Investigation of the Decision-making Styles of Football Referees at Different Levels

Öz

In our study, it was aimed to investigate the decision-making styles of football referees at different levels according to certain variables. The population of the study consisted of football referees who served at different levels in Turkey during the 2015-2016 season. The sample of the study consisted of 178 football referees who served at different levels in the Eastern and Southeastern Anatolian regions. The demographic information was collected by using a “Personal Information Form”, which consisted of 10 items while the data for decision-making styles were collected by using the “Decision Making Questionnaire”, which was developed by Mann et al. (1998). The collected data were evaluated by using SPSS 22.0 package software, and the level of significance was regarded as p<0.05. For paired comparisons, the t-test was conducted while the Anova test was conducted for multiple comparisons. According to the findings obtained in our study, when self-esteem and decision-making styles were evaluated, it was determined that there were significant differences in terms of the level of referees, professional experiences, education level and monthly income (p<0.05). In conclusion, it was observed that as the period of being a referee and education level increased, self-esteem and vigilance styles positively increased in decision making while buck-passing, procrastination and hypervigilance styles were negatively influenced in addition to positive effects on decision-making styles of referees who were married. It was concluded that the variables of the period of being a referee, education level, monthly income and the level where they served had resulted in significant effects on referees to achieve a proficient level of decision-making.

Anahtar Kelimeler

• Football,Referee,Classification,Decision making

Farklı Klasmandaki Futbol Hakemlerinin Karar Verme Stillerinin İncelenmesi

Öz

Çalışmamızda, farklı klasmanlardaki futbol hakemlerinin karar verme stilleri bazı değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini; 2015-2016 sezonunda Türkiye’de farklı klasmanlarda bulunan futbol hakemleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise; Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde farklı klasmanlarda görev alan 178 futbol hakemi oluşturmaktadır. Demografik bilgiler; 10 soruluk “Kişisel Bilgi Formu” ile, Karar Verme Stilleri; Mann ve Ark. (1998), tarafından geliştirilen “Melbourne Karar Verme Ölçeği” kullanılarak tespit edilmiştir. Veriler SPSS 22.0 istatistik paket programı ile değerlendirilmiş ve anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak alınmıştır. İkili karşılaştırmalarda t testi, ikiden fazla karşılaştırmalarda ise Anova testi kullanılmıştır. Araştırmamızda elde edilen bulgulara göre hakemlerin Karar vermede öz saygı ve karar verme stillerine bakıldığında; bulundukları klasman, meslek, eğitim düzeyi ve aylık gelir düzeylerinde anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0,05). Sonuç olarak; hakemlik yılı, eğitim düzeyleri arttıkça, karar vermede özsaygı ve dikkatli karar verme stili pozitif yönde, kaçıngan, erteleyici ve panik karar verme stilleri ise negatif yönde etkilendiği, evli olan hakemlerin karar verme stillerinin olumlu düzeyde yükseldiği gözlenmiştir. Hakemlerin özsaygı, karar verme stillerinin yeterli düzeye gelmeleri için hakemlik yılı, eğitim düzeyi, aylık gelir ve bulundukları klasmanın önemli bir etki sağladığı kanısına varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Futbol,Hakem,Klasman

Kaynakça

1. Adair J., (2000). Karar verme ve Problem Çözme. Çev : Kalaycı Nurdan.Gazi Kitabevi Ankara, 17- 18.
2. Arslan, C., Ramazanoğlu, F., Yıldırım, E., Karahüseyinoğlu, M.F., (2004). Amatör ve Profesyonel Futbolcuların Seyircilerden Etkilenme Faktörlerinin Araştırılması. Uluslarası Spor Bilimleri Kongresi, 17-20 Ekim 2004, Antalya.
3. Atılgan, D., Tükel, Y., (2019). Hakemlerin Karar Verme Stillerinin İncelenmesi. Sport Sciences 14, (2), 22-32.
4. Avşaroğlu, S., (2007). Üniversite Öğrencilerinin Karar Vermede Özsaygı, Karar Verme Ve Stresle Basa Çıkma Stillerinin Benlik Saygısı ve Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Doktara Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı Eğitimde Psikolojik Hizmetler Bilim Dalı.
5. Bakırcıoğlu, R., (2000). İlköğretim Ortaöğretim Yükseköğretimde Rehberlik Ve Psikolojik Danışma (beşinci baskı) Ankara: Anı Yayıncılık,
6. Batmaz, H.Ç., Yıldırım, F., Coşkuner, Z., Karadağ, M., Al, M., (2013). Ortaöğretim Kurumlarında Voleybol Oynayan Sporcuların Beklenti ve Memnuniyet Düzeyinin Ölçülmesi (Elazığ Örneği). 8. Ulusal Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Kongresi, 25-27 Nisan, Mersin,; 92.
7. Burton, K., Platts, B., (2006). Building Self-Confidence for Dummies. Chichester, West Sussex: John Wiley and Sons,
8. Cei, A., (1994). “Hakemlik Psikolojisi”, (Çeviri: Ayşe Kin), H. Ü. S. B. T. Y. O. , Futbol Bilim ve Teknoloji Dergisi, Ankara 1(1)- 23.

9. Cengiz, R., Pulur, A., (2004). Hakemlerin Fair Play Olaylarına Bakış Açıları. Celal Bayar Üniversitesi Spor Felsefesi ve Sosyal Bilimleri Sempozyumu,17-20 Kasım, Manisa Özet Bildiriler Kitapçığı.
10. Ekblom, B., (1994). Handbook of Sports Science and Football. Blackwell Scientific Publication, Oxford. FIFA, (1996). History of Football. Fifa Magazine , April , , sf. 6-7 , 20-21.
11. Göksel, A.G., Pala, A.,Caz, Ç. (2016). Futbol Hakemlerinin Boş Zamanlarını Değerlendirme Tercihleri ile İletişim Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Uluslararası Hakemli İletişim ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi(UHIVE), 11, 15-28.
12. Helsen, W., Bultynck, J., (2001). The Road to Exellence Fitness Training for Top Referees, Catholiek University , Luven , Department of Kinesiology , Belgium.
13. Kayhan, R.F. & Kızılet, A. (2019). Futbol Hakemlerinin Karar Verme Stillerinin Farklı Değişkenlere Göre İncelenmesi, 10. Uluslararası Eğitim Yönetimi Forumu, 07-10 Kasım, Antalya, 841-848.
14. Kuzgun, Y., (2000). Meslek Danışmanlığında Kuramlar ve Uygulamalar. Ankara Nobel Yayın Dağıtım,
15. Mann, L., Radford, M., Burnett, P., (2004). et al. Cross-Cultural Differences in Self-Reported Decision-Making Style and Confidence, International Journal of Psychology, 1998 ve
16. Deniz ME. Investigation of the Relation Between Decision Making Self-Esteem, Decision Making Style And Problem Solving Skills of University Students. Eurasian Journal of Educational Research; 15: 23-35.
17. Smith, R.E., (1993). Psychology. West Publishing Company MN, 340-343.
18. Sunay, H., (1992). Ankara Bölgesi Futbol Hakemlerinin Hakemliğe Yönelmelerine Etki eden Motivasyonel Etkenler Üzerine Bir Araştırma. H.Ü. Futbol Bilim ve Teknoloji Dergisi, , 18-23.
19. Uzunoğlu, ÖF., (2008). Türk Futbol Hakemlerinin Karar Verme Stillerinin Klasmanlarına Ve Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü,. www.fifaworldcup.com, Erişim Tarihi: 17.06.2016.
20. Zorba, E., Göksel, A.G., Pala, A., Zorba, N. (2016). Futbol Hakemlerinin Müsabaka Öncesi Sürekli Kaygı Düzeylerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi (Ege Bölgesi Örneği), Ankara Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Spormetre, 14, 2.