Sosyal Hizmet Uzmanlarında Duygusal Uyuşma ve Sessiz Tükenmişlik

Sosyal hizmet uzmanları, çalışma hayatında psikososyal sorunlarla, travmatik yaşantılara sahip bireylerle ve stres kaynaklarıyla karşı karşıya kalmaktadır. Zaman içerisinde sosyal hizmet uzmanlarının ruhsal bütünlüğünü aşındırabilmekte ve mesleki işlevselliğini sekteye uğratabilmektedir. Literatürde ruhsal yıpranmayı açıklamak amacıyla çoğunlukla tükenmişlik kavramına odaklanılsa da daha örtük seyreden duygusal uyuşma ve sessiz tükenmişlik süreçleri daha sınırlı bir şekilde ele alınmıştır. Bu çalışmasının amacı, sosyal hizmet uzmanlarında duygusal tepkilerin körelmesiyle ilişkili süreçleri psikoloji ve sosyal hizmet disiplinlerinin kuramsal çerçeveleri doğrultusunda incelemektir. Bu kapsamda, duygusal uyuşma ve sessiz tükenmişliğin sosyal hizmet uzmanları üzerindeki etkisi tartışılmıştır. Çalışmada, söz konusu olguların gelişiminde etkili olan bireysel ve örgütsel etmenler değerlendirilmiş; sosyal hizmet uygulamalarında ruh sağlığını desteklemeye yönelik koruyucu ve önleyici yaklaşımlar ele alınmıştır. Çalışmanın temel amacı, sosyal hizmet uzmanlarının psikolojik direncini artıracak ve mesleki sürdürülebilirliği kurumsal bir zemine oturtacak müdahaleler için teorik bir dayanak oluşturmaktır

Social work practitioners frequently encounter psychosocial problems, individuals with traumatic experiences, and various stressors in their professional lives. Over time, these factors can erode the mental integrity of social workers and hinder their professional functionality. Although the literature primarily focuses on the concept of burnout to explain mental attrition, the more covert processes of emotional numbing and quiet burnout have been addressed to a limited extent. The aim of this study is to examine the processes associated with the blunting of emotional responses in social workers within the theoretical frameworks of psychology and social work disciplines. In this context, the impact of emotional numbing and quiet burnout on social work practitioners is discussed. The study evaluates the individual and organizational factors influential in the development of these phenomena and addresses protective and preventive approaches aimed at supporting mental health in social work practice. The primary objective of the study is to establish a theoretical foundation for interventions that will increase the psychological resilience of social workers and place professional sustainability on an institutional basis.