Kanal Dolgu Patlarının Cam Fiber Postun Bağlanma Dayanımına Etkisi

Amaç: Rezin bir simanla, simante edilen cam fiber bir postun kök dentinine olan bağlanma dayanımı üzerine farklı içerikli (biyoseramik, kalsiyum hidroksit ve rezin) kök kanal patlarının etkilerinin değerlendirilmesi.

Gereç ve Yöntemler:Bu deney için 40 adet düz, tek köklü küçük azı ve kesici diş kullanıldı. Dişlerin kronları su soğutması altında mine sement sınırından elmas fissür frez ile kesildi. Çalışma uzunluğu apeksten 1 mm geride olacak şekilde belirlenen kökler ProTaper (Dentsply Maillefer, Ballaigues; Switzerland) döner aletleri ile F5 nolu eğeye kadar genişletildi ve her eğe arasında 2 ml % 0.5’lik NaOCl ile irrigasyon yapıldı. Kök kanal enstrümantasyonu tamamlandıktan sonra 2 ml % 17’lik EDTA ile kök kanalları yıkandı. Örnekler rastgele dört deney grubuna ayrıldı (n=10). Grup 1: Kontrol grubu; kanallar sadece F5 Protaper güta perka (Dentsply Maillefer, Ballaigues; Switzerland) ile dolduruldu, kanal patı kullanılmadı; Grup 2: Kalsiyum silikat esaslı biyoseramik kanal dolgu patı iRoot SP (Innovative Bioceramix, Vancouver, Canada) ve F5 Protaper güta perka; Grup 3: Rezin esaslı kanal dolgu patı MetaSEAL (Parkell, NY, USA) ve F5 Protaper güta perka; Grup 4: Kalsiyum hidroksit esaslı kanal dolgu patı Sealapex (Kerr, Italy) ve F5 numaralı Protaper güta perka ile kanallar dolduruldu. 1.5 mm’lik cam fiber post (Poly dentia GF Posts, Swiss) ile uyumlu frez kullanılarak post boşlukları açıldı.  Hazırlanan post boşluğuna, cam fiber postlar rezin siman olan Panavia F 2.0 (Kuraray Medical, Tokyo, Japan) ile simante edildi. Hazırlanan örnekler 1 hafta süreyle 37°C ve % 100 nemli koşullarda bekletildi ve sonrasında soğuk akrilikle hazırlanan bloklara katalizörlü bir yapıştırıcıyla koronalinden, düz yüzeyinden yapıştırıldı. Akrilik bloklara yapıştırılan köklerden, dentin diskleri elde etmek amacıyla su soğutması altında düşük hızda Isomet elmas separe (Buehler, Lake Bluff, NY) kullanılarak uzun eksene dik kesitler alındı (Şekil1). Her bir kökün koronal kısmından 0.6 mm kalınlığa sahip dört tane disk şeklinde kesit elde edildi. Daha sonra elde edilen diskler apikal kısmı (dar kısmı) kuvvet uygulanacak tarafa bakacak şekilde Universal test cihazına (Instron) (Elista, İstanbul, Türkiye) yerleştirildi, 1 mm/dk. hız ile kuvvet uygulandı (Resim 1). Push-out kuvveti bağlantıda başarısızlık oluşana kadar uygulandı ve elde edilen mukavemet değeri Newton (N) olarak kaydedildi. Bağlanma dayanımı ise şu formülle hesaplandı;

Bağlanma Dayanımı = Uygulanan Kuvvet (N) ÷ Bağlanma Yüzey Alanı (mm²)

One-way Anova testi kullanılarak istatistiksel analizleri yapıldı.

Bulgular: Bu araştırmada incelenen 40 adet dişteki post bağlantı sonuçlarının istatistiksel değerlendirilmesine ait bulgular Tablo 1’de sunulmuştur.

Tüm deney grupları istatistiksel olarak analiz edildiğinde test grupları arasında anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir (p˃0.05). Hiçbir pat uygulanmadan sadece güta perka ile doldurulmuş ve post boşluğu açılmış grupta (kontrol grubu) elde edilen post bağlantı dayanım değerleri, Sealapex ve iRootSP patı uygulanmış yüzeylerden elde edilen bağlantı değerlerine benzer bulundu.

Rezin içerikli MetaSEAL patı uygulanan örneklerde ise post bağlantı değerleri diğer gruplardan istatistiksel olarak önemsiz düzeyde daha yüksek bulundu (p>0.05). 

Sonuçlar:Kalsiyum hidroksit içerikli Sealapex, rezin içerikli MetaSEAL ve kalsiyum silikat içerikli iRootSP kanal dolgu patlarının kullanıldığı gruplarda kontrol grubuna göre, rezin simanla simante edilen cam fiber postun bağlanma dayanımları arasında fark olmadığı görüldü. Farklı kök kanal patları, cam fiber postun adezyonunu etkilememektedir. Bu sonuçlara göre rezin simanla yapıştırılacak olan cam fiber postların uygulanacağı dişlerde çalışmamızda kullanılan kök kanal dolgu patları kullanılabilir.

Anahtar Kelimeler:Bağlantı dayanımı, Cam fiber post, Kanal patları