İSTANBUL’DA TİNERCİ ÇOCUK VAKALARININ MEDYAYA YANSIMASI VE SOSYAL DEVLET ANLAYIŞININ KONUYA YAKLAŞIMI

Öz

Bu çalışma, sokağa itilmiş “tinerci” çocukların görsel ve yazılı basında temsil ediliş şekli, toplumun tinerci çocuklara yaklaşımı ve bu çocuklara yönelik, sosyal politikalar alanındaki uygulamaların gelişim sürecini incelemektedir. Bu amaçla, toplumun sokağa itilmiş çocuğa bakış açısı üzerinde, medya dilinin ne kadar etkili olduğu örnek vakalar ele alınarak irdelenmiştir. Ayrıca, “sokağın bağımlı çocuklardan kurtarılması” anlayışının, “madde bağımlısı çocuğun sokaktan kurtarılması” anlayışına dönüşümü de gözlemlenmiştir. Tinerci çocuk vakasından yola çıkarak örnek bir olay incelemesi yapılmış, konu tahlil edilerek sadece güvenlik odaklı polisiye tedbirlerin tinerci çocuğun geleceğini kurtarma hususunda ne kadar etkili olabileceği ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Tinerci,Madde bağımlılığı,Sokak Çocukları,Sosyal Devlet

The Reflection of Media to the Cases of Thinner Addicted Children and Understanding of Social State’s Approachment to the Subject in Istanbul

Öz

This study has been examining, the shape of representation in visual and printed media of “thinner addicted” children pushed into the street, the approachment of society to the thinner addicted children and implementations of development process in the field of social policies to those children. For this purpose, it has been studied with sample cases how effective media’s approachment on the perspective of society’s to the children pushed into the street. Moreover, it has been examined transformation of understanding of “saving the street from the addicted children” and also the understanding of “saving the addicted children from the street”. It has been studied a sample case based on the addicted child case, by analysing the subject it is concluded that how effective is only security oriented detective measures on the future of thinner addicted child.

Anahtar Kelimeler

• Thinner addicted,Drug addicted,Street children,Social State

Kaynakça

1. ALTUNTAŞ, O., Altınova, H., 2015, “Türkiye’de Risk Altındaki Çocukların Ana Akım Basında Temsili”, Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt:3, Sayı: 2, s. 59-70.
2. ATİK, Sibel, Cenap Şahabeddin’in evi müze olacak, Hürriyet-İstanbul Eki, 3.10 2000, s.2.
3. AYDIN, M., 2008, Sosyal Politika ve Yerel Yönetimler, İstanbul: Yedirenk Matbaacılık.
4. BEKAROĞLU, Y., 2007, Sağlık Ve Sosyal Hizmetler Daire Başkanlığı İstanbul Darülaceze Müdürlüğü, “İstanbul Sokak Çocukları Rehabilitasyon Modeli Sempozyumu”, Teorik Bilgilerle Enginleştirilmiş Sempozyum Kitabı, İstanbul: Punto Yayınevi.
5. BIÇKI, Doğan, 2005, “Kentsel Yoksulluğun Yapısal Faktörlerle Analizi: Ekonomik Ve Politik Yapının Yeniden Örgütlenmesi” Karşılaştırmalı Bir Analiz İş, Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, C.7, Sayı:1, s.105-138.
6. ÇOŞAR, Y., 2005, “Kentleşen Türkiye’de Çocuk Suçluluğu” TBB Dergisi, Sayı: 56, s. 281-327.
7. DOĞAN, H., SEVİNÇ B., 2011, “Suç Teorileri Ve Şehir Güvenliği: Bitlis İliyle İlgili Genel Bir Değerlendirme” Polis Bilimleri Dergisi, Cilt:13, Sayı:4, s. 27-54.
8. GELERİ, A., 2010, “Şehirlerde Suç Önleme Politikalarının Geliştirilmesi” Polis Bilimleri Dergisi, Cilt:12 Sayı:3, s.23-39.

9. GÖKSU, T., KARAKAYA M., “Polisin Sapma Davranışlarının Etiketleme Kuramı Açısından Değerlendirilmesi”, Polis Bilimleri Dergisi, Cilt:11, Sayı:4, s. 27-43.
10. GÖNEN, D., Pisikopat vahşeti, Hiç uğruna, Hürriyet, 26.08.2001, s.20.
11. KİREKLO, G., , Aileler Fuat’ı İstemiyor, Akşam 12.09.2001, s.13.
12. KOÇAK, O., ARSLAN H., 2017, “Belediyelerde Sosyal Politika Uygulamaları Ve Pendik Belediyesi Örneği”, Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, C.7, S.12, s.120- 144.
13. KÜÇÜK, H., 2018, “Türkiye’de Merkezi Yönetim Ve Yerel Yönetim İlişkisinde Sosyal Politikalar Üzerine Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme: Kadıköy Belediyesi Ve Esenler Belediyesi Örneği” Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:7, Sayı 14, s. 198-217.
14. KÜNTAY, E., 2017, “Dezavantajlı Çocuklar: İstanbul’un Yoksul ve Yoksun Çocukluk Halleri”, Toplum ve Demokrasi, Cilt: 11, Sayı:24, s. 249-262.
15. ÖZÇETİN, D., 2017, “Türkiye Basınında Çocukların Suçlulaştırılması: Tinerci Ve Kapkaççı Çocuklar”, Pegem Akademi Eleştirel Eğitim Seçkisi, Baykal N. (der.) Ankara, Ay-Bay Yayınevi.
16. ÖZDEMİR, B, Polat, I., Cehennnemi atlattı sokakta öldürüldü, Milliyet, 08.05.2003, s.4.
17. ÖZGÜR, Ö, Elif G., Ç., 2011, Gönülsüz Medyatikler: “Gazetelerde Yer Alan Haberler Bağlamında Medya ve Madde Bağımlısı Çocuklar” Uluslararası Risk Altındaki ve Korunması Gereken Çocuklar Sempozyumu, Ankara: yy.
18. ÖZKAZANÇ, A., 2011, "Neo-liberal Tezhürler: Vatandaşlık, Suç, Eğitim”, Ankara, Dipnot.
19. PARIN, S., Bilan S., 2007, “Devlet ve Çocuk İlişkisi Bağlamında Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumları Üzerine Bir Analiz”, Sosyoloji Dergisi / Cilt: 3, Sayı: 14, s.119-128.
20. Radikal, “Taksimde SAT komando yüzbaşıyı bıçaklayan o çocuk şimdi çete lideri” 20.04.2010, s.1-9.
21. SÖĞÜT, M., 20.10.1995 “Bir İstanbul Yolculuğu, Yapay Cennetin Çocukları”, Cumhuriyet, s.10.
22. ULUSLU, Ç. 07.02.2011, İstanbul’un göbeğinde dehşet dakikaları, Sabah, s.4.
23. YİĞİT, Z., 2014, "Türkiye'de 1990 Sonrası Bağımsız Sinemada Alt Sınıf Direniş Biçimleri", Sosyoloji Araştırmaları Dergisi (e-dergi), cilt.-,no.-, ss.---, http://www.sdergi.hacettepe.edu.tr/makaleler/BagimsizSinemadaZehraYIGITOcak 2014.pdf