Bir Kur’ân Kavramı Olarak “Rusûḫ”

Bir fikir ve düşüncenin muhataba aktarılması bakımından kavramlar büyük önem taşımaktadırlar. Zira kavramlar, aynı alana dair çalışma yapan araştırmacıların zihninde ortak bir anlam alanı oluşturarak kullanılan kavramı aynı şekilde algılamalarına ve böylece ortak bir dil ve bu dil ile oluşturulmuş bir bilgi meydana getirmelerine zemin oluşturmaktadırlar. Allah'ın insanlara göndermiş olduğu son ilâhî buyruk olan Kur’ân-ı Kerîm’i doğru anlamanın ilk adımı ise ilâhî mesajda kullanılan kelime ve kavramları tanımak ve doğru anlamlandırmaktır. Kur’ân-ı Kerîm’e yönelik olarak yapılan kavram çalışmaları, onda yer alan kavramları yine onun bütünlüğü içerisinde değerlendirmeyi, anlamlandırmayı ve tanımlamayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada, Kur’ân-ı Kerîm’de yalnızca iki kez geçmekle birlikte kullanıldığı bu iki yerde İslam’ın büyük önem atfettiği ʿilm kavramına sıfat olarak kullanılan rusûḫ kavramının Kur’ân-ı Kerîm’de ve İslam düşüncesindeki anlam alanı tespit edilmeye çalışılacaktır. Bu bağlamda öncelikle rusûḫ kavramının sözlük ve terim anlamı klasik Arap dili sözlüklerinden ve Kur’ân-ı Kerîm kavramları üzerine yapılan çalışmalardan yararlanılarak tespit edilecek, tefsir külliyatında “ilimde rusûḫ sahibi olma”nın nasıl anlaşıldığı ʾÂl-i ʿİmrân sûresi 7. âyet bağlamında ortaya konulacak ve son olarak da meâllerde rusûḫ kavramının dilimize nasıl yansıtıldığı değerlendirilecektir.