Normal Gelişim Gösteren Çocukların Eğitilebilir Zihinsel Engelli Çocuklarla Rekreatif Etkinlikler Aracılığı ile Kaynaştırılması Sonucunda Oluşan Bakış Açısının İncelenmesi
Öz
Bu çalışmanın amacı, normal gelişim gösteren çocuklar ile eğitilebilir zihinsel engelli çocukların rekreatif etkinlikler aracılığı ile kaynaştırılması sonucunda oluşan bakış açılarının incelenmesidir. Araştırma grubunu IQ seviyesi 45-75 arasında değişen ve düzenli olarak rehabilitasyon merkezlerine devam eden 12 eğitilebilir zihinsel engelli ile rehabilitasyon merkezine yakın olan okullar içerisinde tesadüfi olarak seçilen yaşları birbirine yakın olan sağlıklı ve normal IQ düzeyine sahip 12 çocuk olmak üzere toplam 24 çocuk oluşturmuştur. Eğitilebilir zihinsel engelli ve normal gelişim gösteren çocuklara ve çocukların ailelerine çalışmanın genel ve özel niteliği, içeriği, amacı, yöntemi, yeri, saati ve süresi hakkında ayrıntılı bilgi verilmiştir. Çalışma grubuna, haftada 2 gün, günde 90 dakika olmak üzere toplam 8 haftalık çeşitli rekreatif etkinlikler uygulanmıştır. Çalışma programı öncesinde ve sonrasında sağlıklı ve normal çocuklara araştırmacılar tarafından oluşturulan; çocukların cevaplayabilecekleri şekilde ve seviyede hazırlanan 12 soruluk anket uygulanmıştır. Elde edilen verilerin frekans ve yüzde değerlerine ilişkin dağılımları SPSS 21.0 paket programında değerlendirilerek tablolar haline getirilmiştir. Sonuç olarak, uygulanan ön-test sonrasında normal gelişim gösteren çocukların, engelli çocuklar hakkında yeterli bilgiye sahip olmadıkları ve daha önce ortak hiçbir aktivitede yer almadıkları ortaya çıkmıştır. Uygulama sonrası yapılan son testte ise normal gelişim gösteren çocukların zihinsel engelli çocuklara yönelik hem davranış hem de bakış açılarında gelişme olmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Babkes, L. (1999). Sport and Physical Activity Socialization of Youth With Moderate Cognitive Needs: An Expectancy-Value Perspective On Parental İnfluence. University of Nothern Colorado. p.48-55.
- Bayazıt, B. (2006). Eğitilebilir Zihinsel Engelli Çocuklarda Eğlenceli Atletizm Antrenman Programının Psikomotor Özellikleri Üzerine Etkisi. Doktora Tezi (yayınlanmış). Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kocaeli.
- Baykoç, D., Avcı, N., ve Aslan, N. (1997). İlk ve Ortaöğretim Kurumu Öğretmenlerinin Engellilere ve Kaynaştırmaya İlişkin Bilgi ve Görüşleri. 4.Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi. Eskişehir.
- Bolacan, S. (2004). Çubuk RAM Özel Eğitim Raporu. Ankara.
- Corman, I. (1996). Psikanaliz Açısından Çocuk Eğitimi, (Çeviren: Hüseyin Portakal) Cem Yayınevi. İstanbul.
- Diken, H.İ. (1998). Sınıfında Zihin Engelli Çocuk Bulunan ve Bulunmayan Sınıf Öğretmenlerinin Zihinsel Engelli Çocukların Kaynaştırılmasına Yönelik Tutumlarının Karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi (yayınlanmamış). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
- Dörger, D. (2001). Özürlüler ile Yaratıcı Drama. Hacettepe Üniversitesi Aile Hizmetleri ve Uygulama Hizmetleri (AHUM) Etkinliği, Ankara.
- Duman, S. ve Sukan, H.D. (2014). Fiziksel Aktivitenin Zihinsel Engelli Çocukların Sosyalleşmesine Etkisi. II. Uluslararası Engellilerde Beden Eğitimi ve Spor Kongresi, Batman Üniversitesi, Batman.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Spor Hekimliği
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Melike Patlar
Bu kişi benim
Betül Bayazıt
Bu kişi benim
Selami Uçar
Bu kişi benim
Umut Dolu
*
Türkiye
Okan Serhat Tuncil
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
3 Eylül 2018
Kabul Tarihi
13 Aralık 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018