Organizational Inertia İn Health Institutions

Öz

In this study, the negative return of living conditions and which is a very common situation; The concept of inertia, which expresses the state of burnout, boredom, inactivity and reluctance, is discussed. Inertia, which is a negative behavior that causes physically and mentally inactivity, drives individuals to inertia and at the same time prepares the ground for organizations to move into an inactive, unresponsive structure. After the literature review, a limited number of studies were found in the Turkish and English literature on inertia in health institutions. It is important to understand how the inertia behavior that occurs in the field of health, where human life has an important place, emerges, what causes it and what its consequences can be. From this point of view, the study was conducted within the scope of literature review.

Anahtar Kelimeler

• Inertia
• Organizational Inertia
• Inertia in Healthc Institutions

SAĞLIK KURUMLARINDA ÖRGÜTSEL ATALETİN İNCELENMESİNE YÖNELİK KAVRAMSAL BİR ÇALIŞMA

Öz

Bu çalışmada yaşam şartlarının olumsuz getirisi ve oldukça sık karşılaşılan bir durumu olan; tükenmişlik, bıkkınlık, hareketsizlik ve isteksizlik halini ifade eden atalet kavramı ele alınmaktadır. Fiziken ve ruhen hareketsiz kalmaya sebebiyet veren, olumsuz bir davranış biçimi olan atalet, bireyleri eylemsizliğe sürüklerken aynı zamanda örgütlerin de hareketsiz, değişime cevap veremeyen bir yapılanmaya geçmesine zemin hazırlamaktadır. Yapılan literatür taraması sonrası sağlık kurumlarında ataletle ilgili Türkçe ve İngilizce literatürde sınırlı sayıda çalışmaya rastlanmıştır. İnsan hayatının önemli bir yere sahip olduğu sağlık alanında meydana gelen atalet davranışının nasıl ortaya çıktığı, nelere sebebiyet verdiği ve sonuçlarının neler olabileceğinin anlaşılması önemlidir. Buradan hareketle çalışma literatür incelemesi kapsamında yürütülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Atalet
• Örgütsel Atalet
• Sağlık Kurumlarında Örgütsel Atalet

Kaynakça

1. Akalın, E.H., (2005), “Yoğun Bakım Ünitelerinde Hasta Güvenliği”, Yoğun Bakım Dergisi, 5(3): 141-146.
2. Aqeela, M.S. and Victor, L. D., (2017), “Impact of knowledge ınertia on organizational ınnovation mediating role of organizational learning”, Journal for Studies in Management and Planning, 3(2): 164-174.
3. Canatan, H., Erdoğan, A. ve Yılmaz, S., (2015), “Hastanelerde Yapılan Tıbbi Hataların Türleri ve Nedenleri Üzerine Bir Araştırma: İstanbul İlinde Özel Bir Hastane İle İlgili Anket Çalışması ve Konuya İlişkin Çözüm Önerileri”, Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 2(2): 82-89.
4. Cavus, F. M., Koc, M. and Aksoy, A., (2014), “Entrepreneurial behaviors: Are the people restricted by knowledge ınertia?”, International Review of Management and Marketing, 4(1): 42-48.
5. Collinson, S. and Wilson, D.C., (2006), “Inertia in Japanese organizations: Knowledge management routines and failure to ınnovate”, Organization Studies, 27(9): 1359-1387.
6. Çankaya, H. İ. ve Demirtaş, Z., (2010), “Öğretmen Adaylarının Görüşlerine Göre Üniversite İklimi ve Atalet Arasındaki İlişki”, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(2): 1-9.
7. Çavuş, F. M. ve Pekkan, N. Ü., (2017), “Bilgi Ataletinin Karar Verme Tarzına Etkisi Adana İlinde Bir Uygulama”, Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 16.Özel Sayı, 563-576.
8. Fang, C., Chang, S. and Chen, G., (2011), “Organizational learning capability and organizational ınnovation: The moderating role of knowledge ınertia” African Journal of Business Management, 5(5): 1864-1870.

9. Godkin, L. and Allcorn, S., (2008), “Overcoming Organizational İnertia: A Tripartite Model For Achieving Strategic Organizational Change”, The Journal of Applied Business and Economics, 8(1): 82-94.
10. Hannan, T. M. and Freeman J., (1984), “Structural Inertia and Organizational change”, American Sociological Review, 49(2): 149-164.
11. https://sozluk.gov.tr/, Erişim Tarihi: 11.04.2020.
12. Işık, Ş., (2019), Psikolojiye Giriş, 2.baskı, Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
13. İntepeler, S.Ş., Soydemir, D. ve Güleç, D., (2014), “Hemşirelerin Tıbbi Hataya Eğilimleri ve Etkileyen Faktörler”, Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 30(1): 1-18.
14. Kaya, Ş.D. ve Yağcı, M., (2015), “Sağlık Çalışanlarının Atalet Durumlarının Hasta Güvenliği İle İlişkisi”, International Journal of Social Sciences and Education Research, 1(2): 454-462.
15. Kaya, Ş.D., Yüceler, A. ve Özen, Y. M., (2018), “Hemşirelerde Atalet Davranışları ve Hasta Güvenliği”, Nobel Medıcus, 14(2): 40-48.
16. Kinnear, C. and Roodt, G., (1998), “The development of an ınstrument for measuring organisational ınertia”, Journal of Industrial Psychology, 24(2): 44-54.
17. Koval, P. and Kuppens, P., (2012), “Changing emotion dynamics: ındividual differences in the effect of anticipatory social stress on emotional inertia.”, Emotion, 12(2): 256–267.
18. Kurt, M. E., (2017), Sağlık Yönetimi Eğitimi ve Sağlıkta Dönüşüm Programı İçin Profesyonel Sağlık Yöneticiliğinin Gerekliliği, 1.Baskı, Bursa: Ekin Yayınevi.
19. Liao, S., (2002), “Problem solving and knowledge inertia”, Expert Systems With Applications, 22(1): 21–31.
20. Liao, S., Fei, W. and Liu, C., (2008), “Relationships between knowledge inertia, organizational learning and organization innovation”, Technovation, 28: 183-195.
21. Moscarini, G., (2004), ‘‘Limited İnformation Capacity As A Source Of İnertia’’, Journal of Economic Dynamics and Control, 28(10): 2003–2035.
22. Özdemir, S. ve Cemaloğlu, N., (2017), Örgütsel Davranış ve Yönetimi, 2.baskı, Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
23. Özen, N., Onay, T. ve Terzioğlu, F., (2019), “Hemşirelerin Tıbbi Hata Eğilimlerinin ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi”, Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 6(2): 283-292.
24. Özpehlivan, M. ve Altan, S., (2018), “Bilişim Sektöründe Dönüştürücü Liderliğin, Değişime Direnç ve Yenilikçiliğe Etkisi: İstanbul İli Örneği”, Turkish Studies Economics, Finance and Politics, 13(22): 417-436.
25. Putten, V. M., Zeelenberg, M., Dijk, V. E. and Tykocinski, O. E., (2013), ‘‘Inaction inertia’’, European Review of Social Psychology, 24(1): 123–159.
26. Sargutan, E.A., (2005), “Sağlık Sektörü ve Sağlık Sistemlerinin Yapısı”, Hacettepe Sağlık İdaresi Dergi, 8(3): 400-428.
27. Sekman, M., (2007), Kişisel Ataleti Yenmek, 13.Baskı, İstanbul: Alfa Yayınevi.
28. Seth, H., Talwar, S., Bhatis, A., Saxena, A. and Dhir, A., (2020), “Consumer resistance and inertia of retail investors: Development of the resistance adoption inertia continuance (RAIC) framework”, Journal of Retailing and Consumer Services, 55, 1-14.
29. Smith, M.F., Lancioni, R.A. and Oliva, T.A., (2005), “The effects of management inertia on the supply chain performance of produce-to-stock firms”. Industrial Marketing Management, 34(6): 614-628.
30. Soysal, A., (2010), “Atalet: Etkin Yönetim İçin Kişisel ve Örgütsel Düzeyde Bir Analiz”, Çimento İşveren, 16-26.
31. Stainback, K., Tomaskovic, D. and Skaggs, S., (2010), “Organizational approaches to ınequality: Inertia, relative power and environments”, Annual Review of Sociology, 36(1): 225-247.
32. Türkan, A. ve Esmer, Y., (2019), “Örgütsel Atalet Kavramına Teorik Bir Bakış”, Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(3): 525-534.
33. Tykocinski, O. E., Pittman, T. S. and Tuttle, E. E., (1995), “Inaction inertia: Foregoing future benefits as a result of an initial failure to act”, Journal of Personality and Social Psychology, 68(5): 793–803.
34. Uğur, S.S., (2018), Örgütsel Sessizlik ile Kişilik Tipolojileri Arasındaki İlişki, 1.baskı, Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
35. Ural, A. (2018), Örgütsel Çatışmanın Yönetimi, Ankara: Pegem Akademi Yayınevi.
36. Wang, V., Lee, S.Y.D. and Maciejewski, M. L., (2015), “Inertia in health care organizations”, Health Care Management Review, 40(3): 203–213.
37. Zeelenberg, M. and Pieters, R., (2004), “Beyond valence in customer dissatisfaction”, Journal of Business Research, 57(4): 445–455.
38. Zerenler, M. ve Öğüt, A., (2007), “Sağlık Sektöründe Algılanan Hizmet Kalitesi ve Hastane Tercih Nedenleri Araştırması: Konya Örneği”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 502-519.