CERİDE-İ HAVADİS PENCERESİNDEN HİNT İSYANI (1857-1859)

1857 yılında meydana gelen ve “Sepoy İsyanı” olarak da adlandırılan ayaklanma, Hint ahalisi için Batılı sömürü düzenine karşı bir başkaldırı ve özgürlük mücadelesi olarak görülürken; İngiltere ve Avrupa Devletleri gözünde bir grup başıbozuk asi askerin isyanı olarak görülmüştür. İngiltere'nin vermiş olduğu imtiyaz ile Hindistan'da ticari faaliyetler yürütmek içim kurulan Doğu Hindistan Kumpanyası, zamanla kuruluş amacının dışına çıkarak siyasi, sosyal, iktisadi, askeri gücü ele geçirmiş adeta özerk bir devlet gibi hareket etmiştir. Kumpanyanın bölgeye geldiği ilk zamanlar izlemiş olduğu ılımlı politikaları terk edip baskıcı bir yönetim uygulaması Hint ahalisinin her geçen gün İngilizlere ve dolaylı olarak Avrupalılara kin gütmelerine neden olmuştur. Doğu Hindistan Kumpanyasının idaresine karşı meydana gelen bu askeri nitelikli ayaklanma çok kısa sürede bir halk hareketine dönüşmüş ve tüm Hindistan'a yayılmıştır. İsyan her ne kadar Hint halkı için istenilen sonuca ulaşamamış olsa da şüphesiz Hindistan'da hem Hint halkı hem de İngiltere Devleti için yepyeni bir dönemi başlatmıştır.