Investigation of Physical Activity Levels of Athletes in Different disablet Groups

Öz

The aim of the study is to examine the physical activity levels of disabled athletes in different branches in terms of some variables. A total of 62 disabled athletes, 17 women and 45 men, participated on a voluntary basis. The IPAQ (international physical activity questionnaire) form was applied to the hearing and visually impaired athletes. With the international physical activity questionnaire, weekly daily sitting times, walking times, as well as vigorous and moderate physical activities were determined. The total physical activity duration of the participating individuals was calculated and classified as 'low, medium and high'. Frequency and percentage analysis, Independent t test and One Way Anova test were used to analyze the data. Significance level was taken as p<0.05. When we examined different types of disability according to the findings of the study, it was concluded that both disability groups performed high-intensity physical activity. However, it was found that the physical activity levels of the hearing impaired (MET: 7614) were higher than the visually impaired (MET: 6050) p<0.05. When we examined on a branch basis, it was determined that the MET values were close to each other, but the MET values of the disabled athletes in the judo branch were higher than the other branches. As a result, it was concluded that the MET values of hearing impaired judo athletes were higher.

Anahtar Kelimeler

• Physical activity
• Hearing impaired
• Visually impaired
• Branch

Farklı Engel Gruplarındaki Sporcuların Fiziksel Aktivite Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Araştırmanın amacı farklı branşlardaki engelli sporcuların fiziksel aktivite düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesidir. Çalışmaya gönüllülük esasına göre 17 kadın, 45 erkek toplamda 62 engelli sporcu katılmıştır. İşitme ve görme engelli sporculara IPAQ formu uygulandı. Uluslararası fiziksel aktivite anketi ile haftalık günlük oturma süreleri, yürüme süreleri aynı zamanda şiddetli ve orta dereceli fiziksel aktiviteleri belirlendi. Katılan bireylerin toplam fiziksel aktivite süreleri hesaplandı ve ‘düşük, orta ve yüksek düzey’ olarak sınıflandırıldı. Verilerin çözümlenmesinde tanımlayıcı analiz, Independent t testi ve One Way Anova testi kullanıldı. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak alındı. Çalışma bulgularına göre farklı engel türlerini incelediğimiz zaman iki engel grubununda yüksek şiddetli fiziksel aktivite yaptığı sonucuna ulaşılmıştır. Ancak işitme engellilerin fiziksel aktivite seviyelerinin (MET: 7614) görme engellilere göre (MET: 6050) daha yüksek olduğu sonucu bulunmuştur p<0,05. Branş bazında incelediğimiz zaman MET değerlerinin birbirine yakın olduğu, ancak judo branşında olan engelli sporcuların MET değerlerinin diğer branşlardan daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, işitme engelli judo sporcuların MET değerlerinin daha yüksek olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Fiziksel aktivite
• İşitme engelli
• Görme engelli
• Branş

Kaynakça

1. Armutçu, F., Taşkın, C., & Yıldız, S. (2018). Fiziksel Aktivite Amaçlı Park Ve Rekreasyon Alanlarının Kullanımını Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, Yıl: 6, Sayı: 84, Aralık 2018, s. 246-254
2. Chasan-Taber, L., Erickson, J., McBridge, J., Nasca, P., Chasan-Taber, S. & Freedson, P. (2002). Reproducibility of a Self- Administered Lifetime Physical Activity Questionnaire
3. Craig, C.L., Marshall, A.L., Sjöstörm, M., Bauman, A.E., Booth, M.L., Ainsworth, B.E., Pratt, M., Ekelund, U. & Yngve, A. (2003). International physical activity questionnaire (IPAQ): a comprehensive reliability and validity study in twelve countries. Medicine and Science in Sport and Exercise. 35(8), 1381-1395.
4. Fişne, M. (2009). “Fiziksel Aktivitelere Katılım Düzeyinin Üniversite Öğrencilerinin Akademik Başarıları, İletişim Becerileri ve Yaşam Tatminleri Üzerine Etkilerinin İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Spor Yöneticiliği Ana Bilim Dalı.
5. Fogelman, Y., Bloch, B. & Kahan, E.. (2004). “Assessment Of Participation in Physical Activities And Relationship to Socioeconomic And Health Factors”, Patient Education And Counseling, 53, 95-99.
6. Genç, M., Eğri, M., Kurçer, M.A., Kaya, M., Pehlivan, E., Karaoğlu, L., & Güneş, G. (2002). Malatya Kent Merkezindeki Banka Çalışanlarında Fizik Aktivite Sıklığı.
7. Gür, Y., Gençay, Ö. A., Gençay, S., Gür, E., & Demir, A. (2017) İşitme Engelli Bireylerin Fiziksel Aktivite Ve Umutsuzluk Düzeyleri, Uluslararası Hakemli Ekonomi Yönetimi Araştırmaları Dergisi, ISSUE: 14 s.61.
8. Haskell, W. (1996). Physical Activity, Sport, and Health: Toward the Next Century. Research Quarterly For Exercise and Sport, 67(3), 37-47.

9. İlhan, L. (2008). Eğitilebilir Zihinsel Engelli Çocuklarda Beden Eğitimi ve Sporun Sosyalleşme Düzeylerine Etkisi, Kastamonu Eğitim Dergisi, 16(1), 315-324.
10. Jones, P. (1991). Quality Of Life Measurement For Patients With Diseases Of The Airways. Thorax, 461: 676-82.
11. Neuman, W. L. (2012). Toplumsal Araştırma Yöntemleri: Nicel Ve Nitel Yaklaşımları II (5. basım). (Çev. S. Özge). İstanbul: Yayın Odası
12. Norman, A., Belleco, R., Bergstorm, A. & Wolk, A. (2001). Validity and Reproducibility of Self-Reported Total Physical Activity-Differences by Relative Weight. International Journal of Obesity, 25, 682-688.
13. Özer, D., Baltacı, G., & Tedavi, F. (2008). İş Yerinde Fiziksel Aktivite. Klasmat Matbaacılık, Ankara, 19, 21.
14. Öztürk, M. (2005). Üniversitede Eğitim-Öğretim Gören Öğrencilerde Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketinin Geçerliliği ve Güvenirliği ve Fiziksel Aktivite Düzeylerinin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara
15. Savcı, S. (2006). “Üniversite Öğrencilerinin Fiziksel Aktivite Düzeyleri”, Turk soc Cardio/ 34(3): 166-172.
16. Sunay, H. (2020. “ Spor Yönetimi 1”. Hakan Sunay (Ed.). Sporda Yönetim ve Organizasyon 1 (Ss. 3-25). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
17. Topsaç, M., & Bişğin, H. (2014). Üniversitede Okuyan Engelli Öğrencilerin Fiziksel Aktivite Düzeylerinin İncelenmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (40).
18. Yıldırım, A., (2022). Hokey Sporcularına Uygulanan Sekiz Haftalık Aerobik Egzersizin Başarı Motivasyonu Düzeylerine Olan Etkisi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 7(2), 128-136.
19. Yıldırım, İ., Özşevik, K., Neuman, S., Canyurt, E. & Tortop, Y. (2015). Üniversite Öğrencilerinde Fiziksel Aktivite İle Depresyon İlişkisi. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi