NURSING APPROACHES FOR WOMEN WITH URINARY INCONTINENCE

Abstract

Urinary incontinence 'in any case of urinary incontinence' in the way is a definition. Urinary incontinence that is prevalence not detected, quite frequent a health problem. Scores of women think of urinary incontinence as a natural consequence of aging and encounter a neglected health problem. Urinary incontinence has become difficult to detect an important health problem due to many different reasons such as every woman to access health services under equal conditions, excessive and frequent births, poor hygiene, shame, and shame by society. Nurses who are trained in urinary incontinence, patient diagnosis, teaching, and applying conservative treatment techniques to the patient, an important part of the multidisciplinary healthcare team. In this sense, Nurse is important to evaluate the urinary incontinence risk factors of women and to provide counseling about ways of protection by preventing their exposure. In line with all these, our aim in our review is urinary incontinence; The aim is to emphasize the importance of nursing approaches by addressing risk factors, types, and all current treatment methods with evidence levels.

Keywords

• Incontinence
• urınary ıncontınence
• nursıng approach

ÜRİNER İNKONTİNANSI OLAN KADINLARDA HEMŞİRELİK YAKLAŞIMLARI

Abstract

Üriner inkontinans ‘her türlü idrar kaçırma’ şeklinde tanımlanmaktadır. Toplumda net olarak prevelansı saptanamayıp oldukça sık görülen sağlık problemidir. Birçok kadın üriner inkontinansı yaşlanmanın doğal bir sonucu olarak görmekte ve ihmal edilen sağlık problemi olarak karşımıza çıkmaktadır. Her kadının sağlık hizmetine eşit şartlarda ulaşamaması, fazla ve sık doğum, kötü hijyen, toplum tarafından ayıplanma ve utanma duygusu gibi birçok farklı sebepten ötürü üriner inkontinans üzeri örtülen, tespiti zor ve önemli bir sağlık problemi haline gelmiştir. Üriner inkontinans konusunda eğitilmiş hemşireler hasta tanılamada, konservatif tedavi tekniklerini hastaya öğretip uygulamada multidisipliner sağlık ekibinin önemli bir parçasıdır. Bu anlamda hemşirelerin, kadınların üriner inkontinans risk faktörlerini değerlendirmesi, maruziyetlerini önleyerek korunma yolları hakkında danışmanlık yapması önem arz etmektedir. Tüm bunlar doğrultusunda bu derlemenin amacı üriner inkontinansı; risk faktörleri, tipleri ve tüm güncel tedavi yöntemlerini kanıt düzeyleri ile ele alarak hemşirelik yaklaşımlarının önemini vurgulamaktır.

Keywords

• inkontinans
• Üriner İnkontinans,
• Hemşirelik yaklaşımı,

References

1. Kızılkaya Beji, N. Celebi, E.Z. Avcı, N. Delivery and pelvic floor dysfunction. J Ist Faculty Med. 2021;84(2):269-74.
2. Abrams, P. Cardoza, L. Fall, M. Griffiths, D. Rosier, P. Ulmsten, U. Kerrebroeck, P. Victor, A. Wein, A. The standardisation of terminology of lower urinary tract function: report from the standardisation subcommittee of the ınternational continence society. Neurourology and Urodynamics. 2002; 21.167-178.
3. Topuz, Ş. urinary contınence and sexualıty. Balıkesir Health Scıences Journal. 2015;4(1):60-64.
4. Aydın Özkan, S. Bilgiç, D. Kızılkaya Beji, N. Türkiye’de hemşirelik alanında üriner inkontinansla ilgili yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2019;10(2):201-210.
5. Dökmeci, F. Haliloğlu Peker, B. Güngör Uğurlucan, F. Yeniel, Ö. Çetinkaya, Ş.E. Seval,M.M. İtil, İ.M. Kadınlarda izlenen üriner inkontinans: uluslararası kılavuzlar ışığında güncel yönetim. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası. 2017;70(3):187-193.
6. Güngör Uğurlucan, F. Comba, C. Emegil, Ş. Yalçın, Ö. Thoughts and attitudes toward urinary incontinence in Turkey. J Ist Faculty Med. 2016; 79(4):141-146.
7. Özcan, F. Özkürkçügil, C. Etiler, N. Aile Sağlığı Merkezine başvuran kadınlarda idrar kaçırma sıklığı. Türk Aile Hekimler Dergisi. 2016; 20 (1): 29-32.
8. Tosun B.U. Stres Üriner İnkontinans Tedavi Yaklaşımlarının Kadınların Fiziksel Aktivite Düzeylerine Yaşam Kalitelerine ve Toplumsal Katılımlarına Etkisi. Yüksek Lisans Tez, Gaziantep, 2018. s: 5-6.

9. Öztürk, G.Z. Toprak, D. Basa, E. 35 yaş üzeri kadınlarda üriner inkontinans sıklığı ve etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi. Şişli Etfal Hastanesi Tıp Bülteni. 2012; 46(4), 170-176.
10. Öztaş, S. Üriner İnkontinans. Dinçgez Çakmak, B. Jinekolojide Pratik Bilgiler. 1. Baskı, Lyon France, Livre de Lyon, 2020. Sf. 221-238.
11. Bilge, Ç. Kızılkaya Beji, N. Obesity and lower urinary tract symptoms in women. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi. 2016; 24(2): 72-79.
12. Akkuş, Y. 18 yaş üstü kadınlarda üriner inkontinans sıklığı, tipi, şiddeti, risk faktörleri ve yaşam kalitesine etkisinin değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tez, Ankara, 2014, 7-10.
13. Andaç, T. Can Gürkan, Ö. Demirci, N. Üriner inkontinansta kanıt temelli tamamlayıcı ve alternatif tedaviler. Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2020; 6(2):83-90.
14. Öz, Ö. Altay, B. Risk factors of urinary incontinence and nursing approach. İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2017; 6 (1): 34-37.
15. Terzi, H. Terzi, R. Kale, A. Urinary incontinence frequency and affecting factors in women aged over 18. Ege Tıp Dergisi. 2013; 52 (1):15-19.
16. Aktaş, D. Şahin, E. Gönenç, İ. M. Some common gynecologyc problems affectıng women’s health and nursing aproaches. Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi. 2012; 1 (2):37-53.
17. Köseoğlu, E. Dinçer, M. Tuncel, A. Rodoplu, H. Atan, A. Kadın Stres Üriner İnkontinans Cerrahi Tedavisi Sonrası Komplikasyonlar ve Yönetimi. Onur, R. Bayrak, Ö. Üriner inkontinans tanı ve tedavi. Türk Üroloji Akademisi Yayını No: 2, İstanbul, Nobel Kitapevleri, 2015. s: 367-376.
18. Bostancı, M.S. Albayrak, M. Özen, S. Komplike Olmayan Stres Üriner İnkontinans Tedavisinde Cerrahi Yaklaşımlar. Sakarya Tıp Dergisi, 2014; 4 (1):53-59.
19. Buran, G. Gerçek, E. Kadında üriner inkontinansın konservatif tedavisinde güncel ve kanıta dayalı uygulamalar: literatür incelemesi. Ege Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 2019; 35 (3):155-16.
20. Gümüşsoy, S. Kavlak O. The conservative methods in primary urinary incontinence therapy in women. Klinik Tıp Aile Hekimliği Dergisi. 2016; 8(6).
21. Coşkun, B. Kadıhasanoğlu, M. Üriner inkontinansta konservatif tedavi seçenekleri. Onur,R. Bayrak, Ö. Üriner inkontinans tanı ve tedavi. Türk Üroloji Akademisi Yayını No: 2, İstanbul, Nobel Kitapevleri, 2015, s: 213-223.
22. Lucas, MG. Bosch, RJ. Burkhard, FC. Cruz, F. Madden, TB. Nambiar, AK. EAU Guidelines on assessment and nonsurgical management of urinary incontinence. European Urology. 2012; 62.11,30-42.
23. Kadıoğlu, M. Kızılkaya Beji, N. Üriner inkontinans tedavisinde önerilen yaşam biçimi uygulamalarına güncel yaklaşım. HSP. 2016; 3(3):201-207.
24. Çayır, G. & Beji, N.K. Aşırı aktif mesaneli bireylerde Pender’in Sağlığı Geliştirme Modeli doğrultusunda planlanan davranışsal tedavi girişimleri. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 2018; 5 (3), 443-452.
25. Kansu Çelik, H. Kısa Karakaya, B. Aksakal, O.S. Evliyaoğlu, Ö. Kadınlarda stres üriner inkontinansın farmakolojik tedavisi. Obstetrik ve Neonatoloji Tıp Dergisi. 2017; 14(3):127 – 132.
26. Bilge, Ç. Kızılkaya Beji, N. Life quality scales used for evaluating urinary symptoms in women, J Female Funct Urol. 2015; 1-2-3-4:41-45.
27. Topaloğlu Ören, E.D. Ertem, G. Stress urinary incontinence and pelvic organ prolapse: a case report. İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi. 2018; 3(2): 43-46.
28. Dedeli, Ö. Pakyüz, S.Ç. Bowel Movement: The Sixth Vital Sign? Clin Exp Health Sci. 2016; 6(3): 135-139.
29. Şahin, N. H. Üreme Organlarının Yapısal Sorunları. Kızılkaya Beji N, Kadın Sağlığı ve Hastalıkları. Genişletilmiş 2. Baskı, İstanbul, Nobel Kitabevi. 2015. Sf. 137-138.
30. Özcan, M. Kapucu, S. Nursing approach in elderly patients with urinary incontinence. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 2014; 101–109.
31. İrer, B. Şen, V. Demir, Ö. Bozkurt, O. Esen, A. The effects of urinary incontinence subtypes on quality of life: does it matter urinary incontinence subtype on doctor consultation. Ortadoğu Tip Dergisi. 2018; 10 (1): 8-12.
32. Demir, S. Kızılkaya Beji, N. Üriner inkontinanslı kadınlarda yaşam kalitesi ve sağlık arama davranışları. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi. 2015; 23(1): 23-31.
33. Hergül, F.K. Gıersbergen, M.Y. Kontinan üriner diversiyonda kanıt temelli uygulamalar ve hemşirelik. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 2016; 32 (2): 153-164,
34. Dişli, D. & Kaydırak, M.M. Kanıt Temelli Yaklaşım Perspektifinde Postpartum Bakımın Optimizasyonu. İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 2021; 6 (2), 143-151.
35. Güneri, S.E. Postpartum erken dönem kanıta dayalı uygulamalar. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2013; 4 (3), 482-496.