The Relationship Between Economic Growth, Health Expenditure and Environmental Pollution: The Case of G8 Countries

Öz

Health plays a role in determining the quality of human capital. There is a close relationship between the development levels of societies and health indicators. Environmental pollution has many effects on human health. Within the framework of sustainable development goals of countries, health, economic growth and environmental issues have become increasingly important. G8 countries play an important role in the world economy. Since G8 countries are among the developed economies, health expenditures allow them to play a leading role compared to other countries. In this study, the relationship between health expenditures, environmental pollution and economic growth between 2000 and 2020 was examined for G8 countries (France, Germany, Italy, Japan, England, America, Canada, Russia). Panel data analysis was applied to determine this relationship. In determining the relationship between variables, the results of causality analysis show that there is a mutual causality relationship between health expenditure and economic growth and between health expenditure and environmental pollution.

Anahtar Kelimeler

• Health expenditures
• economic growth
• environmental pollution

Ekonomik Büyüme, Sağlık Harcaması ve Çevre Kirliliği İlişkisi: G8 Ülkeleri Örneği

Öz

Sağlık, beşeri sermayenin kalitesinin belirlenmesinde rol oynamaktadır. Toplumların gelişmişlik düzeyleri ile sağlık göstergeleri arasında yakın bir ilişki vardır. Çevre kirliliğinin insan sağlığı üzerinde pek çok etkisi vardır. Ülkelerin sürdürülebilir kalkınma amaçları çerçevesinde sağlık, ekonomik büyüme ve çevre konuları giderek önem kazanmıştır. G8 ülkeleri dünya ekonomisinde önemli rol oynamaktadır. G8 ülkelerinin gelişmiş ülke ekonomileri arasında olması nedeniyle sağlık harcamaları diğer ülkelere kıyasla öncü rol olabilmesine imkan sağlamaktadır. Bu çalışmada 2000 ile 2020 tarihlerinde sağlık harcamaları, çevre kirliliği ve ekonomik büyüme ilişkisi G8 ülkeleri (Fransa, Almanya, İtalya, Japonya, İngiltere, Amerika, Kanada, Rusya) özelinde incelenmiştir. Bu ilişkinin tespitinde panel veri analizi uygulanmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkinin tespitinde nedensellik analizi sonuçları sağlık harcaması ile ekonomik büyüme arasında ve sağlık harcaması ile çevre kirliliği arasında karşılıklı nedensellik ilişkisi olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sağlık harcamaları
• ekonomik büyüme
• çevre kirliliği

Kaynakça

1. Akar, S. (2014). Türkiye’de Sağlık Harcamaları, Sağlık Harcamalarının Nisbi Fiyatı ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Yönetim ve Ekonomi, XXI(1), 311-322.
2. Akdur, R. (2005). Avrupa Birliği ve Türkiye’de Çevre Koruma Politikaları, Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne Uyumu, Ankara Üniversitesi Avrupa Toplulukları Araştırma ve Uygulama Merkezi, Araştırma Dizisi: 23, Ankara.
3. Atay-Polat, M., & Ergun, S. (2018). Yapısal kırılma altında Türkiye'de ekonomik büyüme, CO2 emisyonu ve sağlık harcamaları ilişkisi. Business and Economics Research Journal, 9(3), 481–498.
4. Atuahene, S.A., Yusheng, K., & Bentum-Micah, G. (2020). Health expenditure, CO2 emissions, and economic growth: China vs. India. Preprints: 2020090384 (doi: 10.20944/preprints202009.0384.v1).
5. Bilgili, F., Kuşkaya, S., Khan, M., Awan, A., & Türker, O. (2021). The roles of economic growth and health expenditure on CO2 emissions in selected Asian countries: A quantile regression model approach. Environmental Science and Pollution Research, 30, 1–24.
6. Bozoklu, Ş. & Yılancı, V. (2013). Finansal gelişme ve iktisadi büyüme arasındaki nedensellik ilişkisi: gelişmekte olan ekonomiler için analiz. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 28 (2), 161-187.
7. Boztosun, D., & Fatih, A. D. L. I. (2022). Sağlık harcamaları, çevre kirliliği ve ekonomik büyüme ilişkisi: Türkiye üzerine ampirik bir uygulama. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(3), 538-549.
8. Çelik, A. (2020). G20 ülkelerinde sağlık harcamalarının ekonomik büyüme üzerindeki etkisinin analizi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 27(1), 1-20. DOI: 10.18657/yonveek.594695.

9. Chaabouni, S., & Saidi, K. (2017). The dynamic links between carbon dioxide (CO2) emissions, health spending and GDP growth: A case study for 51 countries. Environmental research, 158, 137-144.
10. Chang CK, Hayes RD, Perera G, Broadbent MT, Fernandes AC, Lee WE (2011). Life expectancy at birth for people with serious mental ıllness and other major disorders from a secondary mental health care case register in London, PloS one, 6(5), e19590.
11. Dumitrescu, E. I., & Hurlin, C. (2012). Testing for Granger non-causality in heterogeneous panels. Economic modelling, 29(4), 1450-1460.
12. Ghorashi, N., & Rad, A. A. (2017). CO2 emissions, health expenditures and economic growth in Iran: application of dynamic simultaneous equation models, Journal of Community Health Research, 6(2) 109-116.
13. Govdeli, T. (2019). Health expenditure, economic growth, and CO2 emissions: Evidence from the OECD countries. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (31), 488–516.
14. Grossman, M. (1972). On the concept of health capital and the demand for health, Journal of Political Economy, 80(2), 223-255.
15. Gujarati, Damador (2003). Basic Econometrics, New York: McGraw Hill Book Co.
16. Hausman, J. A. (1978). Specification Tests in Econometrics. Econometrica, 46(6), 1251-1271.
17. Ibukun, C. O., & Osinubi, T. T. (2020). Environmental quality, economic growth, and health expenditure: Empirical evidence from a panel of African countries. African Journal of Economic Review, 8(2), 119–140.
18. International Monetary Fund (2023). World Economic Outlook: Navigating Global Divergences. Washington, DC. October.
19. Karasoy, A. ve Demirtas, G., (2018). Sağlık Harcamalarının Belirleyicileri Üzerine Bir Uygulama: Çevre Kirliliği ve Yönetişimin Etkilerinin İncelenmesi, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(3), 1917-1939.
20. Khoshnevis Yazdi, S., & Khanalizadeh, B. (2017). Air pollution, economic growth and health care expenditure. Economic research-Ekonomska istraživanja, 30(1), 1181-1190.
21. Mushkin, S. J. (1962). Health as an Investment. Journal of political economy, 70(5), 129-157.
22. Mwale, M. W. (2004). Infant and Child Mortality. Malawi Demographic and Health Survey, 8, 123-132.
23. Sancar, C., & Atay-Polat, M. (2021). CO2 emisyonları, ekonomik büyüme ve sağlık harcamaları ilişkisi: Türkiye ve seçilmiş ülke örnekleri için ampirik bir uygulama. Manas Sosyal Arastırmalar Dergisi, 10(1), 236–252.
24. Şahin, D., & Durmus, S. (2019). OECD ülkelerinde ekonomik büyüme ve çevre kirliliğinin sağlık harcamaları üzerine etkisinin analizi. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 56(647), 185–201.
25. WHO (2024). https://www.who.int/data/gho/indicator-metadata-registry/imr-details/1139
26. Yaburgan, G. & Kostekci, A. (2022). Sağlık Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye’de İller Düzeyinde Panel Kanıtlar, III. Uluslararası Farklı Boyutlarıyla Saglık Konferansı: Sağlık Turizminin Dünü, Bugünü ve Geleceği, Çanakkale, Türkiye.
27. Wang, C. M., Hsueh, H. P., Li, F., & Wu, C. F. (2019). Bootstrap ARDL on health expenditure, CO2 emissions, and GDP growth relationship for 18 OECD countries. Frontiers in public health, 7, 324.
28. Zaidi, S., & Saidi, K. (2018). Environmental pollution, health expenditure and economic growth in the Sub-Saharan Africa countries: Panel ARDL approach. Sustainable cities and society, 41, 833-840.
29. Zeeshan, M., Han, J., Alam Rehman, I. U., & Afridi, F. E. A. (2021). Exploring asymmetric nexus between CO2 emissions, environmental pollution and household health expenditure in China. Risk Management and Healthcare Policy, 14, 527–539.