Türkiye’de Cumhuriyet’in İlk Elli Yılında Klasik Gitar Eğitimi: Paleologos ve Öğrencileri

Sayı: 1 9 Eylül 2015
Dr. Soner Uluocak
PDF İndir
EN TR

Türkiye’de Cumhuriyet’in İlk Elli Yılında Klasik Gitar Eğitimi: Paleologos ve Öğrencileri

Öz

Bu araştırma, Türkiye’de klasik gitar eğitiminde Cumhuriyet’in ilk elli yılında yaşanan sürecin ortaya konulması amacıyla yapılmıştır. Araştırmada Türkiye’de gitarın ilk olarak 18. Yüzyıl sonlarında Osmanlı Sarayı’nda kullanılmaya başlandığı, bu dönemde saraydaki kimi müzik derslerinin gitar eşliğinde verildiği, 1830’lardan sonra ise Fasl-ı Cedid adı verilen fasıl gruplarında bir eşlik çalgısı olarak yer aldığı görülmüştür. Cumhuriyet’in ilk yıllarında ise daha çok bir eşlik çalgısı tanınan klasik gitarın konservatuar programında yer almadığı, klasik gitar eğitiminin ise özengen eğitim kapsamında yürütüldüğü görülmüştür. Araştırma sonucunda ülkemizde ilk klasik gitar konserlerinin 1930’lu yıllarda İstanbul’da yaşamakta olan Andrea Paleologos tarafından gerçekleştirildiği, Paleologos’un Cumhuriyet’in ilk elli yılında klasik gitar eğitiminin de öncü ismi olduğu ve yetiştirdiği öğrenciler Ziya Aydıntan, Can Aybars ve Reşit Ertüzün’ün ile birlikte klasik gitar eğitimciliğinin ilk kuşağını temsil ettikleri görülmüştür. Cumhuriyet’in ilk elli yılında klasik gitar eğitiminin kurumsal çalışmalardan çok bireysel çabalar yoluyla gelişme gösterdiği, çalgı için birçok eser, etüt ve düzenlemenin yapıldığı ancak bunların büyük çoğunluğunun yayımlanmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca bu dönemde yurt dışından gelen birçok gitaristin gerçekleştirdiği konserlerin klasik gitarın tanımasında belirgin bir rol oynadığı görülmüştür

Anahtar Kelimeler

Klasik gitar, Klasik gitar eğitimi, Andrea Paleologos, Cumhuriyet Dönemi

Kaynakça

  1. Adalılar Müzesi. (tarih yok) Erişim: 25.03.2015, http://adalilar.adalarmuzesi.org/tumu/item/70-raffi-arslanyan.
  2. Akbulut, F. (2001). Gitar eşlikli okul şarkılarının müzik eğitimindeki önemi. Yayınlanmamış
  3. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Aksoy, B. (2003). Avrupalı gezginlerin gözüyle osmanlılarda musıki. İstanbul: Pan Yayıncılık.
  4. Aybars, C. (2001). Can Aybars. Müzikalite Müzik Haber Dergisi, 8, 23-24.
  5. Birol, E. ve Birol E. (tarih yok). Raffi Arslanyan. Erişim: 25.03.2015, http://www.erhanbirol.com/othersites/gitar/frameset.html.
  6. Elmas, Y. (1986). Müzik tarihinde gitarın biçim evrimi. Yayımlanmamış Doktora Tezi,
  7. Marmara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Erdoğan, C. (2007). Duyuş eğitiminde eşlik çalgısı olarak klasik gitarın kullanımı.
  8. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin. Ergir, Y. (t.y). Doğum Yılı 1917. Erişim 27.03.2015: http://www.ergir.com/dy_1917.htm.
  9. Erim, A. (2005). Türkiye'de klasik gitar eğitiminde kullanılan başlangıç metotlarından bazılarının öğretme-öğrenme süreçleri açısından karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek
  10. Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu. Guitar News, (Mayıs-Haziran 1958). 42, 20.

Kaynak Göster

APA
Uluocak, D. S. (2015). Türkiye’de Cumhuriyet’in İlk Elli Yılında Klasik Gitar Eğitimi: Paleologos ve Öğrencileri. Sahne ve Müzik, 1, 60-80. https://izlik.org/JA47AN85NU