SPORCU VE SPORCU OLMAYAN ERKEK ÇOCUKLARDA OLGUNLAŞMAYA BAĞLI OLARAK ANAEROBİK PERFORMANS GELİŞİMİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Öz
Bu
araştırmanın amacı, 11-15 yaş arasındaki sporcu ve aktif spor yapmayan erkek
çocuklarda anaerobik performans düzeyinin farklı olgunluk evreleri ve düzenli
antrenman katılımına bağlı olarak incelenmesidir. Araştırmaya ortalama yaşları
12.96±1.43 yıl olan 75 sporcu (sporcu grup) ve 75 aktif spor yapmayan (kontrol
grup) toplam 150 erkek çocuk gönüllü olarak katılmıştır. Sporcu grup en az bir
yıl antrenman yaşına sahip, düzenli antrenman yapan takım sporcularından
(Hentbol n=27; Futbol n=26; Voleybol n=22), kontrol grubu ise, daha önce
düzenli antrenmana katılmamış erkek çocuklardan oluşmaktadır. Katılımcılar ayrıca Tanner evrelerine göre
belirlenmiş beş farklı olgunluk düzeyi grubuna ayrılmışlardır. Vücut ağırlığı
ve boy uzunluğu ölçümleriyle birlikte, vücut yağ yüzdesi ve yağsız vücut
kütlesi uygun eşitliklerle değerlendirilmiştir. Anaerobik performans düzeyleri
Wingate Anaerobik Testi ile belirlenmiştir. İstatistiksel analizlerde İki Yönlü
Varyans Analizi (2x5) kullanılmış, ayrıca ilişki katsayıları hesaplanmıştır. Vücut ağırlığı ve yağsız
vücut kütlesiyle kuvvetli pozitif ilişkili olan absolut anaerobik performans düzeyinin
olgunlaşmayla birlikte anlamlı ölçüde arttığı belirlenmiştir (p<0.01). Gerek vücut ağırlığı gerekse yağsız vücut
kütlesinden arındırılmış relatif anaerobik performans değerlerinin de ilerleyen
olgunluk evreleri ile birlikte anlamlı ölçüde artış gösterdiği tespit
edilmiştir (p<0.01). Sporcu grubuna ilişkin
absolut ve relatif anaerobik performans değerlerinin kontrol grubuna göre daha
yüksek olduğu ve faklılığın ilerleyen olgunluk evreleriyle birlikte bir miktar
belirginleştiği gözlenmiştir. Ancak, tüm değişkenler için olgunluk etkisi
(Tanner evreleri) ile antrenman etkisi (sporcu-kontrol grubu) arasındaki
etkileşim anlamsızdır (p>0.05). Sonuç olarak, vücut ağırlığı ve yağsız vücut
kütlesinden bağımsız olarak olgunlaşmayla birlikte anaerobik performanstaki
artışın sürmesi, gelişimle birlikte iskelet kasındaki olası fonksiyonel ve
metabolik değişimlerin de bu artışta etken olabileceğine işaret etmektedir
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Açıkada C. (2004). Training in Children. Acta Orthop. Traumatol. Turc, 38(1), 16-26.
- Ara I, Vicente-Rodriguez G, Jimenez-Ramirez J, Dorado C, Serrano-Sanchez JA, Calbet JA. (2004). Regular Participation in Sports is associated with Enhanced Physical Fitness and Lower Fat Mass in Prepubertal Boys. Int. J. Obes. Relat. Metab. Disord., 28(12), 1585-93.
- Armstrong N, Barker AR, McManus AM. (2015). Muscle Metabolism Changes with Age and Maturation: How Do They Relate to Youth Sport Performance?. British Journal of Sports Medicine, 49(3). doi:10.1136/bjsports-2014-094491.
- Armstrong N, Welsman JR, Chia MY. (2001). Short Term Power Output in Relation to Growth and Maturation. British Journal of Sports Medicine, 35(2), 118-24.
- Boisseau N, Delamarche P. (2000). Metabolic and Hormonal Responses to Exercise in Children and Adolescents. Sports Medicine, 30(6), 405-22.
- Cunha GS, Cumming SP, Valente-dos-Santos J, Duarte JP, Silva G, Dourado AC, Coelho-e-Silva M. (2017). Interrelationships among Jumping Power, Sprinting Power and Pubertal Status after Controlling for Size in Young Male Soccer Players. Perceptual and Motor Skills, 124(2), 329-50.
- De Ste Croix MB, Armstrong N, Chia MY, Welsman JR, Parsons G, Sharpe P. (2001). Changes in Short-Term Power Output in 10- to 12-Year-Olds. Journal of Sports Sciences, 19(2), 141-8.
- Dencker M, Thorsson O, Karlsson MK, Linden C, Svensson J, Wollmer P, Andersen LB. (2006). Daily Physical Activity and Its Relation to Aerobic Fitness in Children Aged 8-11 Years. European Journal of Applied Physiology, 96(5), 587-92.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
27 Ekim 2018
Gönderilme Tarihi
20 Haziran 2018
Kabul Tarihi
15 Ekim 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 5 Sayı: 2