Rekreasyonel Olarak Tenis Oynayan Bireylerin Sürat ve Çeviklik Performansları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Amaç: Tenis oyununun yapısında, kısa mesafelerde sık sık tekrarlanan hızlanma, yavaşlama ve yön değiştirme gibi hareketler bulunmaktadır. Farklı açılarda ve farklı yönlerde gerçekleşen hareketler sırasında ivmelenme özelliği ön plana çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, haftada 3 gün düzenli olarak tenis oynayan kadın ve erkek bireylerde kısa mesafe sürat performansı ile çeviklik testi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ayrıca, cinsiyet değişkenine göre 5-10 metrelik sürat ve çeviklik performansında farklılıkların ortaya konması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmanın örneklem grubunu Spor Bilimleri Fakültesinde eğitim gören ve haftanın en az 3 günü düzenli olarak tenis antrenmanı yapan 21.0±1.5 (yıl) yaş ortalamasına sahip 10 kadın ve 10 erkek öğrenci oluşturmuştur. Çalışma kapsamında ivmelenme özelliğini test etmek için 5 m ve 10 m sürat testi, çeviklik özelliğini değerlendirmek için çeviklik T-Testi uygulanmıştır. Çeviklik ve sürat performansı arasındaki ilişki düzeyine bakabilmek için Pearson Korelasyon testi, kadın ve erkek örneklem gruplarına ait test skorları arasında farka ise bağımsız gruplarda T-testi kullanılmıştır. Bulgular: Elde edilen bulgulara bakıldığında çeviklik ile 5 m (r=.741; p<0.01) ve 10 m (r=.806; p<0.01) hızlanma süreleri arasında yüksek düzeyde anlamlı ilişki olduğu görülmüştür. Ayrıca kadın ve erkek bireyler arasında çeviklik, 5 m ve 10 m hızlanma süreleri arasında anlamlı bir farklılık olduğu görülmektedir. Sonuç: Elde edilen sonuçlara göre, tenis branşında hız özelliğinin geliştirilmesinin, çeviklik performansının artırılmasına büyük katkı sağlayabileceği düşünülmektedir. Uygulama açısından değerlendirildiğinde, hızlanma yeteneğini geliştiren antrenman programlarının kullanılması önerilmekte ve kadın ve erkek sporcular arasındaki farklılıkların antrenman süreçlerine entegre edilmesi tavsiye edilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Tenis
• Çeviklik
• Hızlanma
• Yön Değiştirme

An Investigation of the Relationship Between Speed and Agility Performance Parameters in Recreational Tennis Players

Öz

Aim: This study aims to explore the relationship between short-distance speed performance and agility in male and female tennis players who play three times weekly, highlighting the differences in speed and agility based on gender over distances of 5-10 meters. Method: The sample consisted of 20 university students from the Faculty of Sports Sciences, with an average age of 21 ± 1.5 years, equally divided by gender, all regularly participating in tennis training. To assess acceleration, 5m and 10m sprint tests were conducted, alongside the T-Test for agility evaluation. The Pearson Correlation test examined the link between agility and speed, while an independent samples T-test compared gender-specific test scores. Findings: Findings reveal a significant correlation between agility and both 5m (r=.741; p<0.01) and 10m (r=.806; p<0.01) sprint times, indicating a strong relationship between these aspects. Notably, significant differences in agility and sprint times were observed between genders, suggesting inherent performance variances. Conclusion: Consequently, enhancing speed attributes in tennis is believed to significantly boost agility performance. It is recommended that training programs focusing on speed development should be utilized, incorporating these gender differences into the training regime to optimize athlete performance. This study underscores the integral role of speed in improving agility within tennis, advocating for tailored training approaches.

Anahtar Kelimeler

• Tennis
• Agility
• Acceleration
• Change of Direction

Kaynakça

1. Armstrong, R. & Greig, M. (2018). The functional movement screen and modified star excursion balance test as predictors of t-test agility performance in university rugby union and netball player. Physical Therapy in Sport, 31, 15-21. Doi: 10.1016/j.ptsp.2018.01.003
2. Akşit, T. (2012). Tenis fizyolojisi ve performans. Turkiye Klinikleri Journal of Sports Sciences, 4(2).
3. Comellas, J., & López, P. (2001). Análisis de los requerimientos metabólicos del tenis. Analysis of the metabolic requirements of tennis. Apunts: Educación Física y Deportes, 65, 60-63.
4. Cooke, K., Quinn, A., & Sibte NB. (2011). Testing speed and agility in elite tennis players. Strength and Conditioning Journal, 33(4), 69-72. https://doi.org/10.1519/SSC.0b013e31820534be
5. Crespo, M., & Reid, M. (2003). Applied sport science for high performance tennis: Proceedings of the 13th ITF Worldwide Coaches Workshop, Vilamoura, Portugal, October 2002. International Tennis Federation.
6. Deutsch, E., Deutsch, S. L., & Douglas, P. S. (1988). Exercise training for competitive tennis. Clinics in Sports Medicine, 7(2), 417–427. https://doi.org/10.1016/S0278-5919(20)30944-3
7. Dişçeken, O. (2017). Tenisçilere uygulanan çeviklik antrenmanlarının atletik performansları üzerine etkilerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Erciyes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
8. Fernández-Fernández, J., Fernández-García, B., Méndez-Villanueva, A., & Terrados, N. (2005). Exercise intensity in single tennis: training drills vs simulated match play. Archivos de Medicina Del Deporte, 22 (107), 187-192.

9. Fernández-Fernández, J., Ulbricht, A., & Ferrauti, A. (2014) Fitness testing of tennis players: How valuable is it. British Journal of Sports Medicine, 48, 21-31. https://doi.org/10.1136/bjsports-2013-093152
10. Fernandez, J., Mendez-Villanueva, A., & Pluim, B. M. (2006). Intensity of tennis match play. British Journal of Sports Medicine, 40(5), 387–391. https://doi.org/10.1136/bjsm.2005.023168
11. Fett, J., Ulbricht, A., Wiewelhove, T., & Ferrauti, A. (2017). Athletic performance, training characteristics, and orthopedic indications in junior tennis Davis Cup players. International Journal of Sports Science & Coaching, 12(1), 119-129. https://doi.org/10.1177/1747954116684393
12. Gallo-Salazar, C., Del Coso, J., Barbado, D., Lopez-Valenciano, A., Santos-Rosa, F. J., Sanz-Rivas, D., Moya, M., & Fernandez-Fernandez, J. (2017). Impact of a competition with two consecutive matches in a day on physical performance in young tennis players. Applied Physiology, Nutrition, and Metabolism, 42(7), 750–756. https://doi.org/10.1139/apnm-2016-0540
13. Groppel, J. L., & Roetert, E. P. (1992). Applied physiology of tennis. Sports Medicine, 14(4), 260–268. https://doi.org/10.2165/00007256-199214040-00004
14. Hernández-Davó, J. L., Loturco, I., Pereira, L. A., Cesari, R., Pratdesaba, J., Madruga-Parera, M., Sanz-Rivas, D., & Fernández-Fernández, J. (2021). Relationship between sprint, change of direction, jump, and hexagon test performance in young tennis players. Journal of Sports Science ve Medicine, 20(2), 197–203. https://doi.org/10.52082/jssm.2021.197
15. Jansen, M. G. T., Elferink-Gemser, M. T., Hoekstra, A. E., Faber, I. R., & Huijgen, B. C. H. (2021). Design of a tennis-specific agility test (tat) for monitoring tennis players. Journal of Human Kinetics, 80, 239–250. https://doi.org/10.2478/hukin-2021-0094
16. Kovacs, M. S. (2004). Energy system-specific training for tennis. Strength & Conditioning Journal, 26(5), 10-13.
17. Kovacs, M.S. (2006). Applied physiology of tennis performance. British Journal of Sports Medicine, 40(5), 381- 386. Doi: 10.1136/bjsm.2005.023309
18. McCarthy-Davey, P. R. (2000). Fatigue, carbohydrate supplementation and skilled tennis performance. Tennis science and technology. Oxford: Blackwell, 333-340.
19. Munivrana, G., Filipčić, A., & Filipčić, T. (2015). Relationship of speed, agility, neuromuscular power, and selected anthropometrical variables and performance results of male and female junior tennis players. Collegium Antropologicum, 39(1), 109–116.
20. Pauole, K., Madole, K., Garhammer, J., Lacourse, M., & Rozenek, R. (2000). Reliability and validity of the T-test as a measure of agility, leg power, and leg speed in college-aged men and women. The Journal of Strength & Conditioning Research, 14(4), 443-450.
21. Smekal, G., Von Duvillard, S. P., Rihacek, C., Pokan, R., Hofmann, P., Baron, R., Tschan, H., & Bachil, N. (2001). A physiological profile of tennis match play. Medicine and Science in Sports and Exercise, 33(6), 999-1005. https://doi.org/10.1097/00005768-200106000-00020
22. Söyler, M., & Cingoz, Y. E. (2023). Balance control, agility, eye-hand coordination for the sportive performance of amateur tennis players: A pilot study. Journal of ROL Sport Sciences, 4(2), 729–745. https://doi.org/10.5281/zenodo.8017639
23. Tortu, E., Akınoğlu, B., Hasanoğlu, A., & Kocahan, T. (2022). Kadın ve Erkek Sporcularda Anaerobik Performans ve Reaktif Çeviklik Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Kesitsel Bir Çalışma. Turkiye Klinikleri Journal of Sports Sciences, 14(1).
24. Uzlaşır, S., Özdıraz, K.Y., Dağ, O., & Tunay, V.B. (2021) The effects of stroboscopic balance training on cortical activities in athletes with chronic ankle instability. Phys Ther Sport, 50, 50-58. https://doi.org/10.1016/j.ptsp.2021.03.014
25. Yılmaz, Y.Y., & Can, İ. (2021). Tenisçilerde çeviklik yeteneğinin yaş faktörüne göre karşılaştırılması ve tenis performansı ile ilişkisinin araştırılması. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(1), 36-48. https://doi.org/10.25307/jssr.897934
26. Zemkova, E. (2016). Differential contribution of reaction time and movement velocity to the agility performance reflects sport-specific demands. Human Movement, 17(2), 94-101. Doi: 10.1515/humo-2016-0013