Temporomandibular eklem bozukluklarının değerlendirilmesinde kullanılan görüntüleme yöntemleri

Öz

Temporomandibular Eklem (TME), çiğneme, yutkunma ve konuşma işlevlerinde görev yapan, vücudun en karmaşık eklemlerinden biridir. Temporomandibular bozukluk çiğneme kasları ve/veya TME'i etkileyen bir seri klinik problemi anlatan bir terimdir. TME bozukluklarının teşhisinde anamnez ve klinik muayene sonuçları radyolojik bulgularla bir arada değerlendirilmelidir. TME bozukluklarının teşhisi, tedavi planlaması ve hasta takibinde radyasyon dozu, teşhise ve tedavi planına katkısı, kolay uygulanabilirliği, maliyeti gibi faktörler bir arada değerlendirilerek görüntüleme yöntemi seçilmelidir. Bu yazıda, TME'i oluşturan kemik yapı, disk, ligament ve kasların değerlendirilmesinde kullanılan görüntülenme yöntemlerinden panoramik, transkranial, transfaringeal, transorbital, transmaksiller, submentoverteks grafiler, konvansiyonel tomografi, bilgisayarlı tomografi, konik ışınlı bilgisayarlı tomografi, sintigrafi, artrografi, manyetik rezonans görüntüleme ve ultrasonografi yöntemleri incelenmekte ve uygun görüntüleme yönteminin seçimi konusunda bilgi verilmektedir.