Düşük Yapmış Evli Kadınların Bağlanma Yaralanmaları ile İlişki Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Sare Terzı Ilhan; Şerife Işık

TR EN

Düşük Yapmış Evli Kadınların Bağlanma Yaralanmaları ile İlişki Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı; düşük yapmış evli kadınların bağlanma yaralanmaları ile ilişki doyumları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmanın araştırma grubunu evliliği süresince en az bir kez düşük yapmış 152 evli kadın oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla “Kişisel Bilgi Formu”, “Evlilikte Bağlanma Yaralanmaları Ölçeği” ve “İlişki Doyum Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi, Basit Doğrusal Regresyon Analizi, Mann Whitney U Testi ve Kruskal Wallis H Testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre düşük yapmış evli kadınların bağlanma yaralanmaları ile ilişki doyumları arasında olumsuz yönde anlamlı ilişkiler bulunmaktadır. Çocuk sahibi olan düşük yapmış evli kadınların bağlanma yaralanması düzeyleri çocuk sahibi olmayanlardan daha düşükken, ilişki doyumları daha yüksektir. Ayrıca düşük yapmış evli kadınların çocuk sayıları arttıkça bağlanma yaralanması düzeyi azalırken, ilişki doyumları da artmaktadır. Son olarak düşük yapmış evli kadınların bağlanma yaralanmaları ve ilişki doyumlarının katılımcıların düşük deneyiminden nasıl etkilendiklerine ilişkin ifadelerine göre de farklılaştığı bulunmuştur. Düşük yapmanın ilişkilerini olumsuz etkilediğini ifade edenlerin bağlanma yaralanması düzeyleri, diğerlerine göre daha yüksektir. Çalışmadan elde edilen bulgular alanyazına dayalı olarak tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Bağlanma, bağlanma yaralanmaları, ilişki doyumu, düşük yapma, kadın araştırmaları, evlilik

Analysis of the relationship between attachment injuries and relationship satisfaction in married women who have experienced miscarriage

Öz

The aim of this study is to examine the relationship between attachment injuries and relationship satisfaction of married women who have had abortions. The research group of the study consists of 152 married women who have had at least one miscarriage during their marriage. "Personal Information Form", "Marital Attachment Injuries Scale" and "Relationship Satisfaction Scale" were used to collect data in the study. Descriptive statistics, Pearson Product-Moment Correlation Analysis, Simple Linear Regression Analysis, Mann Whitney U Test and Kruskal Wallis H Test were used in the analysis of the data. According to the findings of the study, there are negative significant relationships between attachment injuries and relationship satisfaction of married women who have had abortion. Married women with children who have had abortions have lower attachment injury levels than those without children, while their relationship satisfaction is higher. In addition, as the number of children of married women who have had abortion increases, the level of attachment injury decreases, while their relationship satisfaction increases. Finally, it was found that attachment injuries and relationship satisfaction of married women who had abortion differed according to the participants' statements about how they were affected by the abortion experience. Those who stated that a miscarriage had a negative impact on their relationships had higher levels of attachment injury than the others. The findings obtained from the study were discussed based on the literature.

Anahtar Kelimeler

Bağlanma, bağlanma yaralanmaları, ilişki doyumu, düşük yapma, kadın araştırmaları, evlilik

Kaynakça

Abe, S., & Oshio, A. (2018). Does Marital Duration Moderate (Dis)Similarity Effects of Personality on Marital Satisfaction? Sage Open, 8(2), 1- 7.
Beutel, M., Deckardt, R., Von Rad, M., & Weiner, H. (1995). Grief and Depression After Miscarriage: Their Separation, Antecedents, and Course. Psychosomatic Medicine, 57(6), 517-526.
Bowbly, J. (2012). Bağlanma. İstanbul: Pinhan Yayıncılık.
Bowlby, J. (2014). Ayrılma. İstanbul: Pinhan Yayıncılık.
Bowlby, J. (2015). Kaybetme. İstanbul: Pinhan Yayıncılık.
Brennan, K. A., & Shaver, P. R. (1995). Dimensions of adult attachment, affect regulation, and romantic relationship functioning. Personality and Social Psychology Bulletin, 21(3), 267-283,
Butzer, B., & Campbell, L. (2008). Adult Attachment, Sexual Satisfaction, and Relationship Satisfaction: A Study of Married Couples. Personal relationships, 15(1), 141-154.
Büyükşahin, A., Hasta, D., & Hovardaoğlu, S. (2005). İlişki İstikrarı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması [Investment Model Scale: Validity and Reliability Study]. Türk Psikoloji Yazıları, 8(16), 25-37.
Byers, E. S. (2005). Relationship Satisfaction and Sexual Satisfaction: A Longitudinal Study of Individuals in Long‐term Relationships. Journal of Sex Research, 42(2), 113-118.
Candel, O. S., & Turliuc, M. N. (2019). Insecure Attachment and Relationship Satisfaction: A Meta-analysis of Actor and Partner Associations. Personality and Individual Differences, 147, 190-199.

Conolly, C. M. (2005). A Qualitative Exploration of Resilience in Long-term Lesbian Couples. The Family Journal: Counseling and Therapy for Couples and Families, 13(3).
Çağ, P., & Yıldırım, İ. (2013). Relational and Personal Predictors of Marital Satisfaction. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4 (39), 13-23. Çelik, M. (2006). Evlilik Doyum Ölçeği Geliştirme Çalışması.
(Yayımlanmamış Doktora Tezi), Çukurova Üniversitesi, Adana. Demirli, C., & Kendir, M. (2016). Evlilik Doyumu Üzerinde Anne Baba Tutumunun Etkisinin İncelenmesi. Education Sciences, 11(3), 96-113.
Doğan, İ. (2007). Sosyoloji Kavramlar ve Sorunlar. Ankara: Pegem.
Engelhard, I. M., van den Hout, M. A., & Arntz, A. (2001). Posttraumatic Stress Disorder After Pregnancy Loss. General Hospital Psychiatry, 23(2), 62-66. Engelhard, I. M., Van Den Hout, M. A., & Schouten, E. G. (2006). Neuroticism and Low Educational Level Predict the Risk of Posttraumatic Stress Disorder in Women After Miscarriage or Stillbirth. General hospital psychiatry, 28(5), 414-417.
Erikson, E. H (2020). İnsanın 8 Evresi. İstanbul: Okyanus.
Erkuş, A. (2011). Davranış Bilimleri İçin Bilimsel Araştırma Süreci (3.Baskı). Ankara: Seçkin.
Feeney, J. A. (2002). Attachment, Marital Interaction, and Relationship Satisfaction: A Diary Study. Personal Relationships, 9(1), 39-55.
Frankel, J. R., Wallen, N. E., Hyun, HH (2012). How to Design and Evaluate Research in Education. New York: McGraw-Hill.
Fricker, J., & Moore, S. (2002). Relationship Satisfaction: The Role of Love Styles and Attachment Styles. Current Research in Social Psychology, 7(11), 182-204.
Feeney, J. A., Noller, P., & Callan, V. J. (1994). Attachment Style, Communication and Satisfaction in the Early Years of Marriage. Personal Relationships. 1 (4), 333- 348.
Gattig, A., & Minkus, L. (2021). Does Marriage Increase Couples’ Life Satisfaction?. Comparative Population Studies, 46, 123-148.
Girgin, B., & Şik, B. A. (2018). Çatalca’da Yaşayan Evli Bireylerin Bağlanma Stilleri, Romantik Kıskançlık Düzeyleri ve Evlilik Doyumları Arasındaki İlişki. Aydın Sağlık Dergisi, 4(2), 41-54.
Glenn, N. D., & Weaver, C. N. (1981). The Contribution of Marital Happiness to Global Happiness. Journal of Marriage and the Family, 161-168.
Gove, W. R., Hughes, M., & Style, C. B. (1983). Does Marriage Have Positive Effects on the Psychological Well-being of the Individual?. Journal of health and social behavior, 24(2), 122-131.
Hafner, R. J., & Spence, N. S. (1988). Marriage Duration, Marital Adjustment and Psychological Symptoms: A Cross‐sectional Study. Journal of clinical psychology, 44(3), 309-316.
Hammond, J. R., & Fletcher, G. J. (1991). Attachment Styles and Relationship Satisfaction in the Development of Close Relationships. New Zealand Journal of Psychology, 20, 56-56.
Hendrick, S. S. (1988). A Generic Measure of Relationship Satisfaction. Journal of Marriage and the Family, 93-98.
Herman, J. L. (1992). Complex PTSD: A Syndrome in Survivors of Prolonged and Repeated Trauma. Journal of Traumatic Stress, 5(3), 377-391.
Johnson, S. M. (1996). The Practice of Emotionally Focused Marital Therapy: Creating Connection. Brunner/Mazel.
Johnson, H. A., Zabriskie, R. B., & Hill, B. (2006). The Contribution of Couple Leisure Involvement, Leisure Time, and Leisure Satisfaction to Marital Satisfaction. Marriage & Family Review, 40(1), 69-91.
Kachadourian, L. K., Fincham, F., & Davila, J. (2004). The Tendency to Forgive in Dating and Married Couples: The role of Attachment and Relationship Satisfaction. Personal Relationships, 11(3), 373-393.
Karney, B. R., & Bradbury, T. N. (1995). The Longitudinal Course of Marital Quality and Stability: A Review of Theory, Methods, and Research. Psychological Bulletin, 118(1), 3-34.
Kaufman, G., & Taniguchi, H. (2010). Marriage and Happiness in Japan and the United States. International Journal of Sociology of the Family, 25-48.
Kaynak Malatyalı, M., & Büyükşahin Sunal, A. (2020). Evli Çiftlerde Bağlanma Boyutları ile Evlilik Doyumu Arasındaki İlişkide Evlilik Gücünün Aracı Rolü. Türk Psikoloji Dergisi, 35(85), 65-78.
Keelan, J. P. R., Dion, K. K., & Dion, K. L. (1998). Attachment Style and Relationship Satisfaction: Test of a Self-disclosure Explanation. Canadian Journal of Behavioural Science/Revue Canadienne des Sciences du Comportement, 30(1), 24-35.
Kemer, G., Yıldız, E. Ç., & Bulgan, G. (2016). Emotional Dependency and Dysfunctional Relationship Beliefs as Predictors of Married Turkish Individuals’ Relationship Satisfaction. The Spanish Journal of Psychology, 19.
Keten, H. S., Gençoğlan, S., Dalgacı, A. F., Avcı, F., Satan, Y., Ölmez, S., & Çelik, M. (2015). Gebelik Kaybı Sonrası Akut Stres Bozukluğunun Değerlendirilmesi. Cukurova Medical Journal, 40(2), 226-232.
Kızıldağ, S. (2019). Evlilik Öncesi Psikolojik Danışma. (Ed. N. Özabacı. Evlilik ve Yakın İlişkiler). Ankara: Pegem.
Kim, H. K., & McKenry, P. C. (2002). The Relationship between Marriage and Psychological Well-being: A Longitudinal Analysis. Journal of Family Issues, 23(8), 885-911.
Kurdek, L. A. (1999). The Nature and Predictors of the Trajectory of Change in Marital Quality for Husbands and Wives over the First 10 Years of Marriage. Developmental psychology, 35(5), 1283.
Levenson, R. W., & Gottman, J. M. (1985). Physiological and Affective Predictors of Change in Relationship Satisfaction. Journal of Personality and Social Psychology, 49(1), 85.
Lin, Y. H. W., & Rusbult, C. E. (1995). Commitment to Dating Relationships and Cross-sex Friendships in America and China. Journal of Social and Personal Relationships, 12(1), 7-26.
Lussier, Y., Sabourin, S., & Turgeon, C. (1997). Coping Strategies as Moderators of the Relationship between Attachment and Marital Adjustment. Journal of Social and Personal Relationships, 14(6), 777-791.
Ma, L., & Gu, D. (2022). The Role of Marriage in the Life Satisfaction and Mortality Association at Older Ages: Age and Sex Differences. Aging & Mental Health, 1-9.
Makinen, J. A. (2004). Resolving Attachment Injuries in Couples: Relating Process to Outcome. (Doctoral Dissertation), University of Ottawa.
Meyers, S. A., & Landsberger, S. A. (2002). Direct and Indirect Pathways between Adult Attachment Style and Marital Satisfaction. Personal Relationships, 9(2), 159-172.
Millikin, J. W. (2000). Resolving Attachment Injuries in Couples Using Emotionally Focused Therapy: A Process Study (Doctoral dissertation), State University.
Pehlivanlı, E., & İkizer, G. (2020). Kırsal ya da Kentsel Bölgelerde Evlilik: Evlilik Doyumu ve Erken Dönem Uyum Bozucu Şemalar Üzerine Bir İnceleme. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(38), 361-395.
Pistole, M. C. (1989). Attachment in Adult Romantic Relationships: Style of Conflict Resolution and Relationship Satisfaction. Journal of social and personal relationships, 6(4), 505-510.
Ptacek, J. T., & Dodge, K. L. (1995). Coping Strategies and Relationship Satisfaction in Couples. Personality and social psychology bulletin, 21(1), 76-84.
Rennebohm, S. B., Seebeck, J., & Thoburn, J. W. (2017). Attachment, Dyadic Adjustment, and Social Interest: An Indirect Effects Model. The Journal of Individual Psychology, 73(3), 208-224.
Rusbult, C. E., Martz, J. M., & Agnew, C. R. (1998). The Investment Model Scale: Measuring Commitment Level, Satisfaction Level, Quality of Alternatives, and Investment Size. Personal relationships, 5(4), 357-387.
Özmen, O., & Atik, G. (2010). Attachment Styles and Marital Adjustment of Turkish Married Individuals. Procedia-social and Behavioral Sciences, 5, 367-371.
Sarı, T., & Owen, K. F. (2016). Examining the Predictive role of Irrational Romantic Relationship Beliefs and Attachment Dimensions on Relationship Satisfaction. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37, 204-216.
Senchak, M., & Leonard, K. E. (1992). Attachment Styles and Marital Adjustment among Newlywed Couples. Journal of Social and Personal relationships, 9(1), 51-64.
Sousa-Gomes, V., Lemos, L., Moreira, D., Ribeiro, F. N., & Fávero, M. (2022). Predictive Effect of Romantic Attachment and Difficulties in Emotional Regulation on the Dyadic Adjustment. Sexuality Research and Social Policy, 1-16.
Stackert, R. A., & Bursik, K. (2003). Why am I Unsatisfied? Adult Attachment Style, Gendered Irrational Relationship Beliefs, and Young Adult Romantic Relationship Satisfaction. Personality and individual differences, 34(8), 1419-1429.
Şendil, G., & Korkut, Y. (2008). Evli Çiftlerdeki Çift Uyumu ve Evlilik Çatışmasının Demografik Özellikler Açısından İncelenmesi. Psikoloji Çalışmaları, 28, 15-34.
Taşköprü, M. (2013). Evlilik Doyumu ile Problem Çözme Becerileri, Stresle Başa Çıkma ve Evlilik Süresi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Bilim Üniversitesi, İstanbul.
Terzi İlhan, S. (2020). Özel Gereksinimli Çocuğu Olan Evli Bireylerin Kişilik Özellikleri ile Çift Uyumları Arasındaki İlişkide Bağlanma Yaralanmalarının Aracı Rolü. (Yayımlanmamış doktora tezi), Gazi Üniversitesi, Ankara.
Terzi İlhan, S. & Işık, Ş. (2021). A Validity and Reliability Study on the Development of Marital Attachment Injuries Scale. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 11(63), 543-566.
Toksöz, İ., & Kolburan, Ş. G. (2018). Evli Bireylerde Bağlanma Stiller ve Bilişsel Esnekliğin İlişki Doyumuna Etkisi. Aydın İnsan ve Toplum Dergisi, 4(2), 17-34.
Towler, A. J., & Stuhlmacher, A. F. (2013). Attachment Styles, Relationship Satisfaction, and Well-being in Working Women. The Journal of social psychology, 153(3), 279-298.
Venter, N. & Snyders, R. (2009). Resilience in Intimate Relationships. New Voices in Psychology, 5(1), 63-85.
Vural Batık, M, & Kalkan, M. (2017). Evlilikte Algılanan Sorun Çözme Becerileri ve Evlilik Doyumu. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(5), 2630-2646.
Wickrama, K. A. S., Frederick O. Lorenz, Rand D. Conger, & Glen H. Elder Jr. (1997). Marital Quality and Physical Illness: A Latent Growth Curve Analysis. Journal of Marriage and the Family, 59(1), 143-155.
Zhang, Z., & Hayward, M. D. (2006). Gender, the Marital Life Course, and Cardiovascular Disease in Late Midlife. Journal of Marriage and Family, 68(3), 639-657.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Kadın Araştırmaları

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Sare Terzı Ilhan ^*
0000-0002-7728-8909
Türkiye

Şerife Işık
0000-0002-5184-8218
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2022

Gönderilme Tarihi

8 Kasım 2022

Kabul Tarihi

25 Aralık 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 1 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA92TZ62AU

APA

Terzı Ilhan, S., & Işık, Ş. (2022). Düşük Yapmış Evli Kadınların Bağlanma Yaralanmaları ile İlişki Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Sakarya Üniversitesi Kadın Araştırmaları Dergisi, 1(1), 74-89. https://izlik.org/JA92TZ62AU

AMA

1.Terzı Ilhan S, Işık Ş. Düşük Yapmış Evli Kadınların Bağlanma Yaralanmaları ile İlişki Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. SAÜKAD. 2022;1(1):74-89. https://izlik.org/JA92TZ62AU

Chicago

Terzı Ilhan, Sare, ve Şerife Işık. 2022. “Düşük Yapmış Evli Kadınların Bağlanma Yaralanmaları ile İlişki Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”. Sakarya Üniversitesi Kadın Araştırmaları Dergisi 1 (1): 74-89. https://izlik.org/JA92TZ62AU.

EndNote

Terzı Ilhan S, Işık Ş (01 Aralık 2022) Düşük Yapmış Evli Kadınların Bağlanma Yaralanmaları ile İlişki Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Sakarya Üniversitesi Kadın Araştırmaları Dergisi 1 1 74–89.

IEEE

[1]S. Terzı Ilhan ve Ş. Işık, “Düşük Yapmış Evli Kadınların Bağlanma Yaralanmaları ile İlişki Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, SAÜKAD, c. 1, sy 1, ss. 74–89, Ara. 2022, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA92TZ62AU

ISNAD

Terzı Ilhan, Sare - Işık, Şerife. “Düşük Yapmış Evli Kadınların Bağlanma Yaralanmaları ile İlişki Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”. Sakarya Üniversitesi Kadın Araştırmaları Dergisi 1/1 (01 Aralık 2022): 74-89. https://izlik.org/JA92TZ62AU.

JAMA

1.Terzı Ilhan S, Işık Ş. Düşük Yapmış Evli Kadınların Bağlanma Yaralanmaları ile İlişki Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. SAÜKAD. 2022;1:74–89.

MLA

Terzı Ilhan, Sare, ve Şerife Işık. “Düşük Yapmış Evli Kadınların Bağlanma Yaralanmaları ile İlişki Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”. Sakarya Üniversitesi Kadın Araştırmaları Dergisi, c. 1, sy 1, Aralık 2022, ss. 74-89, https://izlik.org/JA92TZ62AU.

Vancouver

1.Sare Terzı Ilhan, Şerife Işık. Düşük Yapmış Evli Kadınların Bağlanma Yaralanmaları ile İlişki Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. SAÜKAD [Internet]. 01 Aralık 2022;1(1):74-89. Erişim adresi: https://izlik.org/JA92TZ62AU

30984 Bu eser Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.

Düşük Yapmış Evli Kadınların Bağlanma Yaralanmaları ile İlişki Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Anahtar Kelimeler

Analysis of the relationship between attachment injuries and relationship satisfaction in married women who have experienced miscarriage

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

IZ

Kaynak Göster