TÜRKÇE ÖĞRENEN YABANCI ÖĞRENCİLERİN YAZILI ANLATIM METİNLERİNİN YAZIM VE NOKTALAMA KURALLARI YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRİLMESİ
Öz
Dil eğitimi hem duygusal hem de bilişsel süreçleri içermesinden dolayı önemlidir. Çünkü dil eğitimi vasıtası ile bireyler kendilerini ifade etme ve sosyal etkileşim kurma
imkânına kavuşmaktadır. Dil eğitimi genel olarak ana dili eğitimi ve yabancı dil eğitimi olarak iki gruba ayrılmaktadır. Yabancı dil eğitimi, bireylerin ana dili kullanma becerileri ile doğru orantılıdır. Çünkü bireyler ana dili edinmeleri sırasında kullandıkları dil öğrenme stratejilerini yeni dil öğrenme süreçlerine de taşımaktadırlar. Bu durum Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminin çok boyutlu olarak planlanmasını ve analiz edilmesini gerektirmektedir. Bu araştırmada Türkçenin yabancı dil olarak öğretilmesi sürecinde öğrencilerin yazılı anlatım derslerinde yaptıkları hataların tespiti amaçlanmıştır. Bu araştırmada nitel yöntemler tercih edilmiştir. Türkçe Öğretim Merkezi’ndeki B2 grubundan random yöntemle seçilen 20 öğrenci araştırmaya katılmıştır. Bu araştırmanın veri kaynağını Türkçe dersini alan öğrencilerin yazma derslerinde ürettikleri metinler oluşturmaktadır. Araştırma sırasında Türkçe dersi alan öğrencilerin yazdıkları metinler yazım ve noktalama kuralları açısından değerlendirilmiştir. Araştırmada doküman incelemesi kullanılarak metinler analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin genel olarak dil bilgisi kuralları, ana dillerinden yanlış aktarımlar, noktalama hataları vb. yönünden sorun yaşadıkları tespit edilmiştir. Yapılan bu çalışma vasıtası ile Türkçe öğrenen öğrencilerin metinlerindeki yaptıkları hataların temel kaynağı tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu araştırmanın sonuçlarının yazma eğitimi programlarının planlanmasında eğitimcilere yardımcı olacağı düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Yabancılara Türkçe Öğretimi, Yazma Eğitimi, Dil Eğitimi, Yazım Hataları., Türkçe Eğitimi
Kaynakça
- Anderson, D. R., & Pempek, T. A. (2005). Television and very young children. American Behavioral Scientist, 48(5), 505–522.
- Bağcı, H., Başar, U. (2018). Dil öğretiminde temel beceriler, öğretme-öğrenme alanları, Durmuş M., Okur A. (Ed), Yabancılara Türkçe öğretimi içinde (311-333). An- kara: Grafiker Yayınları.
- Boylu, E. (2014). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen temel seviyedeki İranlı öğrencilerin yazma problemleri. ZfWT, 6(2), 335-349.
- Bölükbaş, F. (2011). Arap öğrencilerin Türkçe yazılı anlatım becerilerinin değerlendiril- mesi. Turkish Studies, 6(3), 1357-1367.
- Cüceloğlu, D. (2010). İnsan ve davranışı. İstanbul: Remzi Kitabevi.
- Çerçi, A., Derman, S., Bardakçı, M. (2016). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğren- cilerin yazılı anlatımlarına yönelik yanlış çözümlemesi. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 15 (2), 695-715.
- Ergin, M. (2004). Türk dil bilgisi. Ankara: Bayrak Yayınları.
- Genç, H. N. (2017). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde yazma eğitimi bağlamında yazım ve noktalama. Ankara Üniversitesi Dil Dergisi, 168 (2), 31-42.
- Géry d'Ydewalle, Marijke Van de Poel (1999). Incidental foreign-language acquisition by children watching subtitled television programs. Journal of Psycholinguistic Research, 28(3), 227-244.
- Han, W., & Huang, C. (2010). The forgotten treasure: bilingualism and Asian children's emotional and behavioral health. American Journal of Public Health, 100(5), 831-8.