Engelli Öğrencilerin Beden Eğitimi ve Spor Dersine Yönelik Tutumlarının İncelenmesi

Öz

Araştımanın amacı engelli öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine karşı tutumlarının hangi seviyede olduğunu tespit etmektir. Çalışmamızın örneklem grubunu Gaziantep ilinde eğitim gören çeşitli engele sahip 100 erkek, 41 kadın olmak üzere toplam 141 engelli öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada kişisel bilgilere ulaşmak için demografik bilgiler formu, beden eğitimi ve spor dersine karşı tutumları belirleyebilmek için Güven Karahan ve Kuru (2015) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan “Engelliler Beden Eğitimi ve Spor Dersi Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Kişisel bilgiler ve ölçek maddelerine verilen cevapların çözümlenmesinde SPSS 22.0 programından faydalanılmıştır. Kolmogorov Simirnov testi sonucunda verilerin normal dağıldığı tespit edilmiştir. İkili değişkenler için Independent-T test, üç ve daha fazla olan değişkenler için ise One Way Anova testi uygulanmıştır. Çalışma sonucunda erkek engelli öğrencilerin kadın engellilere göre beden eğitimi dersine karşı daha olumlu tutumlar sergiledikleri (t=-4,308; p<.05), down sendromlu öğrencilerin diğer engel gruplarına göre daha olumlu tutumlar gösterdikleri (F=13,43; p<.05) ve doğuştan engelli olan öğrencilerin sonradan engelli olan öğrencilere göre beden eğitimi ve spor dersine karşı daha olumlu tutumlar sergiledikleri (t=2,112; p<.05) sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Engelli
• Beden Eğitimi
• Spor
• Tutum

Investigation of Disabled Students Attitudes Towards Physical Education and Sports Lesson

Öz

The aim of the study is to determine the level of attitudes of disabled students towards physical education and sports lessons. The sample group of our study consists of a total of 141 students with various disabilities, 100 male and 41 female, studying in Gaziantep. In the research, the demographic information form was used to reach personal information, and the "Disabled Physical Education and Sports Lesson Attitude Scale" the validity and reliability study of which was conducted by Güven Karahan and Kuru (2015) in order to determine attitudes towards physical education and sports lessons. SPSS 22.0 program was used to analyze the answers given to personal information and scale items. As a result of the Kolmogorov Smirnov test, it was determined that the data were normally distributed. Independent-T test was used for binary variables and One Way Anova test was applied for three or more variables. As a result of the study, it has been concluded that male disabled students have more positive attitudes towards physical education lesson than female disabled students (t=-4,308; p<.05), students with Down syndrome have more positive attitudes than other disability groups (F=13,43; p<.05), and students with congenital disabilities have more positive attitudes towards physical education and sports than students with disabilities later on (t=2,112; p<.05).

Anahtar Kelimeler

• Disabled
• Physical Education
• Sport
• Attitude

Kaynakça

1. Amerikan Psikiyatri Birliği (2013) Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal Elkitabı, Beşinci Baskı (DSM-5), Tanı Ölçütleri Başvuru Elkitabı (Çev. Ed.: E Köroğlu) Hekimler Yayın Birliği, Ankara, 2013.
2. A.Brian, Bostick, L., Starrett, A., Klavina, A., Taunton Miedama, S., Pennell, A., et al. (2020). The Effect of Ecologically Valid Interventıon Strategies on the Locomotor Skills of Children with Visual Impairments. Adapted Physical activity Quarterly;APAQ, 177-192.
3. Bloomfeld, S. (2005). Yaşam boyunca fiziksel aktivitenin kemik sağlığına katkıları. Topics in Geriatric Rehabilitation, cilt. 21, no.. 1, 68-76.
4. Brouwer, J. &. (1995). Felsefi açıdan engellilerde spor. Antalya uluslar arası engellilerde spor sempozyumu bildiri kitabı. . TC Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Spor Daire Başkanlığı. Yayın, (1997/1), 11-17.
5. Fox, K., & Riddoch, C. (2000). İyi beslenmeyle büyüme üzerine sempozyum:ilk yirmi yıla odaklanma. Çağdaş çocukların ve ergenlerin fizikselaktivite kalıplarının grafiğini çıkarmak. Beslenme Derneği Bildirileri,cilt. 59, no. 4, 497-504.
6. Frey, C.-Y. P. (2006). Otizm spektrum bozukluğu olan gençlerde fiziksel aktivite kalıpları. Journal of Autism and Devel opmenta lDisorders, cilt. 36, no. 5, 597-606.
7. Güven Karahan, B. (2011). Engelli Öğrencilerin Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutumları ve Karşılaştıkları Sorunlar. Doktora Tezi, 135-139.
8. Güven Karahan, B., & Kuru, E. (2015). Ortopedik, görme ve işitme engelli öğrenciler için beden eğitimi ve spor dersi tutum ölçeği geliştirme çalışması. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10(1), 36-46.

9. İlhan, L. (2008). Eğitilebilir Zihinsel Engelli Çocuklarda Beden Eğitimi ve Sporun Sosyalleşme Düzeylerine Etkisi . Kastamonu Eğitim Dersi, 315-324.
10. J.Duvall, Satpute, S., Cooper, R., & Cooper, R. (2021). A review of adaptive sport opportunities for power wheelchair users. Disability and rehabilitation. Assistive technology, 407-413.
11. Karasar, N. (2020). Bilimsel Araştırma Yöntemi;Kavramlar İlkeler Teknikler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
12. Pan, C., & Frey, G. (2006). Otizm spektrum bozukluğu olan gençlerde fiziksel aktivite kalıpları. Journal of Autism and Devel opmenta lDisorders, cilt. 36, no. 5, 597-606.
13. Riddoch, ]. K. (2000). İyi beslenmeyle büyüme üzerine sempozyum:ilk yirmi yıla odaklanma. Çağdaş çocukların ve ergenlerin fizikselaktivite kalıplarının grafiğini çıkarmak. Beslenme Derneği Bildirileri,cilt. 59, no. 4, , 497-504.
14. Strauss, R. S., Rodzilsky, D., Burack, G., & Colin, M. (2001). Psychosocial correlates of physical activity in healthy children. Archives of pediatrics & adolescent medicine, 155(8), 897–902. https://doi.org/10.1001/archpedi.155.8.897
15. Terre, L., Drabman, R. S., Meydrech, E. F., & Hsu, H. S. (1992). Relationship between peer status and health behaviors. Adolescence, 27(107), 595–602.
16. Tufan, İ., & Arun, Ö. (2002). Türkiye Özürlüler Araştırması 2002 İkinci Analizi. T.C. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı.Tubitak: Ankara.
17. Yıldırım, A., & Abakay, U. (2015). Hokeycilerin İletişim Becerileri ve Saldirganlik Düzeyleri Arasindaki İlişkinin İncelenmesi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 17-28.
18. Zhao, M., & Chen, S. (2018). The Effects of Structured Physical Activity Program on Social Interaction and Communication for Children with Autism. BioMed research international, 2018, 1825046. https://doi.org/10.1155/2018/1825046