DENTOALVEOLAR YARALANMALARDA ERKEN TEDAVİ UYGULAMASININ PROGNOZ AÇISINDAN ÖNEMİ: OLGU SUNUMU

Abstract

AMAÇ Dentoalveolar ve perioral yumuşak doku yaralanmaları çeşitli travmalara bağlı olarak genellikle kavga, düşme, trafik kazası ve spor yaralanmaları sonucunda meydana gelir. Diş yaralanmalarının çoğu ön dişleri, özellikle de maksiller santral dişleri etkiler. Konküzyon, sublüksasyon ve lüksasyon süt dişlerinde en sık görülen yaralanmalar iken, daimi dişlerde en sık komplike olmayan kron kırıkları görülür. Üç olgu içeren bu serinin amacı çocuklarda görülebilen travmatik yaralanmalara erken müdahale edildiğinde dentoalveolar yapılarda gözlenen olumlu iyileşme sürecinin aktarılması bununla beraber müdahaleye geç kalındığında dentoalveolar yapı kayıplarının gösterilmesidir. OLGU İlk iki olguda benzer yaştaki çocuk hastalarda görülen dentoalveolar yaralanmalara, hastaların kliniğimize erken başvurması sonucu uyguladığımız tedavilerin olumlu sonuçlar verdiği yapılan takipler sonrasında gözlemlenmiştir. Bir diğer olguda ise travma alan hasta aradan uzun zaman geçtikten sonra kliniğimize ağrı ve şişlik şikayetiyle başvurmuştur. Gelişen olumsuz durum hastada diş ve kemik kayıplarına neden olmuştur. BULGU Bahsedilen olgulardaki travma hastalarından kliniğimize erken başvuranlar için tedavi süreci olumlu sonuçlanmış ve uzun dönemde başarı sağlanmıştır. Ancak üzerinden zaman geçen olguda hastada kemik ve diş kaybıyla sonuçlanan, hastayı estetik, psikolojik ve de fonksiyonel olarak etkileyen bir süreç ortaya çıkmıştır. SONUÇ Dental travmalar genellikle komplikedir ve yaralanmaların erken tedavisi uzun vadeli sonuç elde etmek için oldukça önemlidir. Hekimin bilgisi ve tedaviye yaklaşımı aynı zamanda hasta ve ailesinin yaralanma konusunda bilinç düzeyi, travma sonrası sağlık kuruluşuna başvurma süresi gibi birçok faktör prognozu önemli ölçüde etkilemektedir. Anahtar Kelimeler: Dentoalveolar yapı, erken tedavi, travma

Keywords

• Dentoalveolar yapı
• erken tedavi
• travma

References

1. 1. Andreasen JO, Andreasen FM. Classification, etiology and epidemiology. Textbook and color atlas of traumatic injuries. Copenhagen, Denmark: Munksgaard; 1994. p. 151-180.
2. 2. İrdem, H. Ö., Canpolat, N., & Yıldırım, G. (2017). Alveolar proses fraktürünün semi-rijid fiksasyon ile tedavisi: Bir olgu sunumu. Selcuk Dent J, 4: 106-109.
3. 3. Ezirganlı, Ş., Kapdan, A., Erdoğan, M. Ş., & Kırmalı, Ö. (Ekim 2011). Travmatik Olarak İntrüze Olan Maksiller Sürekli Kesici Dişlere Tedavi Yaklaşımı: İki Olgu Sunumu. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2(4), 224-227.
4. 4. Kaul, R., Saha, S., Koul, R., Saha, N., Mukhopadyay, S., Sengupta, A., & Sarkar, S. (2021). Prevalence and attributes of traumatic dental injuries to anterior teeth among school going children of Kolkata, India. Medical Journal Armed Forces India, 2-8.
5. 5. Belinda Nicolau, Castonguay, G., Madathil, S., Vuong,, T., & Almeida, T. (October 2018). Periodontal Diseases and Traumatic Dental Injuries in the Pediatric Population. Pediatric Clinics of North America, 65(5), 1051-1061.
6. 6. Ayhan, E. (1999). Ön Bölge Dental Travmalar ve Tedavilerinde Kullanılan Fiksasyon Yöntemlerinin Klinik Araştırması. İzmir.
7. 7. Akdemir, U. (2020, Kasım). Türkiye’de Diş Hekimlerinin Dental Travmatik Yaralanmalar Karşısındaki Yaklaşımının Değerlendirilmesi. Samsun.
8. 8. Tagar, H., & Djemal, S. (2017, September 22). Oral surgery II:Part 1. Acute management of dentoalveolar trauma. British Dental Journal, 223(6), 407-416.

9. 9. Goswami, M., & Eranhikkal, A. (2020, March–April). Management of Traumatic Dental Injuries Using Different Types of Splints: A Case Series. International Journal of Clinical Pediatric Dentistry, 13(2), 199-202.
10. 10. Küçükkolbaşı, H., Esen, A., & Bayrak, N. (2015). Maksiller alveolar proses kırığının geç dönem redüksiyonu: Olgu sunumu. Selcuk Dental Journal, 1, 29-32.
11. 11. Von Arx T. Splinting of traumatized teeth with focus on adhesive techniques. CDA Journal 2005; 33: 409-14
12. 12. MacLeod S.P.R, Rudd T.C. Update on the management of dentoalveolar taruma.Curr Opin Otolaryngol Head Neck Surg, 2012; 20 (4): 318–324.