The Relationship between Organisational Communication and Information Sharing with Learning Organisations: A Conceptual Evaluation

Öz

In recent years, with the technological developments, globalization and the changing structure of organizations, competition has increased and the most important factor in the survival of organizations has become the performance of adaptation to change. Organizations adaptation to global changes, self-renewal and competitiveness are based on knowledge. In today's world where knowledge has become the most important resource, knowledge is of vital importance for organizations to continue their activities and provide increasing and changing. The process of producing, sharing and using knowledge and the management of this process are extremely important for organizations to ensure sustainable competition. Knowledge occurs at the personal level and becomes valuable and available when shared. Communication is required for knowledge to be shared. Communication is the process of conveying feelings, thoughts, ideas, and knowledge to the recipient in any form. Sharing of knowledge is only possible through communication. In this context, the conceptual relationship between organizational communication and knowledge sharing and learning organizations has been put forward in this study to respond to the demands, create innovations and competitive advantage.

Anahtar Kelimeler

• Organizational Communication
• Knowledge Sharing
• Learning Organizations

Örgütsel İletişim ve Bilgi Paylaşımının Öğrenen Organizasyonlar ile İlişkisi: Kavramsal Bir Değerlendirme

Öz

Son yıllarda teknolojik gelişmeler, küreselleşme ve örgütlerin değişen yapısı ile birlikte rekabet artmış ve örgütlerin hayatta kalmasında en önemli etken değişime uyum sağlayabilme performansı haline gelmiştir. Örgütlerin küresel değişimlere uyum sağlaması, kendini yenilemesi ve rekabet gücü kazanması ise bilgi temelinde gerçekleşmektedir. Bilginin en önemli kaynak haline geldiği günümüzde örgütlerin faaliyetlerini sürdürebilmesi, artan ve değişen taleplere cevap verebilmesi, yenilikler yaratabilmesi ve rekabet avantajı sağlayabilmesi için bilgi hayati önem taşımaktadır. Bilginin üretilmesi, paylaşılması ve kullanılması süreci ve bu sürecin yönetimi örgütlerin sürdürülebilir rekabeti sağlayabilmeleri için son derece önemlidir. Bilgi kişisel düzeyde oluşur ve paylaşıldığı zaman değerli ve kullanılabilir hale gelir. Bilginin paylaşılabilmesi için iletişim gereklidir. İletişim kaynağın duygu, düşünce, fikir ve bilgilerini herhangi bir yolla alıcıya göndermesi sürecidir. Bilginin paylaşılması ise ancak iletişim ile gerçekleşmektedir. Bu bağlamda çalışmada, örgütsel iletişim ve bilgi paylaşımının öğrenen organizasyonlar ile arasındaki kavramsal ilişki ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel İletişim
• Bilgi Paylaşımı
• Öğrenen Organizasyonlar

Kaynakça

1. Avcı, U. & Avcı, M. (2004). Örgütlerde bilginin önemi ve bilgi yönetimi süreci. Mevzuat Dergisi, 7(74).
2. Baykal, B. (1981). Organizasyonların yönetimi ilkeler ve süreçler. Met/Er Matbaası.
3. Bovée, C. L. & Thill, J. V. (2018). Business communication essentials. Pearson Prentice Hall.
4. Cabrera, A. & Cabrera, E. F. (2002). Knowledge-sharing dilemmas. Organization Studies, 23(5), 687–710.
5. Can, H. (1992). Organizasyon ve yönetim. Adım Yayıncılık.
6. Chen, H. & Li, S. (2018). Measuring the psychological distance between an organization and its members - The construction and validation of a new scale. Frontiers in Psychology, 8, 2296.
7. Curado, C. & Vieira, S. (2019). Trust, knowledge sharing and organizational commitment in SMEs. Personnel Review, 48(6), 1449–1468.
8. Çakır, R. & Yükseltürk, E. (2010). Bilgi toplumu olma yolunda öğrenen organizasyonlar, bilgi yönetimi ve e-öğrenme üzerine teorik bir çözümleme. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(2), 501–512.

9. Demirel, Y. (2007). Bilgi ve bilgi paylaşımının işletme performansına etkisi üzerine bir araştırma. Yönetim Bilimleri Dergisi, 5(2), 91–106.
10. Edmondson, A. & Moingeon, B. (1998). From organizational learning to the learning organization. Management Learning, 29(1), 5–20.
11. Fay, M. J. (2011). Informal communication of co‐workers: A thematic analysis of messages. Qualitative Research in Organizations and Management: An International Journal, 6(3), 212–229.
12. Garvin, D. A. Edmondson, A. C. & Gino, F. (2008). Is yours a learning organization? Harvard Business Review, 86(3), 1–10.
13. Goldhaber, G. M. (1986). Organizational communication. Wm. C. Brown Company Publishers.
14. Griffin, R. W. & Moorhead, G. (2013). Organizational behavior: Managing people and organizations. South-Western.
15. Gül, N. (2018). Örgütsel iletişim. In E. Aydoğan (Ed.), Örgütsel davranış odaklı yönetsel yaklaşımlar (pp. 199–208). Gazi Kitabevi.
16. Haas, M. R. & Hansen, M. T. (2007). Different knowledge, different benefits: Toward a productivity perspective on knowledge sharing in organizations. Strategic Management Journal, 28(11), 1133–1153.
17. Halis, M. (2000). Örgütsel iletişim ve iletişim tatminine ilişkin bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(1), 217–230.
18. Ipe, M. (2003). Knowledge sharing in organizations: A conceptual framework. Human Resource Development Review, 2(4), 337–359.
19. Işık, M. (2018). Bilgi paylaşımını etkileyen faktörler ve bilgi paylaşım sürecinin yenilikçi iş davranışına etkisi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (Special Issue 17), 641–656.
20. Jo, S. J. & Joo, B. K. (2011). Knowledge sharing: The influences of learning organization culture, organizational commitment, and organizational citizenship behaviors. Journal of Leadership & Organizational Studies, 18(3), 353–364.
21. Kandlousi, N. S. A. E. Ali, A. J. & Abdollahi, A. (2010). Organizational citizenship behavior in concern of communication satisfaction: The role of the formal and informal communication. International Journal of Business and Management, 5(10), 51–61.
22. Karaçor, S. & Şahin, A. (2004). Örgütsel iletişim kurma yöntemleri ve karşılaşılan iletişim engellerine yönelik bir araştırma. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 4(8), 96–117.
23. Karcıoğlu, F. Timuroğlu, K. & Çınar, O. (2009). Örgütsel iletişim ve iş tatmini ilişkisi–Bir uygulama. İstanbul Üniversitesi İşletme İktisadi Enstitüsü Dergisi-Yönetim, (63), 59–76.
24. Kılıç, T. & Saygılı, T. (2019). Örgütsel iletişimin örgütsel sessizliğe etkileri: Havacılık bakım merkezlerinde bir uygulama. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28(1), 111–125.
25. Koçel, T. (2020). İşletme yöneticiliği. Beta Yayınları.
26. Kraut, R. E. Fish, R. S. Root, R. W. & Chalfonte, B. L. (1990). Informal communication in organizations: Form, function, and technology. In Human reactions to technology: Claremont symposium on applied social psychology (pp. 145–199).
27. Lunenburg, F. C. (2010). Communication: The process, barriers, and improving effectiveness. Schooling, 1(1), 1–10.
28. Miller, K. (2011). Organizational communication: Approaches and process. Wadsworth.
29. Mills, D. Q. & Friesen, B. (1992). The learning organization. European Management Journal, 10(2), 146–156.
30. Nonaka, I. (1994). A dynamic theory of organizational knowledge creation. Organization Science, 5(1), 14-37.
31. Pascoe, C., & More, E. (2005). Communication climate and organisational knowledge sharing. Journal of Information & Knowledge Management, 4(04), 247-255.
32. Rani, K. U. (2016). Communication barriers. Veda’s Journal of English Language and Literature, 3(2), 74-76.
33. Razmerita, L., Kirchner, K., & Nielsen, P. (2016). What factors influence knowledge sharing in organizations? A social dilemma perspective of social media communication. Journal of knowledge Management, 20(6), 1225-1246.
34. Riege, A. (2005). Three‐dozen knowledge‐sharing barriers managers must consider. Journal of Knowledge Management, 9(3), 18–35.
35. Robbins, S. P. & Judge, T. A. (2019). Örgütsel davranış (İ. Erdem, Trans. Ed.). Nobel Yayıncılık.
36. Senge, P. M. (1994). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday/Currency.
37. Timuroğlu, M. K. & Balkaya, E. (2016). Örgütsel iletişim ve motivasyon ilişkisi: Bir uygulama. U.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(2), 89–113.
38. Türk Dil Kurumu. (n.d.). İletişim. Retrieved September 20, 2025, from https://sozluk.gov.tr/
39. Van Den Hooff, B. & De Ridder, J. A. (2004). Knowledge sharing in context: The influence of organizational commitment, communication climate and CMC use on knowledge sharing. Journal of Knowledge Management, 8(6), 117–130.
40. Yang, J. T. (2007). The impact of knowledge sharing on organizational learning and effectiveness. Journal of Knowledge Management, 11(2), 83–90.
41. Yeniçeri, Ö. & Demirel, Y. (2007). Örgüt içi bilgi paylaşımına yönelik bireysel ve örgütsel engeller üzerine bir araştırma. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, (1), 221–234.