A Quantitative Study On Determining University Students’ Perceptions Of Unwillingness‐to‐Communicate

Öz

Individuals may sometimes perceive verbal communication as insignificant and tend to avoid such interactions, a condition defined as unwillingness‐to‐communicate. This phenomenon, which can also negatively affect the structure of society, is the focus of this study. The main purpose of the research is to determine the unwillingness‐to‐communicate perceptions of students at Bolu Abant İzzet Baysal University by using the unwillingness‐to‐communicate Scale. In this context, the research question was formulated as: “What are the levels and perceptions of unwillingness‐to‐communicate among university students?” The research population consists of students of Bolu Abant İzzet Baysal University, and a sample of 414 students was included. Data were collected through a survey method and analyzed using SPSS software. The obtained data were subjected to exploratory factor analysis (EFA), independent samples t-test, ANOVA, and frequency analyses. Based on the results of the analyses, students’ perceptions of unwillingness‐to‐communicate were identified, and the findings are expected to contribute to the development of strategies aimed at reducing unwillingness‐to‐communicate. In this way, it is anticipated that young individuals will be supported in developing more effective, independent, and investigative communication skills.

Anahtar Kelimeler

• Communication
• Unwillingness
• Unwillingness‐to‐Communicate

Üniversite Öğrencilerinin İletişim İsteksizliği Algılarının Belirlenmesine Yönelik Nicel Bir Araştırma

Öz

Bireyler zaman zaman sözlü iletişimi önemsiz görerek bu tür etkileşimlerden kaçınma eğilimi gösterebilir ve bu durum iletişim isteksizliği olarak tanımlanır. Toplumsal yapıyı da olumsuz etkileyebilen bu olgu üzerine gerçekleştirilen bu araştırmanın temel amacı, İletişim İsteksizliği Ölçeği kullanılarak Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi öğrencilerinin iletişim isteksizliği algılarını belirlemektir. Bu kapsamda araştırma sorusu, “Üniversite öğrencilerinin iletişim isteksizliği düzeyleri ve algıları nasıldır?” şeklinde oluşturulmuştur. Araştırmanın evrenini Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi öğrencileri oluşturmakta olup, örneklem grubuna 414 öğrenci dahil edilmiştir. Veriler anket yöntemi ile toplanmış, ardından SPSS programları aracılığıyla analiz edilmiştir. Elde edilen verilere açıklayıcı faktör analizi (AFA), bağımsız örneklem t-testi, ANOVA ve frekans analizleri uygulanmıştır. Analiz sonuçları doğrultusunda, öğrencilerin iletişim isteksizliği algıları belirlenmiş ve bu bulgular, iletişim isteksizliğini azaltmaya yönelik stratejilerin geliştirilmesine katkı sağlayabilecek niteliktedir. Böylelikle genç bireylerin daha etkin, bağımsız ve araştırmacı bir iletişim becerisi geliştirmeleri desteklenebilecektir.

Anahtar Kelimeler

• İletişim
• İsteksizlik
• İletişim İsteksizliği

Destekleyen Kurum

TÜBİTAK-2209-A Üniversite Ögrencileri Arastırma Projeleri Destekleme Programı- 1919B012423929 numaralı proje ile TÜBİTAK tarafından desteklenmektedir.

Kaynakça

1. Balcı, A. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
2. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action. Englewood Cliffs, NJ, 1986(23-28), 2.
3. Budak, G., & Sürgevil, O. (2005). Tükenmişlik ve tükenmişliği etkileyen örgütsel faktörlerin analizine ilişkin akademik personel üzerinde bir uygulama. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(2), 95-108.
4. Burgoon, J. K. (1976). The unwillingness‐to‐communicate scale: Development and validation. Communications Monographs, 43(1), 60-69.
5. Canary, D., Dindia, K., & Canary, D. J. (2009). Sex differences and similarities in communication. Routledge.
6. Cohen, S., & Wills, T. A. (1985). Stress, social support, and the buffering hypothesis. Psychological bulletin, 98(2), 310–357.
7. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (Vol. 2): Pegem akademi Ankara.
8. Daly, J. (1991). Understanding communication apprehension: An introduction for language educators. Language anxiety: From theory and research to classroom implications, 9(1), 3-13.

9. Durkheim, E. (1897). Le Suicide: Étude de Sociologie, Félix Alcan. Paris.[Suicide: A study in sociology].
10. Erdem, A. T., & Alav, O. (2023). İletişim İsteksizliği Ölçeği: Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 23(3), 1387-1404. https://doi.org/10.11616/asbi.1327859.
11. Ergin, C. (1992). Doktor ve hemsirelerde tukenmislik ve Maslach tukenmislik olceginin uyarlanmasi. VII. Ulusal Psikoloji Kongresi, 22th September 1992 Ankara (Turkey).
12. Festiger, L. (1957). A theory of cognitive dissonance. Row, Peterson, New York.
13. Freudenberger, H. J. (1974). Staff burn-out. Journal of Social Issues, 30(1), 159–165. https://doi.org/10.1111/j.1540-4560.1974.tb00706.x
14. Geçkil, T. ve Tikici, M. (2015). Örgütsel Demokrasi Ölçeği Geliştirme Çalışması. Amme İdaresi Dergisi, 48(4).
15. Gudykunst, W. B., & Kim, Y. Y. (1992). Communicating with strangers: An approach to intercultural communication (Vol. 19). New York: McGraw-Hill.
16. Heider, F. (2013). The psychology of interpersonal relations. Psychology Press.
17. Leary, M. R. (1983). Social anxiousness: The construct and its measurement. Journal of personality assessment, 47(1), 66-75. https://doi.org/10.1207/s15327752jpa4701_8
18. Maslach, C., & Jackson, S. E. (1981). The measurement of experienced burnout. Journal of organizational behavior, 2(2), 99-113.
19. Maslach, C., & Leiter, M. P. (2000). The truth about burnout: How organizations cause personal stress and what to do about it. John Wiley & Sons.
20. McCroskey, J. C. (1977). Oral communication apprehension: A summary of recent theory and research. Human communication research, 4(1), 78-96. https://doi.org/10.1111/j.1468-2958.1977.tb00599.x
21. McCroskey, J. C., & Richmond, V. P. (1982). Communication apprehension and shyness: Conceptual and operational distinctions. Communication Studies, 33(3), 458-468.
22. Monte, P. R. G., & Peiró, J. M. (1999). Perspectivas teóricas y modelos interpretativos para el estudio del síndrome de quemarse por el trabajo. Anales de Psicología/Annals of Psychology, 15(2), 261-268.
23. Noelle-Neumann, E. (1993). The spiral of silence: Public opinion--Our social skin. University of Chicago Press.
24. Pines, A., & Aronson, E. (1988). Career burnout: Causes and cures. Free press.
25. Punch, K. (2005). Introduction to social research. Thousand Oaks: Sage.
26. Riley, J. W., & Riley, M. W. (1959). Mass communication and the social system. In R. K. Merton, L. Broom, & L. S. Cottrell (Eds.), Sociology today: Problems and prospects (pp. 537–578). Basic Books.
27. Schaufeli, W. B., & Taris, T. W. (2013). A critical review of the job demands-resources model: Implications for improving work and health. Bridging occupational, organizational and public health: A transdisciplinary approach, 43-68.
28. Scherer, R, F., Wiebe, F. A., Luther, D. C., & Adams, J. S. (1988). Dimensionality of coping: Factor stability using the ways of coping questionnaire. Psychological Reports, 62(3), 763-770.
29. Sedgwick, M. G., & Rougeau, J. (2010). Points of tension: a qualitative descriptive study of significant events that influence undergraduate nursing students' sense of belonging. Rural and remote health, 10(4), 199-210.
30. Shannon, C. E., & Weaver, W. (1998). The mathematical theory of communication. University of Illinois press.
31. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). Boston: Pearson.
32. Terzi, Ş. (2008). Üniversite Ögrencilerinin Psikolojik Dayanıklılıkları ve Algıladıkları Sosyal Destek Arasındaki İlişki. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 3(29), 1-11. https://doi.org/10.17066/pdrd.34849
33. Tutar, H. ve Erdem, A. T. (2022). Örnekleriyle bilimsel araştırma yöntemleri ve SPSS uygulamaları. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2. Baskı.
34. Ullman, J. B. (2006). Structural Equation Modeling: Reviewing the basics and moving forward. Journal of Personality Assessment, 87(1), 35–50.
35. Westley, B. H., & MacLean Jr, M. S. (1957). A conceptual model for communications research. Journalism Quarterly, 34(1), 31-38. https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.1957.tb01007.x.