Expectations of Prison Execution and Protection Officers Orientation Their Children to Sports

Öz

Aim: It is seen that factors such as family, social environment and friends are effective in the child's orientation to sports. In our study, it was aimed to determine the expectations of prison and protection officers who orientation their children to sports in Elazığ. For this purpose, it was tried to emphasize the importance of raising the awareness of families and the creation of a healthy life profile. Method: The research was carried out in 11 Penitentiary Institutions in Elazığ. While approximately 1000 prison guards consist of our universe, total 486 prison guards were included in the sample group. “The Expectations of Parents Who Orientation Their Children to Sports” questionnaire (Survey) was applied in this study. The survey consists of two parts. The first part is about the demographic features of the subjects (such as age, gender, educational status), and the second part is aimed at defining the expectations of the prison and protection officers in their children's orientation to sports. Results: SPSS 22 program was used in the analysis of the data. The significance levels of statistical analyzes were determined according to p<0.05 and frequency distribution (f), arithmetic mean (Χ), standard deviation (SD) and percent (%) values were used. Conclusion: At the end of the research, it was understood that the penitentiary staff did not expect their child to be a successful and famous athlete or to make a good income while directing them to sports. However, it has been understood that there are expectations for their children to establish social relations, to obey the rules, to take responsibility, to acquire behavioral characteristics such as gaining a harmonious personality, and to keep sports away from bad habits on child health.

Anahtar Kelimeler

• Children
• Expectation
• Sports
• Correctional Officers

Çocuklarını Spora Yönlendiren Ceza İnfaz ve Koruma Memurlarının Beklentilerinin Belirlenmesi

Öz

Amaç: Çocuğun spora yönelmesinde aile, sosyal çevre, arkadaş gibi ögelerin etkili olduğu görülmektedir. Çalışmamızda Elâzığ ilinde görev yapan çocuklarını spora yönlendiren ceza infaz ve koruma memurlarının beklentilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda ailelerin bilinçlendirilmesi ve sporun sağlıklı bir yaşam profili oluşturulmasındaki önemi vurgulanmaya çalışılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Elâzığ ilinde toplam 11 ceza infaz kurumunda gerçekleştirilmiştir. Evrenimizi yaklaşık 1000 ceza ve infaz memuru oluştururken, toplam 486 ceza ve infaz memuru örneklem grubuna dâhil edilmiştir. Bu araştırmada; betimsel tarama (Survey) modeli “Çocuklarını Spora Yönlendiren Anne ve Babaların Beklentileri” anketi uygulanmıştır. Anket iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm deneklerin demografik özellikleri (yaş, cinsiyet, eğitim durumu gibi), ikinci bölüm ise ceza infaz ve koruma memurlarının çocuklarının spora yönelmesindeki beklentilerini tanımlamaya yöneliktir. Bulgular: Araştırmada istatistiksel analizlerin anlamlılık düzeyleri p<0,05’e göre belirlenmiş ve frekans dağılımı (f), aritmetik ortalama (Χ), standart sapma (SS) ve yüzde (%) değerleri kullanılmıştır. Bulgular ışığında, ceza ve infaz kurumu memurlarının yaşlarına göre çocukları spora yönlendirme beklentilerinin yaş bağlamında 51-+ grubun 20-30 ve 41-50 yaş grubuna göre daha yüksek olduğu ve anlamlı bir farklılık oluşturduğu görülmüştür (p<0,05). Çalışma alanı, eğitim düzeyi ve gelir durumlarına göre ise çocukları spora yönlendirme beklentilerinin gelir düzeyi açısından anlamlı bir farklılık oluşturmadığı görülmüştür (p>0,05). Sonuç: Araştırma sonunda, ceza infaz kurumu çalışanlarının çocuğunu spora yönlendirirken onun başarılı ve ünlü bir sporcu olması veya iyi bir kazanç elde etmesi beklentisi içinde olmadıkları anlaşılmıştır. Ancak çocukları için sosyal ilişkiler kurma, çocuklarının kuralla uyma, sorumluluk alabilme, uyumlu kişilik kazanma gibi davranışsal özellikler kazanma beklentilerinin olduğu ve sporun çocuk sağlığı üzerine kötü alışkanlık edinme ortamlarında uzak tutma gibi beklentilerinin de olduğu anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk
• Beklenti
• Spor

Kaynakça

1. Atalay, B., ve Ark. (1993). Türk Aile Yapısı Araştırması, Sosyal Planlama Genel Müdürlüğü, Yayın ve Temsil Dairesi Başkanlığı Yayım ve Basım Şube Müdürlüğü Matbaası Ankara.
2. Aytekin, S. (2020). Dijitalleşme ve bireyselleşme çağında eğitim ulus devletlerin egemenlik alanından çıkıyor mu? Uluslararası Maarif Dergisi, 1(2), 25. Benjamin, H.J., Glow, K.M. (2003). Strength training for children and adolescents. Physician & Sportsmedicine, 31(9).
3. Coakley, J. (2001). Sport in Society. New York: McGrew Hill Companies.
4. Çon, M., ve Ark. (1997). Elit Düzeyde Spor Yapanların Spora Yönlenmelerinde İlk ve Orta Öğretim Kurumlarının Etkisi Üzerine Bir Araştırma, Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 2,1:41-53.
5. Demir, A. (1996). 7-14 Yaş Arası Çocukların Spora Yönlendirilmesine Etki Eden Faktörler (Yayınlanmış Doktora Tezi), Marmara Üniversitesi, İstanbul
6. Dempsey, J. M., Kimiecik, J. C., & Horn, T. S. (1993). Paternal influence on children’s moderate to vigorous physical activity participation: an expectancy-value approach. Pediatrics Exercise and Science, 5, 151-167.
7. Erkal, ME., ve Ark. (1998). Sosyolojik Açıdan Spor, Der yayınları, Eren Ofset, İstanbul S: 120-123.
8. Freedson, P. S., & Evenson, S. (1991). Familial aggregation in physical activity. Research Quarterly for Exercise and Sport, 62, 384-389.

9. Gill, D.L., Gross, J.B., Hudleston, S. (1983). Participation motivation in youth sports. International Journal of Sport Psychology, 14, 1-14.
10. Gren, C.B., Chalip, L. (1997). Enduring involvement in youth soccer: The socialization of parent and child. Journal of Leisure Research, 29(1), 61-77.
11. Hellstedt, J.C. (1995). Invisible players: a family systems model. In S. Murphy (Ed.), Sport Psychology Interventions. Champaign, Il: Human Kinetics.
12. Keskin, V. (2006). Çocuklarını spora yönlendiren anne ve babaların beklentileri. Yüksek Lisans Tezi. Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Afyon.
13. Kim, M. (1996). Modernizing effects on sports a physical activities among Korean adult. International Review for the Sociology of Sport, (31)2, 155-169.
14. Klint, A.K. & Weiss, M.R. (1987). Perceived competence and motives for participating in youth sports: a test of Harter’s competence motivation theory. Journal of Sport Psychology, 9, 55-65.
15. Tekin, C. (2018). Türkiye cezaevlerinde yürütülen din eğitimi çalışmaları üzerine bir değerlendirme. Antalya: Yediveren Kitap Yayıncılık, 487-504.
16. Tümer, S. (2001). Gençleri Spora Yönlendirmede Ailenin Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, Sakarya.
17. Web sitesi https://www.cte.adalet.gov.tr.