Investigation into Emotional Intelligence, Social and Emotional Loneliness and Digital Game Addictions of Mid-Adolescent Students

Abstract

The research was conducted to examine the emotional intelligence, social and emotional loneliness and digital game addictions of secondary school students. A personal information form designed by the researchers in line with the literature, "Social and Emotional Loneliness Scale" (SELSA) developed by DiTommaso, Brannen, and Best (2004) and adapted to Turkish by Çeçen (2007), “Trait Emotional Intelligence Questionnaire – Adolescent Short Form ” (TEIQue-ASF) developed by Petrides and Furnham (2000) and adapted into Turkish by Ergin (2017) and the “Digital Game Addiction Scale” (GAS) developed by Lemmens, Valkenburg and Peter (2009) and adapted into Turkish by Irmak and Erdoğan (2015) were used to collect data. The analysis of the data was performed in computer environment with SPSS-25 statistical package programs. Skewness and kurtosis tests were performed to determine the distribution of the data. Descriptive statistics were applied to normally distributed data, t-test was used for independent groups, and simple linear Pearson correlation analysis and multiple regression test were performed to determine the relationship between scales. In conclusion, it was determined that as the digital game addiction of middle-adolescent students increased, social and emotional loneliness increased, and that emotional intelligence (5.4%) was at an explanatory level in predicting digital game addiction.

Keywords

• Digital Game
• Loneliness
• Emotional Intelligence
• Student

Kaynakça

1. Akagündüz, İ. (1997). Annesi çalışan ve çalışmayan lise öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacattepe Üniversitesi. Ankara].
2. Ançel, G., Açikgöz, I., & Yavaş Ayhan, A. G. (2015). Problemli internet kullanımı ile duygusal zeka ve bazı sosyodemografik değişkenler arasındaki ilişki. Anatolian Journal of Psychiatry/Anadolu Psikiyatri Dergisi, 16(4).
3. Anlı, G. (2018). İnternet bağımlılığı: Sosyal ve duygusal yalnızlık. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 3(2), 389-397.
4. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Demirel, F., Karadeniz, Ş., & Çakmak, E. K. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
5. Caplan, S. E. (2003). Preference for online social interaction: A theory of problematic Internet use and psychosocial well-being. Communication Research, 30(6), 625-648.
6. Chiu, S. I., Lee, J. Z., & Huang, D. H. (2004). Video game addiction in children and teenagers in Taiwan. CyberPsychology & Behavior, 7(5), 571-581.
7. Cornell, J. S. H. (2003). Relationships between emotional intelligence and demographic variables within Florida's inmate population. University of Florida.
8. Çeçen, A. R. (2007). The Turkish short version of the social and emotional loneliness scale for adults (SELSA-S): ınitial development and validation. Social Behavior and Personality: an international journal, 35(6), 717-734.

9. Damasio, A. R. (1994). Descartes’ error: Emotion, rationality and the human brain. New York: Putnam, 352.
10. DiTommaso, E., Brannen, C., & Best, L. A. (2004). Measurement and validity characteristics of the short version of the social and emotional loneliness scale for adults. Educational and Psychological Measurement, 64(1), 99-119.
11. Dursun, A., & Eraslan-Çapan, B. (2018). Digital game addiction and psychological needs for teeanergers, Inonu University Journal of the Faculty of Education, 19(2), 128-140. DOI: 10.17679/inuefd.336272.
12. Durualp, E., & Çiçekoğlu, P. (2013). Yetiştirme yurdunda kalan ergenlerin yalnızlık düzeylerinin internet bağımlılığı ve çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(1), 29-46.
13. Ekinci, N. E, Karaali, E., Parçalı, B., Suner, A., & Satılmış, S. E. (2021). COVID-19 pandemic, loneliness and digital game addiction. Pakistan Journal of Medical & Health Sciences, 15(7), 2175-2179.
14. Ekinci, N. E., Yalcin, I., & Ayhan, C. (2019). Analysis of loneliness levels and digital game addiction of middle school students according to various variables. World Journal of Education, 9(1), 20-27.
15. Eren, A. (1994). Lise öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri ve psikolojik ihtiyaçlarının incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara].
16. Ergin, E. (2017). Duygusal zeka özelliği ölçeği-adölesan kısa formu’nun uyarlama çalışması [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya].
17. Erkuş, A. (2009). Davranış bilimleri için bilimsel araştırma süreci. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
18. Far, N. S., Samarein, Z. A., Yekleh, M., Tahmasebi, S., & Yaryari, F. (2014). Relationship between the components of emotional intelligence and internet addiction of students in Kharazmi University. International Journal Psychol Behavour Research, 3(1), 60-66.
19. Gentile, D. (2009). Pathological video-game use among youth ages 8 to 18: A national study. Psychological Science, 20(5), 594-602.
20. Goleman, D. (1995). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. New York: Bantam Books.
21. Griffiths, M.D. (2002). The educational benefits of video games. Education and Health, 20(3), 47–51.
22. Griffiths, M.D., & Meredith, A. (2009). Videogame addiction and its treatment. Journal Contemp Psychother 39:247–253.
23. Güvendi, B., Demir, G. T., & Keskin, B. (2019). Ortaokul öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığı ve saldırganlık. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 1194-1217.
24. Horzum, M.B. (2011). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim Dergisi, 36(159), 56-68.
25. Irmak, A. Y., & Erdoğan, S. (2016). Ergen ve genç erişkinlerde dijital oyun bağımlılığı: güncel bir bakış. Türk Psikiyatri Dergisi, 27(2), 128-137.
26. Irmak, A.Y., & Erdoğan, S. (2015). Dijital oyun bağımlılığı ölçeği türkçe formunun geçerliliği ve güvenilirliği. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 16(Ek sayı 1):10-18.
27. Jeong, E. J., Kım, D. J., & Lee, D. M. (2017). Why do some people become addicted to digital games more easily? A study of digital game addiction from a psychosocial health perspective. International Journal of Human–Computer Interaction, 33(3), 199-214.
28. Karaaslan, A. İ. (2015). Dijital oyunlar ve dijital şiddet farkındalığı: ebeveyn ve çocuklar üzerinde yapılan karşılaştırmalı bir analiz. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(369), 806-818.
29. Kılıç, M. (2020). 15-18 yaş arası okul sporlarına katılan öğrencilerin dijital oyun bağımlılığı ile sosyal ve duygusal yalnızlık düzeylerinin incelenmesi [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale Üniversitesi].
30. Kim, J., Larose, R., & Peng, W. (2009). Loneliness as the cause and the effect of problematic Internet use: The relationship between Internet use and psychological well-being. Cyberpsychology & Behavior, 12(4), 451-455.
31. Kubey, R. W., Lavın, M. J., & Barrows, J. R. (2001). Internet use and collegiate academic performance decrements: Early findings. Journal of Communication, 51(2), 366-382.
32. Lee, C., & Kım, O. (2017). Predictors of online game addiction among Korean adolescents. Addiction Research & Theory, 25(1), 58-66.
33. Lemmens, J. S., Valkenburg, P. M., & Peter, J. (2011). Psychosocial causes and consequences of pathological gaming. Computers in Human Behavior, 27(1), 144- 152.
34. Lemmens, J.S., Valkenburg, P.M., & Peter, J. (2009). Development and validation of a game addiction Scale for adolescents. Media Psychology, 12:77-95.
35. Lıu, M., & Peng, W. (2009). Cognitive and psychological predictors of the negative outcomes associated with playing MMOGs (massively multiplayer online games). Computers in Human Behavior, 25(6), 1306-1311.
36. Li, H., & Wang, S. (2013). The role of cognitive distortion in online game addiction among Chinese adolescents. Children and Youth Services Review, 35(9), 1468-1475.
37. Magid, K., Sagui-Henson, S. J., Sweet, C. C., Smith, B. J., Chamberlain, C. E. W., & Levens, S. M. (2024). The impact of digital mental health services on loneliness and mental health: Results from a prospective, observational study. International Journal of Behavioral Medicine, 31(3), 468-478.
38. Mentzonı, R. A., Brunborg, G. S., Molde, H., Myrseth, H., Skouverøe, K. J. M., Hetland, J., & Pallesen, S. (2011). Problematic video game use: estimated prevalence and associations with mental and physical health. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 14(10), 591-596.
39. Mesgarani, M., Shafiee, S., Ahmadi, E., & Zare, F. (2013). Studying the relationship between internet addiction and emotional intelligence, sensation seeking and metacognition among those who referred to cafes. International Research Journal of Applied and Basic Sciences, 4(4), 889-893.
40. Moody, E. J. (2001). Internet use and its relationship to loneliness. CyberPsychology & Behavior, 4(3), 393-401.
41. Parker, J. D., Taylor, R. N., Eastabrook, J. M., Schell, S. L., & Wood, L. M. (2008). Problem gambling in adolescence: Relationships with internet misuse, gaming abuse and emotional intelligence. Personality and Individual differences, 45(2), 174-180.
42. Petrides, K. V., & Furnham, A. (2000). On the dimensional structure of emotional intelligence. Personality and individual differences, 29(2), 313-320.
43. Rook, K. S. (1984). Promoting social bonding: Strategies for helping the lonely and socially isolated. American Psychologist, 39(12), 1389.
44. Satılmış, S. E. (2021). Sosyal izolasyon sürecinde üniversite öğrencilerinin serbest zamanda sıkılma algısı ve internet bağımlılığı ilişkisi [Yüksek Lisans Tezi, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
45. Şahin, C. & Tuğrul, V.M. (2012). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin incelenmesi. Zeitschrift für die Welt der Türken / Journal of World of Turks, 4(3), 115-130.
46. Şahin, D., & Kahraman, Ö. G. (2021). Okul Dönemi çocuklarının bilgisayar oyun bağımlılığı ile davranış problemleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 50(230), 13-28.
47. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2015). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı (M. Baloğlu, Çev.). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
48. Tan, D. (2000). Lise öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri ile denetim odaklarının aile destek düzeyleri ve özlük nitelikleri açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesi [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü].
49. Tenenbaum, G., & Driscoll, M. P. (2005). Methods of research in sport sciences: Quantitative and qualitative approaches. Meyer & Meyer Verlag.
50. Weiss, R.S. (1973). Loneliness: The experience of emotion and social isolation. Cambridge: MIT Press.