 2007;25:713-33.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Acil Tıp
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Erol Acar
Bu kişi benim
0000-0002-1670-7639
Türkiye
Seda Özkan
*
0000-0003-1835-8820
Türkiye
Selim Genç
Bu kişi benim
0000-0001-5683-4635
Türkiye
Süleyman Altun
0000-0001-5382-9558
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
1 Temmuz 2020
Gönderilme Tarihi
25 Nisan 2020
Kabul Tarihi
11 Mayıs 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 2 Sayı: 2
Cited By
Analysis of patients with acute surgical abdomen due to trauma and evaluation of factors affecting mortality and the impact of COVID-19 pandemic process on patient admissions
ODÜ Tıp Dergisi
https://doi.org/10.56941/odutip.1512185Türk Yargıtay Kararları Işığında Metaverse’te Özel Boşanma Sebepleri
Sakarya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.56701/shd.1490818

