INFORMAL ENCOUNTERS: RELATIONSHIPS OF SYRIANS AND LOCALS AT INFORMAL GARMENT ATELIERS

Öz

This article examines the modes of encounter and interaction between Syrians and locals in the context of the informal garment sector, taking informal garment atelier in Istanbul’s Esenler district as its point of departure. The informal textile sector, characterized by precarious working conditions, low wages, and flexible employment patterns, plays a central role in the integration of Syrian labor into Turkey’s informal labor market. Esenler serves as a particularly relevant site for observing these dynamics, given its historical formation through internal migration and its emergence, after 2011, as one of the districts with a high concentration of Syrian migrants. Based on participant observation conducted in an informal garment atelier in Esenler, along with in-depth interviews with both locals and Syrians, this study traces everyday encounters, labor processes, and the ways in which workers and employers position themselves vis-à-vis one another. The findings reveal that Syrians’ incorporation into informal garment atelier involves the formation of multilayered and often tense relationships with both locals and employers. Moving beyond the dichotomy of solidarity versus conflict, the study demonstrates that these encounters produce a complex relationality that simultaneously involves both competition and cooperation. Ultimately, the article argues that informal garment ateliers can be understood not only as economic spaces but also as everyday sites where social boundaries are negotiated.

Anahtar Kelimeler

• Syrian refugees
• locals
• informal garment atelier
• informalization
• informal garment sector
• İstanbul
• Türkiye

ENFORMEL KARŞILAŞMALAR: SURİYELİLER VE YERLEŞİKLERİN MERDİVEN-ALTI KONFEKSİYON ATÖLYELERİNDEKİ İLİŞKİLENMELERİ

Öz

Bu makale, İstanbul’un Esenler ilçesinde bulunan merdiven-altı konfeksiyon atölyelerinden yola çıkarak Suriyeliler ve yerleşikler arasındaki karşılaşma ve ilişkilenme biçimlerini enformel hazır giyim sektörü bağlamında incelemektedir. Enformel sektör, güvencesiz çalışma koşulları, düşük ücretler ve esnek istihdam biçimleriyle, Suriyeli iş gücünün Türkiye işgücü piyasasına dahil olma süreçlerinde merkezi bir rol oynamaktadır. İstanbul’un Esenler ilçesi, hem tarihsel olarak iç göçlerle şekillenen hem de 2011 sonrası Suriyelilerin yoğun olarak yerleştiği bir ilçe olması nedeniyle bu dinamiklerin gözlemlenmesi açısından önemli bir saha niteliğindedir. Bu makale, Esenler’de bulunan bir merdiven-altı konfeksiyon atölyesinde yürütülen katılımcı gözlem ve yerleşikler ile Suriyeliler ile yapılan derinlemesine görüşmeler yoluyla, gündelik karşılaşmaların, emek süreçlerinin, işçilerin ve işverenlerin karşılıklı konumlanışlarının izini sürmüştür. Araştırmanın bulguları, Suriyelilerin konfeksiyon atölyelerine eklemlenme sürecinde, yerleşikler ve işverenlerle çok katmanlı ve gerilimli ilişkiler kurulduğunu ortaya koymaktadır. Dayanışma ve çatışma ikiliğinin ötesinde, bu makalede karşılaşmaların aynı anda hem rekabet hem de iş birliğini içeren karmaşık bir ilişkisellik barındırdığı gösterilmektedir. Sonuç olarak, merdiven-altı atölyeler, sadece ekonomik değil, aynı zamanda toplumsal sınırların müzakere edildiği gündelik mücadele alanları olarak okunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Suriyeliler
• yerleşikler
• merdiven-altı konfeksiyon atölyesi
• enformelleşme
• enformel hazır giyim sektörü
• İstanbul
• Türkiye

Kaynakça

1. Atkinson, P., & Hammersley, M. (1994). Ethnography and participant observation. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), Handbook of qualitative research (pp. 248–261). Thousand Oaks, CA: Sage.
2. Bourdieu, P. (1984). Distinction: A social critique of the judgement of taste. Cambridge, MA: Harvard University Press.
3. Bourdieu, P. (1993). The field of cultural production. Cambridge: Polity Press.
4. Bourdieu, P., & Wacquant, L. J. D. (1992). An invitation to reflexive sociology. Chicago: University of Chicago Press.
5. Ceritoglu, E., Yunculer, H. B. G., & Torun, H. (2017). The impact of Syrian refugees on natives’ labor market outcomes in Turkey: Evidence from a quasi-experimental design. IZA Journal of Labor Policy, 6(1). https://doi.org/10.1186/s40173-017-0082-4
6. Charmaz, K. (2006). Constructing grounded theory: A practical guide through qualitative analysis. London: Sage.
7. Coşkun, E., Sarıalioğlu, Ö., & Dinçer, C. G. (2020). Göç araştırmalarında söylem, yöntem ve etik: Feminist bir yöntem mümkün mü? Fe Dergi, 12(1), 70–81. https://orcid.org/0000-0002-9562-7775
8. Danış, D. (2016). Konfeksiyon sektöründe küresel bağlantılar: Göçmen işçiler, sendikalar ve küresel çalışma örgütleri. Alternatif Politika, 8(3), 562–586. https://www.ceeol.com/search/article-detail?id=510454

9. Dedeoğlu, S. (2010). Visible hands - invisible women: Garment production in Turkey. Feminist Economics, 16(4), 1–32. https://doi.org/10.1080/13545701.2010.530606
10. Dedeoğlu, S. (2011). Türkiye’de göçmenlerin sosyal dışlanması: İstanbul hazır-giyim sanayinde çalışan Azerbaycanlı göçmen kadınlar örneği. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 66(1), 27–48.
11. Denzin, N. K., & Lincoln, Y. S. (Eds.). (2011). The SAGE handbook of qualitative research (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage. https://search.library.wisc.edu/catalog/9910109320302121
12. Erdoğan, M. M. (2017). ‘Kopuş’tan uyuma ‘kent mültecileri’, Suriyeli mülteciler ve belediyelerin süreç yönetimi: İstanbul örneği. İstanbul: Marmara Belediyeler Birliği Kültür Yayınları.
13. Erdoğan, M. M. (2021). Syrian Barometer 2020: A framework for achieving social cohesion with Syrians in Turkey. Ankara: Egiten Book Publishing. https://www.unhcr.org/tr/yayinlar
14. Erman, T. (2004). Gecekondu çalışmalarında “öteki” olarak gecekondulu kurguları. European Journal of Turkish Studies, 1. https://doi.org/10.4000/ejts.85
15. Erman, T., & Eken, A. (2004). The “other of the other” and “unregulated territories” in the urban periphery: Gecekondu violence in the 2000s with a focus on the Esenler case, Istanbul. Cities, 21(1), 57–68. https://doi.org/10.1016/j.cities.2003.10.008
16. Erol, E., Salman, C., & Akyol, E., et al. (2017). Suriyeli sığınmacıların Türkiye’de emek piyasasına dahil olma süreçleri ve etkileri: İstanbul tekstil sektörü örneği. İstanbul.
17. Esenler Belediyesi. (2022). Faaliyet raporu 2021.
18. GKÇİY. (2016, 11 Ocak). Geçici Koruma Altındaki Yabancıların Çalışma İzinlerine Dair Yönetmelik. Resmi Gazete, Sayı: 29594.
19. Goulding, C. (1998). Grounded theory: The missing methodology on the interpretivist agenda. Qualitative Market Research: An International Journal, 1(1), 50–57.
20. İçduygu, A. (2004). Türkiye’de kaçak göç. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası.
21. İçduygu, A., & Diker, E. (2017). Labor market integration of Syrian refugees in Turkey: From refugees to settlers. Göç Araştırmaları Dergisi, 3(1), 12–35.
22. Kaya, A. (2017). İstanbul, mülteciler için cennet mi cehennem mi? Suriyeli mültecilerin kentsel alandaki halleri. Toplum ve Bilim, 140, 42–68.
23. Kayaoğlu, A. (2020). Labour market impact of Syrian refugees in Turkey: The view of employers in informal textile sector in Istanbul. Migration Letters, 17(5), 583–595. https://doi.org/10.33182/ML.V17I5.891
24. Kavas, A., Avşar, İ., & Kadkoy, O. (2019). İstanbul’da Suriyeliler ve savaş sonrası Suriye gettoları: Haziran 2019. Ankara.
25. Kirpitchenko, L., & Voloder, L. (2014). Insider research method: The significance of identities in the field. Sage Publications. https://www.researchgate.net/publication/305618452
26. Korkmaz, E. E. (2017). How do Syrian refugee workers challenge supply chain management in the Turkish garment industry? IMI Working Papers Series. www.imi.ox.ac.uk
27. Korkmaz, E. E. (2018). Syrian refugees’ integration process in Turkey: The case of textile industry. Turkey Migration Studies Group, Working Paper Series.
28. Kümbetoğlu, B. (2005). Sosyolojik düşünmek: Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. İstanbul: Bağlam Yayınları.
29. Lüküslü, D. (2011). Türkiye’de gençlik mit mi gerçek mi? İstanbul: İletişim Yayınları.
30. Mack, N., Woodsong, C., MacQueen, K. M., Guest, G., & Namey, E. (2005). Qualitative research methods: A data collector’s field guide. Research Triangle Park, NC: Family Health International. https://www.fhi360.org/resource/qualitative-research-methods-data-collectors-field-guide
31. Mackenzie, C., McDowell, C., & Pittaway, E. (2007). Beyond ‘do no harm’: The challenge of constructing ethical relationships in refugee research. Journal of Refugee Studies, 20(2), 299–319. https://doi.org/10.1093/jrs/fem008
32. Malinowski, B. (1967). A Diary in the Strict Sense of the Term. Stanford University Press.
33. Mills, C. W. (1959). The sociological imagination. New York: Oxford University Press.
34. Morrow, V., & Crivello, G. (2015). What is the value of qualitative longitudinal research with children and young people for international development? International Journal of Social Research Methodology, 18(3), 267–280. https://doi.org/10.1080/13645579.2015.1017903
35. Nimer, M., & Rottmann, S. B. (2021). Migration regime and “language part of work”: Experiences of Syrian refugees as surplus population in the Turkish labor market. Critical Sociology, 47(4-5), 763-776.
36. Okyay, A. S. (2015). Turkey’s post-2011 asylum regime: Continuity or change in terms of Europeanization? South European Society and Politics, 20(3), 365–380. https://doi.org/10.1080/13608746.2014.978747
37. Onbaşı, F. G. (2016). Sığınmacıların yerel siyasete katılımı: Esenler Belediyesi örneği. Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(1), 191–210.
38. Özçürümez, S., & Şenses, N. (2011). Europeanization and Turkey: Studying irregular migration policy. Journal of Balkan and Near Eastern Studies, 13(2), 233–248. https://doi.org/10.1080/19448953.2011.579934
39. Özden, Ş. (2013). Syrian refugees in Turkey. In Migration Policy Centre Research Report 5 (pp. 1–16). European University Institute. https://cadmus.eui.eu/handle/1814/29455
40. Ritchie, J., Lewis, J., Nicholls, C. M., & Ormston, R. (2013). Qualitative research practice: A guide for social science students and researchers (2nd ed.). London: Sage.
41. Sassen, S. (1998). Globalization and its discontents: Essays on the new mobility of people and money. New York: The New Press.
42. Sassen, S. (2002). Towards post-national and denationalized citizenship. In E. Isin & B. Turner (Eds.), Handbook of citizenship studies (pp. 277–291). London: Sage. https://doi.org/10.4135/9781848608276.n18
43. Silver, A. (2015). Families across borders: The emotional impacts of migration on origin families. International Migration, 53(4), 102–115. https://doi.org/10.1111/imig.12093
44. Smith, D. E. (1987). The everyday world as problematic: A feminist sociology. Boston: Northeastern University Press.
45. Standing, G. (2011). The precariat: The new dangerous class. London: Bloomsbury Academic.
46. Strauss, A., & Corbin, J. (1998). Basics of qualitative research techniques and procedures for developing grounded theory (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
47. Timmerman, C., Lodewyckx, I., & Wets, J. (Eds.). (2009). European perspectives on immigrant integration: A matter of justice. Aldershot: Ashgate.
48. T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2022). 2021 faaliyet raporu. https://www.aile.gov.tr/media/92401/2021-faaliyet-raporu.pdf
49. Yüksek, A. H. (2020). Suriyeli mültecilerin yaşadığı mahallelerde ortaya çıkan mekânsal ayrışma ve sorunları: Esenler ilçesi örneği. Ege Coğrafya Dergisi, 29(2), 163–181. https://doi.org/10.51800/egcd.832006