The 2015 Migration Crisis and the Test of France’s Republican Model of Integration: Policy Transformations, Societal Polarization, and Future Scenarios

Öz

The 2015 Migration Crisis is recognized as a historical turning point that profoundly impacted the European Union (EU) and, particularly, France. This crisis triggered identity reflexes across Europe and sparked intense debates among national leaders and the public. Due to its geographical location and political stance, France was significantly affected by this wave of migration, leading it to develop various policies regarding refugee acceptance. This study examines France’s response to the migration crisis from both domestic and foreign policy perspectives, focusing on national security concerns, changes in asylum and migration policies, and the impact of these policies on relations with the EU. Additionally, the study addresses social dynamics, such as the rising xenophobia and the surge of far-right political movements. By closely analyzing France’s immigrant integration processes, the research delves into issues of social cohesion and cultural tensions, while assessing immigrants’ access to essential services like education, healthcare, and housing. Economic integration, labor market impacts, and contributions to the social security system are also discussed. The 2015 Migration Crisis, in the context of the evolution of post-Cold War international migration policies, has reshaped cross-border migration movements and state responses. In this framework, the study provides insights into how future international migration policies might evolve in light of the challenges and opportunities France has encountered. Ultimately, the 2015 Migration Crisis emerges as a complex phenomenon that has redefined France’s migration policies and societal dynamics. The integration and social cohesion of immigrants are of critical importance not only for France but for the future of Europe as a whole.

Anahtar Kelimeler

• Migration Crisis
• France
• Integration
• International Policy
• Europe.

2015 Göç Krizi ve Fransa’nın Cumhuriyetçi Entegrasyon Modelinin Sınavı: Politika Dönüşümleri, Toplumsal Kutuplaşma ve Gelecek Senaryoları.

Öz

2015 Göç Krizi, Avrupa Birliği’ni (AB) ve özellikle Fransa’yı derinden etkileyen tarihi bir dönüm noktası olarak kabul edilmektedir. Bu kriz, Avrupa’da kimlik reflekslerini tetiklemiş ve ulusal liderler ile kamuoyları arasında derin tartışmalara yol açmıştır. Fransa, coğrafi konumu ve siyasi duruşu nedeniyle bu göç dalgasından önemli ölçüde etkilenmiş, mülteci kabulü konusunda çeşitli politikalar geliştirmiştir. Bu çalışma, Fransa’nın göç krizine tepkisini iç ve dış politika açısından ele alarak, ulusal güvenlik kaygıları, sığınma ve göç politikalarındaki değişiklikler ile bu politikaların AB ile ilişkileri üzerindeki etkilerini incelemektedir. Ayrıca, göçmenlere karşı artan yabancı düşmanlığı ve aşırı sağ siyasi hareketlerin yükselişi gibi sosyal dinamikler de değerlendirilmektedir. Çalışma, Fransa’nın göçmen entegrasyon süreçlerini, sosyal uyum ve kültürel çatışmaları mercek altına alarak, göçmenlerin eğitim, sağlık ve konut gibi temel hizmetlere erişimlerini analiz etmektedir. Ekonomik entegrasyonları, iş gücü piyasasına etkileri ve sosyal güvenlik sistemine olan katkıları da tartışılmaktadır. 2015 Göç Krizi, Soğuk Savaş sonrası uluslararası göç politikalarının evrimi bağlamında, devletlerin sınırlarını aşan göç hareketlerini yeniden şekillendirmiştir. Bu bağlamda, çalışma Fransa’nın karşılaştığı zorluklar ve fırsatlar ışığında uluslararası göç politikalarının gelecekte nasıl şekillenebileceğine dair öngörüler sunmaktadır. Sonuç olarak, 2015 Göç Krizi, Fransa’nın göç politikalarını ve toplumsal dinamiklerini yeniden şekillendiren karmaşık bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Göçmenlerin entegrasyonu ve toplumsal uyum süreçleri, sadece Fransa’nın değil, tüm Avrupa’nın geleceği açısından kritik öneme sahiptir. Bu nedenle, göç politikalarının yeniden değerlendirilmesi ve uluslararası iş birliğinin güçlendirilmesi, sürdürülebilir çözümler için elzemdir.

Anahtar Kelimeler

• Göç Krizi
• Fransa
• Entegrasyon
• Uluslararası Politika
• Avrupa.

Kaynakça

1. Alkan, Y. S. (2019). AB’nin Normatif Güç Kimliği ve Suriye Mülteci Krizi Arasındaki İlişki Üzerine Ian Manners’ın Teorik Yaklaşımı Çerçevesinde Politik Bir Analiz. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(37), 545-581.
2. Balch, A. (2016). Immigration and the state: Fear, Greed and Hospitality. Springer.
3. Baldwin-Edwards, M., Blitz, B. K., & Crawley, H. (2019). The politics of evidence-based policy in Europe’s 'migration crisis'. Journal of Ethnic and Migration Studies, 45(12), 2139-2155.
4. Bernard, S. (2023). The regulation of international migration in the Cold War: a synthesis and review of the literature. Labor History, 64(4), 330-357.
5. Betts, A., & Collier, P. (2017). Refuge: Transforming a broken refugee system. Penguin UK.
6. Bilben, M. S. I. (2018). Antropojenik İklim Değişikliği Bağlamında Göç Tartışmaları. Journal of Social Policy Conferences, (75), 237-268.
7. Bimay, M. (2022). Küresel Göç Krizleri ve Uluslararası Göçlerin Geleceğine İlişkin Bir Değerlendirme. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(2), 87-106.
8. Borjas, G. J. (1989). Economic Theory and International Migration. International Migration Review, 23(3), 457-485.

9. Boucher, A., & Gest, J. (2015). Migration studies at a crossroads: A critique of immigration regime typologies. Migration Studies, 3(2), 182-198.
10. Buonanno, L. (2017). The European migration crisis. The European Union in Crisis, 100-130.
11. Cannata, G. (2021). Tackling the Migration and Refugee Crisis at EU Borders: Patterns of Policy Learning and Change.
12. Cantat, C., Pécoud, A., & Thiollet, H. (2023). Migration as crisis. American Behavioral Scientist, 00027642231182889.
13. Castles, S., & Miller, M. J. (1998). The age of migration: International population movements in the modern world.
14. Castles, S., Miller, M. J., & Ammendola, G. (2005). The Age of Migration: International Population Movements in the Modern World. New York: The Guilford Press.
15. Christianson, S. (2018). The voiceless in between: France’s refugee population and the challenges of the current migration crisis. Doctoral dissertation, The American University of Paris.
16. Cohen, J. H. (2019). Göçmen Dövizlerinin Etkileri ve Göç: Kuramsal Önermeler ve Fırsatlar. Göç Dergisi, 6(2), 119-150.
17. Çakır, B., & Çevik, C. (2021). Küreselleşme, Göç ve Kadın Sağlığı. Humanistic Perspective, 3(1), 225-243.
18. Çelikkaya, S., & Atila, M. (2020). Göç ve Kalkınma İlişkisine Yönelik Bir İnceleme: Web of Science Veri Tabanına Dayalı Bibliyometrik Ağ Analizi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 12(23), 350-367.
19. Çetin, E. (2022). Türkiye’de Göç Yönetişiminde Uluslararası Göç Örgütü (IOM)’nün Rolü ve Etkisi. MSGSÜ Sosyal Bilimler, 2(26), 221-241.
20. Dao, T. H., Docquier, F., Maurel, M., & Schaus, P. (2021). Global migration in the twentieth and twenty-first centuries: the unstoppable force of demography. Review of World Economics, 157, 417-449.
21. De Haas, H., Castles, S., & Miller, M. J. (2019). The age of migration: International population movements in the modern world. Bloomsbury Publishing.
22. De Haas, H. (2021). A theory of migration: the aspirations-capabilities framework. Comparative migration studies, 9(1), 8.
23. De Wenden, C. W. (2002). Migration Policy and the Economy: The French Experience. Studies and Comments, 87.
24. Dikkaya, M., & Dinçer, S. (2023). Avrupa Birliği Göç Politikaları Üzerine Ekonomi Politik Bir İnceleme. Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Dergisi, 31(2), 195-219.
25. Dowd, R., & McAdam, J. (2017). International cooperation and responsibility-sharing to protect refugees. International & Comparative Law Quarterly, 66(4), 863-892.
26. Dökmen, G., & Tosuner, F. (2019). Türkiye’de Kamu Harcamaları ve Vergilerin İç Göç Üzerindeki Etkileri. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(3), 653-677.
27. Dustmann, C., & Frattini, T. (2014). The fiscal effects of immigration to the UK. The Economic Journal, 124(580), F593-F643.
28. Ertuğrul, Ü. E. (2022). Geçici Koruma ve Mülteci Yükünün Paylaşılmasındaki Normatif Boşlukların Giderilmesiyle İlgili Öneriler. İstanbul Hukuk Mecmuası, 80(2), 655-682.
29. FitzGerald, D. S., & Cook-Martín, D. (2014). Culling the masses: The democratic origins of racist immigration policy in the Americas. Harvard University Press.
30. Geddes, A., Hadj-Abdou, L., & Brumat, L. (2020). Migration and mobility in the European Union. Bloomsbury Publishing.
31. Giménez-Gómez, J. M., Walle, Y. M., & Zergawu, Y. Z. (2019). Trends in African migration to Europe: Drivers beyond economic motivations. Journal of Conflict Resolution, 63(8), 1797-1831.
32. Giorgi, A., & Vitale, T. (2017). Migrants in the public discourse: Between media, policy and public opinion. In Trade unions and migrant workers (pp. 66-89). Edward Elgar Publishing.
33. Gökbayrak, Ş. (2008). Uluslararası Göç ve Kalkınma Tartışmaları: Beyin Göçü Üzerine Bir İnceleme. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 63(03), 65-82.
34. Grzymala-Kazlowska, A., & Phillimore, J. (2018). Introduction: rethinking integration. Journal of Ethnic and Migration Studies, 44(2), 179-196.
35. Hanson, G., & McIntosh, C. (2016). Is the Mediterranean the new Rio Grande? US and EU immigration pressures in the long run. Journal of Economic Perspectives, 30(4), 57-82.
36. Hekimler, O. (2017). Brexit Sonrasında Merkezi ve Doğu Avrupa’yı Yeniden Düşünmek. Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Dergisi, 25(1), 1-33.
37. Henrekson, M., Öner, Ö., & Sanandaji, T. (2020). The refugee crisis and the reinvigoration of the nation-state. The European union and the return of the nation state, 83-110.
38. Hollifield, J. F., & Foley, N. (Eds.). (2022). Understanding global migration. Stanford University Press.
39. Hollifield, J. F., & Wong, T. K. (2015). The politics of international migration. In Migration theory (pp. 227-288). Routledge.
40. Idemudia, E., Boehnke, K., Idemudia, E., & Boehnke, K. (2020). Patterns and current trends in African migration to Europe. Psychosocial Experiences of African Migrants in Six European Countries, 15-31.
41. Karakurt, Z., & Gülerce, H. (2022). Suriyeli Sığınmacı Kadınların Yaşadığı Toplumsal Cinsiyete Dayalı Sorunlar ve Belirsizlik. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (53), 143-155.
42. Karkın, V., & Kara, A. (2023). Suriyeli Göçünün Göçmenlere Ev Sahipliği Yapan Ülkelere Etkileri ve Uluslararası Örgütlerin Göçü Önleme Politikaları. Dünya Multidisipliner Araştırmalar Dergisi, 6(2), 112-135.
43. Kars, H., & Çakmaklı, D. (2023). Macaristan’da Popülist Söylem: Türk Göçmenlerin Deneyimleri. Alternatif Politika, 15(1), 80-109.
44. Konuk, T., & Engin, C. (2023). Mültecilerin Ekonomik Büyüme Üzerine Etkisi: Seçili Göç Alan Ülkelere Dayalı Panel Veri Analizi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 185-196.
45. Koser, K. (2007). International migration: A very short introduction. Oxford University Press.
46. Koslowski, R., & Hollifield, J. F. (2011). Migration and the global mobility of labor: a public goods approach. Global Mobility Regimes, 219-240.
47. Lutz, P. (2019). Variation in policy success: radical right populism and migration policy. West European Politics, 42(3), 517-544.
48. Manolova, P. (2022). Inclusion through irregularisation? Journal of Ethnic and Migration Studies, 48(15), 3687-3704.
49. Massey, D. S., Arango, J., Hugo, G., Kouaouci, A., Pellegrino, A., & Taylor, J. E. (1998). Worlds in Motion: Understanding International Migration at the End of the Millennium. Oxford University Press.
50. McMahon, S. (2018). The politics of immigration during an economic crisis. Journal of Ethnic and Migration Studies, 44(14), 2415-2434.
51. Memişoğlu, F. (2019). Uluslararası İlişkiler ve Uluslararası Göç Bağlamında İnsan Ticareti. Güvenlik Stratejileri Dergisi, 15(30), 239-287.
52. Memişoğlu, F., & Yiğit, C. (2019). Uluslararası Göç ve Kalkınma: Teori ve Güncel Meseleler. Yıldız Social Science Review, 5(1), 39-62.
53. Micinski, N. R. (2022). Delegating responsibility: International cooperation on migration in the European Union. University of Michigan Press.
54. Ocak, Ö. (2016). Immigration and French national identity under neoliberalism. Patterns of Prejudice, 50(1), 82-95.
55. OFPRA. (2017). Rapport d'activité 2016. Office français de protection des réfugiés et apatrides.
56. Öner, S. (2021). Brexit ve Avrupa’da Popülist Radikal Sağın Yükselişi. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 20, 95-118.
57. Parsons, C. A., & Smeeding, T. M. (Eds.). (2006). Immigration and the Transformation of Europe. Cambridge University Press.
58. Pekdoğan, E. N., & Saygun, M. Göçün Hassas Gruplara Etkisi. Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 25(3), 541-552.
59. Portes, A., & Rumbaut, R. G. (2024). Immigrant America: A Portrait. University of California Press.
60. Preobrazhenskaya, A. A. (2020). French Model of Integration of Immigrants Facing the Modern Challenges. RUDN Journal of Political Science, 22(3), 487-505.
61. Rabinovich, I., & Valensi, C. (2021). Syrian requiem: The civil war and its aftermath. Princeton University Press.
62. Reddy, M. T., & Thiollet, H. (2023). Migration governance in France. In Migration Policy in a Time of Crisis. Cambridge University Press.
63. Samaddar, R. (2020). The postcolonial age of migration. Routledge India.
64. Savcı, B. Ş. Z., & Ergöçmen, A. B. Kalkınma Perspektifinden Türkiye-Avrupa Ülkeleri Göç Koridoru Analizi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(30), 886-901.
65. Scipioni, M. (2018). Failing forward in EU migration policy? Journal of European Public Policy, 25(9), 1357-1375.
66. Shehaj, A., Shin, A. J., & Inglehart, R. (2021). Immigration and right-wing populism: An origin story. Party Politics, 27(2), 282-293.
67. Smith, M. P., & Guarnizo, L. E. (Eds.). (2021). Transnationalism from Below. Transaction Publishers.
68. Solodoch, O. (2021). Regaining control? The political impact of policy responses to refugee crises. International Organization, 75(3), 735-768.
69. Tutar, F., Ekici, M., & Tutar, N. F. (2023). Türkiye’de Üniversitelerin Ekonomik Kalkınmada Değişen Rolü. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 18(1), 1-15.
70. Uludağ, M. (2015). The roots of the refugee crisis. Irish Marxist Review, 4(14), 79-86.
71. UNHCR. (2016). Global Trends: Forced Displacement in 2015. United Nations High Commissioner for Refugees.
72. Uzunkaya, A. H., & Yılmaz, B. (2021). Göçün Kuşaklararası Bağlamda Psikopatolojik Yansımaları. Psikoloji Çalışmaları, 41(1), 167-197.
73. Valentino, N. A., & Kim, Y. P. (2022). The Political Dynamics of Immigration Opinion Worldwide. The Cambridge Handbook of Political Psychology, 329.
74. Vertovec, S. (2009). Transnationalism. Routledge.
75. Vertovec, S. (2007). Super-diversity and its implications. Ethnic and Racial Studies, 30(6), 1024-1054.
76. Weber, L. (2015). Rethinking border control for a globalizing world. Taylor & Francis.
77. Windzio, M. (2013). Integration and inequality in educational institutions: An institutional perspective. Springer Netherlands.
78. Yazgan, H. (2021). Brexit’in Avrupa Birliği’nin Genişleme Politikası ve Avrupa Komşuluk Politikası’na Etkileri. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 20, 267-289.
79. Yılmaz, N. Y., & Demir, E. (2021). Sınıf Öğretmenlerinin Yabancı Uyruklu Öğrencilere İlişkin Sorunları ile Çözüm Önerilerinin Değerlendirilmesi. Kalem Uluslararası Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 11(2), 535-556.
80. Yulafcı, A., & Sayılı, M. (2015). Samsun İlinde Kırsal Göç Yaşanan Köylerin Genel Özellikleri ve Göçün Köyler Üzerindeki Etkileri. Marmara Coğrafya Dergisi, (32), 403-426.