The Effect of Human Rights and Organizational Virtue Levels in Sports on Personnel Empowerment

Öz

This study aimed to determine the relationship between human rights in sports and organisational virtuousness levels of academicians working in the field of sports sciences and staff empowerment. The study group of the research consisted of a total of 335 participants (63 females and 272 males) working in various universities of Turkey. To determine the current situation, the model of the research is a relational survey method. In this study, Human Rights Attitude Scale in Sport (HRASS) developed by Sadık (2014), Organisational Virtuousness Scale (OVS) developed by Cameron et al., (2004) and adapted into Turkish by Erkmen and Esen (2012), and Employee Empowerment Scale (EES) developed by Spreitzer (1995) and adapted into Turkish by Sürvegil et al., were used as data collection tools. In the analysis of the data, T-Test, Post Hoc Test, One-way ANOVA, Pearson Correlation and Linear Regression Analysis methods were used in addition to descriptive statistics on data with thinned normality distribution. As a result of the analysis, it was determined that the participants' Human Rights Attitudes in Sports, Organizational Virtue, and Employee Empowerment levels were above the average scores. Considering the average scores of the participants, it can be stated that the results are supported by the literature. In addition to a low positive significant relationship between HRASS and OVS, a moderate positive relationship was found between HRASS and EES. Additionally, a low-level positive relationship was detected between the participants' OVS and EES. A statistically significant relationship was detected between HRASS, OVS and EES, and it was determined that human rights and organizational virtue in sports had a 15% explanation power of employee empowerment. As a result, it can be stated that academicians' human rights in sports and organizational virtuousness levels positively affect employee empowerment.

Anahtar Kelimeler

• Human Rights
• Human Rights in Sport
• Organisational Virtuousness and Employee Empowerment

Kaynakça

1. Akbolat, M., Durmuş, A., & Ünal, Ö. (2017). Örgütsel erdemliliğin personel güçlendirmeye etkisi ve otantik liderliğin aracı rolü. İşletme Bilimi Dergisi, 5(2), 71-88. Aktay, A., & Ekşi, H. (2008). Yönetici ve öğretmenlerin değer tercihleri ile örgütsel vatandaşlık davranışları arasındaki ilişki. İş Ahlakı Dergisi Turkish Journal of Business Ethics 2(3), 19-65.
2. Amen, U. A. (2015). Empowerment of academic and non academic staff at a local university: exploring the relationship with organizational support and employee commitment. Market Forces, 10(2).
3. Bright, D. S., Winn ,B. A. & Kanov, J. (2014). Reconsidering virtue: Differences of perspective in virtue ethics and the positive social sciences. Journal of Business Ethics, 119(4), 445-460.
4. Cameron, K. S., Bright, D., & Caza, A. (2004). Exploring the relationships between organizational virtuousness and performance. American Behavioral Scientist, 47(6), 766-790.
5. Candan, H., Canbolat, M., ve Öksüz, Y. (2016). Personel güçlendirmenin örgütsel bağlılık üzerine etkisi: Bir kamu kurumunda araştırma. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(2), 255-266.
6. Caza, A., Barker, B. A., & Cameron, K. S. (2004). Ethics and ethos: The buffering and amplifying effects of ethical behavior and virtuousness. Journal of Business Ethics, 52, 169-178.
7. Çakmak, F. (2022) Demografik özelliklerin personel güçlendirme üzerindeki etkisi: Telekomünikasyon sektöründe bir uygulama. International Journal of Applied Economic and Finance Studies, 7(1), 68-85.
8. Çavuş, M. F. (2008). İşletmelerde personel güçlendirmenin örgütsel yaratıcılık ve yenilikçiliğe etkisi: İmalat sanayiinde bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (20), 229-244.

9. Çavuş, M. F. (2008). Personel güçlendirme: İmalat sanayii işletmelerinde bir araştırma. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 3(10), 1287-1300.
10. Çavuşoğlu, G., Kabadayı, M., Yılmaz, A. K., & Taşmektepligil, M. Y. (2020). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin insan haklarına yönelik tutumları. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(1), 462-469.
11. Çuhadar, M., T. (2005). Türk kamu yönetiminde personel güçlendirme: Sorunlar ve çözüm önerileri. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (25).
12. Demirel, E. Ö., & Akdemir, B. (2023). Sağlık çalışanlarının işe tutkunluk, örgüt sağlığı ve örgütsel erdem düzeylerinin demografik özellikleri açısından incelenmesi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 15(4), 2635-2655.
13. Doğan, S., & Kılıç, S. (2007). Örgütsel bağlılığın sağlanmasında personel güçlendirmenin yeri ve önemi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (29), 37-61.
14. Donnelly, P. (2008). Sport and human rights. Sport in Society, 11(4), 381-394.
15. Erkmen, T. & Esen E. (2012). Örgütsel erdemlilik ölçeğinin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Business and Economics Research Journal, 3(4), 107-121.
16. Gözler, K. (2022). İnsan Hakları Hukuku, Ekin Basım Yayın Dağıtım: Bursa.
17. Honold, L. (1997). A review of the literature on employee empowerment. Empowerment in Organizations, 5(4), 202-212.
18. Isidori, E., & Benetton, M. (2015). Sport as education: Between dignity and human rights. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 197, 686-693.
19. İşsever, H., Söyük, S., & Şengün, H. (2016). Kamu hastanelerinde çalışan hemşirelerde örgütsel vatandaşlık davranışı. Nobel Medicus Journal, 12(3), 29-38.
20. İşseveroğlu, G., & Gençoğlu, Ü. G. (2011). Türkiye’de meslek yüksekokullarının bölge ihtiyaçlarına uygunluğu üzerine bir araştırma. Muhasebe ve Finansman Dergisi, (49), 24-36.
21. Karakaş, A. (2014). İşletmelerde personeli güçlü kılma yollarından personel güçlendirme. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (11), 79-105.
22. Karakaya, A., Dorukbaşı, N., & Kara, C. (2021). Örgütsel Erdemlilik Algısı: Karabük Üniversitesi Örneği. Econder International Academic Journal, 5(2), 255-273.
23. Karakulak, S. (2007). Felsefe açısından insan hakları ve insan hakları sorunları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi,). Bursa Uludağ Üniversitesi, Bursa.
24. Karasar N. (2007). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar, ilkeler, teknikler. Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
25. Kaya, P. A., ve Yılmazer, İ. U. E. (2016). Uluslararası insan hakları hukukunda çalışma hakkı. Journal of Social Policy Conferences, 70, 55-80.
26. Kepenekçi, Y. K. (1999). İnsan hakları eğitiminde okul ve sınıf havasının rolü. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 19(19), 353-361.
27. Magnier-Watanabe, R., Uchida, T., Orsini, P., & Benton, C. (2017). Organizational virtuousness and job performance in Japan: does happiness matter?. International Journal of Organizational Analysis, 25(4), 628-646.
28. Masdeu Yelamos, G., Carty, C., & Clardy, A. (2019). Sport: A driver of sustainable development, promoter of human rights, and vehicle for health and well-being for all. Sport, Business and Management: An International Journal, 9(4), 315-327.
29. Mustafayeva, L., & Bayraktaroğlu, S. (2014). İş-aile çatışmaları ve hayat memnuniyeti arasındaki ilişki: Türkiye ve İngiltere'deki akademisyenlerin karşılaştırılması. İşletme Bilimi Dergisi, 2(1), 127-145.
30. Ramazanoğlu, F., Karahüseyinoğlu, M. F., Demirel, E. T., Ramazanoğlu, M. O., & Altungül, O. (2005). Sporun toplumsal boyutlarının değerlendirilmesi. Fırat Üniversitesi Doğu Araştırmaları Dergisi, 3(3), 153-157.
31. Sadık, R. (2014). Sporcuların sporda insan haklarına ilişkin tutumlarının incelenmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
32. Say, T. (2022). Örgütsel erdemlilik ve personel güçlendirmenin örgütsel bağlılığa etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi,). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
33. Sever, E., & Paksoy, M. (2019). Personel güçlendirmenin iş yaşamında yalnızlık üzerindeki etkisinde kişilik özelliklerinin aracılık rolü. OPUS International Journal of Society Researches, 12, 373-409.
34. Sever, M. (2019). 1980 sonrasında Türkiye’de toplumsal değişme. Uluslararası Halkbilimi Araştırmaları Dergisi, 2(3), 2-10.
35. Soyer, A., İbiş, S., & Güngör, N. B. (2024). The investigation of the attitudes of students at the faculty of sports sciences towards human rights in sports according to different variables. Journal of Human Sciences, 21(1), 39-47.
36. Spreitzer, G. M. (1995). Psychological empowerment in the workplace: Dimensions, measurement, and validation. Academy of Management Journal, 38(5), 1442-1465.
37. Sürgevil, O., Tolay, E., & Topoyan, M. (2013). Yapısal güçlendirme ve psikolojik güçlendirme ölçeklerinin geçerlilik ve güvenilirlik analizleri. Journal of Yasar University, 8(31), 5371-5391.
38. Şahin, M. Y., Akyel, Y. & Çolakoğlu, T. (2024). Örgütsel vatandaşlık: kamu ve bağımsız spor örgütleri yöneticileri üzerine bir araştırma. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(8), 1067-1083.
39. Tapan, Ö. (2019). Örgütsel erdemliliğin örgütsel özdeşleşmeye etkisinde personel güçlendirmenin aracı rolü, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Yönetimi Ana Bilim Dalı, İstanbul.
40. Taşlıyan, M., Harbalıoğlu, M., & Hırlak, B. (2015). Personel güçlendirmenin örgütsel bağlılık ve örgütsel vatandaşlık davranışına etkisi: akademisyenler üzerine bir araştırma. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(1), 313-334.
41. Turan, M., & Mızrak, O. (2019). Gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüğü çalışanlarının personel güçlendirme algılarının incelenmesi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 21(2), 42-51.
42. Turan, M. B., Usuflu, O., Koç, K., Karaoğlu, B., & Ulucan, H. (2018). Profesyonel futbolcularda sporda insan hakları tutumu ve özgünlük düzeylerinin incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 3(4), 1-18.
43. Ugwu, F. O. (2012). Are good morals often reciprocated? Perceptions of organizational virtuousness and optimism as predictors of work engagement. Asian Journal Of Social Sciences & Humanities, 1(3), 188-198.
44. UNESCO (2015). Erişim Adresi: https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000235409 [Erişim Tarihi: 20.12.2023].
45. Üste, R. B. (2007). İnsan Hakları eğitimi ve ilköğretimdeki önemi. Ege Akademik Bakış, 7(1), 295–310.
46. Vallett, C. M. (2010). Exploring the relationship between organizational virtuousness and culture in continuing higher education. The Journal of Continuing Higher Education, 58(3), 130-142.
47. Yetim, A. A. (2000). Sosyoloji ve Spor. Topkar Matbaacılık: Ankara.
48. Yıldız, B. B. (2019). Okul yöneticilerinin açık liderlik, örgütsel adalet ve örgütsel erdemlilik algıları arasındaki ilişkilerin incelenmesi, (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.