The Effect of The Leader Factor on The Youth's Attention to Politics and Voting Behavior

Öz

In this study, the level of interest of the voters in politics, the reasons for voting for a party, the effect of the leadership factor on their voting preferences, the relationship between the alliance their families voted for and the alliance they think to vote for, which leader is seen as charismatic and which of these leadership dimensions is more important for Generation Z. intended to be examined. For this purpose, online and face-to-face survey method was applied to the Z generation voters living in the Western Mediterranean Region and the data obtained were analyzed using the JAMOVI program. By analyzing the data obtained from the research, it was determined that the party ideology was the most effective on the voting behavior of the Z generation voters and the least the leader factor was effective; about 3/2 of the electorate voted for the candidate and the alliance was less important; those who are interested in politics prefer to vote more than the candidate; It was concluded that the children of the families who voted for the Nation alliance generally exhibited the same behavior as their parents, while the children of the families who voted for the Commonwealth alliance exhibited a different behavior for voting for the alliance.

Anahtar Kelimeler

• Voter Behavior
• Political Leadership
• Generation Z.

Gençlerin Siyasete İlgisi Ve Oy Verme Davranışında Lider Faktörünün Etkisi

Öz

Bu çalışma ile seçmenlerin siyasete ilgi düzeyleri, bir partiye oy verme nedenleri, oy verme tercihlerinde liderlik faktörünün etkisi, ailelerinin oy verdikleri ittifak ile kendilerinin oy vermeyi düşündüğü ittifak arasındaki ilişki, hangi liderin karizmatik olarak görüldüğü ve bu liderlik boyutlarından hangisinin Z Kuşağı için daha önemli olduğunun incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda araştırma, Batı Akdeniz Bölgesinde yaşayan Z kuşağı seçmenine online ve yüz yüze anket yöntemi uygulanmış elde edilen veriler JAMOVI programı kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan araştırmadan elde edilen verilerin analiz edilmesiyle Z kuşağı seçmeninin oy verme davranışında en çok parti ideolojisinin en az da lider faktörünün tercihleri üzerinde etkili olduğu; seçmenlerin yaklaşık 3/2’sinin adaya göre oy kullandığı ve ittifakın daha az öneme sahip olduğu; siyasete ilgili olanların daha çok adaya göre oy verme tercihinde bulunduğu; Millet ittifakına oy veren ailelerin çocuklarının genellikle ailesiyle aynı davranışı sergilediği, Cumhur ittifakına oy veren ailelerin çocuklarının ise farklı ittifaka oy verme davranışı sergilediği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• seçmen davranışı
• siyasi liderlik
• Z kuşağı

Teşekkür

Araştırma süreci boyunca yardımlarını esirgemeyen, yöntemsel açıdan da desteğini gördüğüm sevgili danışmanım Prof. Dr. Ali Murat ALPARSLAN hocama teşekkürü borç bilirim.

Kaynakça

1. Altıntaş, M. H. (2001). Politikada pazarlama ve politik pazarlamada yer alan konular üzerine genel bir inceleme. Amme İdaresi Dergisi, 34(1), 41-43.
2. Aydeniz, A. (2021). Van'da seçmen eğilimleri sosyo – mekânsal bir analiz (1950-2015) (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi.
3. Aydın, K. & Özbek, V. (2004). Ailenin seçmen davranışları üzerindeki etkisi. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (2), 140-155.
4. Bakay, M. A. (2019). 24 Haziran 2018 seçimlerinde ilk defa oy kullanan seçmenlerin oy verme davranışlarını etkileyen faktörler: Elazığ ve İzmir illeri örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
5. Beren, F. (2013). Seçmen tercihine etki eden faktörler ve seçim güvenliği: Şanlıurfa İli örneği. Journal of Academic Inquiries, 8(1), 193-197.
6. Canakay, M. (2004). Seçmen davranışlarını etkileyen faktörler ve Çanakkale’nin seçim coğrafyası (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi.
7. Çaha, Ö. (2008). Türkiye’de seçmen davranışı ve siyasi partiler. Orion Kitabevi.
8. Çakıcı, F. O. (2014). Seçmen tercihinin belirmesinde lider faktörü: Doğu Karadeniz örneği (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İnönü Üniversitesi.

9. Çiftçi, A. & Yılmaz, N. (2013). İbn Haldun’un siyaset teorisi ve siyasal sistem sınıflandırması. Turkish Studies, 8(7), 83-93.
10. Demir, Ö. (2009). Siyasete yön veren rasyonel cahil seçmenler. Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi, 1(1), 0-0.
11. Doğan, A. & Göker, G. (2010). Yerel seçimlerde seçmen tercihi (29 Mart yerel seçimleri Elazığ seçmeni örneği). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 5(2), 159-187.
12. Dursunoğlu, İ. (2017). Siyasal davranış üzerine bir karşılaştırma: Bayburt örneği (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi.
13. Ekinci, B. (2002). Politik pazarlama üzerine uygulamalı bir araştırma (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocaeli Üniversitesi.
14. Gökçe, O. (2016). Siyaset ve kişilik. (O. Gökçe, Çev). Çizgi Kitapevi.
15. Göksu, O. (2018). Siyasal iktidar inşasında lider olgusu: lider tipolojileri bağlamında Recep Tayyip Erdoğan incelemesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
16. Görmez, K. & Sancak, H. Ö. (2009). Türkiye’de yerel siyasette seçmen davranışının dönüşümü Ankara Büyükşehir Belediyesi örneği. Yerel yönetimler yerel siyaset ve kentsel Politikalar (B. Parlak, Çev). Dora Yayıncılık.
17. Görür, O. T. (2010). Van’da seçmen davranışı: 2000-2009. Yüzüncü Yıl Üniversitesi.
18. Gülmen, Y. (1979). Türk seçmen davranışı. İstanbul Üniversitesi Yayını.
19. Hafızoğlu, Y. (2021). Z kuşağı seçmen davranışları. Eğitim ve Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 4(2), 141-164.
20. Kalender, A. (2005). Siyasal iletişim: Seçmenler ve ikna stratejileri. Çizgi Kitabevi.
21. Koçel, T. (2003). İşletme yöneticiliği. Beta Yayınları.
22. Limanlılar, M., (1991). Siyasal pazarlama. Pazarlama Dünyası, 29(5), 29-39.
23. Mancini, P. & Swanson, L. D. (1996). Politics, media, and modern democracy: An international study of innovations in electoral campaigning and their consequences (P. Mancini, L. D. Swanson, Ed.). Praeger Publishers.
24. Özbek, V. (2003). Ailenin seçmen davranışları üzerindeki etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocaeli Üniversitesi.
25. Özdemir, M. & Pektaş, V. (2020). Conger-Kanungo karizmatik liderlik ölçeğinin Türk kültürüne uyarlama çalışması. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 2-18.
26. Özer, İ. & Meder, M. (2008). Siyasal katılma ve seçmen davranışı. Ege Yayınları.
27. Özkan, A. (2010). Türkiye’de seçmenlerin oy verme davranışının siyasal iletişim perspektifinden incelenmesi. Seçenlere ve Seçilenlere: Politik Dünya (E. İnan, Çev.). Referans Yayınları.
28. Şahan, S. (2020). Liderin siyasal kimliğinin ve imajının seçmenin oy verme davranışındaki rolü: Gaziantep (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi.
29. Tosun, T. (2003). Siyasette yeniden mevzilenmeler. Büke Kitapları.
30. Urul, A.K. (2017). Belediye hizmetleri ve seçmen davranışı ilişkisi üzerine bir araştırma:Ankara Yenimahalle ve Altındağ İlçe Belediyeleri örneği (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi.
31. Uztuğ, F., (1999). Siyasal marka seçim kampanyaları ve aday imajı. MediaCat Yayınları.
32. Yıldız, N., (2002). Türkiye’de siyasetin yeni biçimi: liderler, imajlar ve medya. Phoenix Yayınevi.